Λόγια της πλώρης

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Όλοι μας λίγο-πολύ μάθαμε να γράφουμε κατατριβόμενοι με τα —ήδη παλιά— Νέα Μέσα: κλέψαμε από δω, μιμηθήκαμε από κει, δημοσιολογούμε επαρκώς.

Οι κώδικές μας και τα στυλ μας ομογενοποιήθηκαν και, με στατιστικά ασήμαντες εξαιρέσεις, οι περισσότεροι παίζουμε σε έναν μ.ό. της προκοπής.

Απορώ πώς κατάφερε ο Παπανδρέου και βρήκε παιδί να του γράψει τόσο κακό στάτους, όλο αμένσιοτα και κοινοτοπίες. Βρομάει ο τόπος λογογράφους.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Δεν νοείται ακροδεξιό & ναζιστικό μούτρο μη απατεών. Παρά ταύτα, η στροφή της κοινής γνώμης στα οικονομικά τους εγκλήματα θολώνει την ουσία.

Γνωρίζω πώς συνελήφθη ο Αλ Καπόνε, μα εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με απλούς μαφιόζους — αλλά με αρχιμαφιόζους με πολιτική-δολοφονική στόχευση.

Άλλοι, πιο «αγνοί» φασίστες θα 'ρθουν, με καθαρές offshore. Ας φυλακιστούν, αμήν — μα out there, στη Νύχτα, θα έχει πάντα παγωνιά. Και φόβο.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Σαν σπίρτο που του λείπει ο φωσφόρος, η κυβέρνηση φαίνεται αδύναμη να κάνει, όχι μεταρρυθμίσεις, μα ούτε καν απλή διεκπεραίωση της δουλειάς.

Είναι απίστευτο αλλά αληθινό πως κανείς σώφρων γνωστός σας δεν μπορεί να φέρει στο νου του 10 ονόματα ανθρώπων εμπιστοσύνης αν τον ρωτήσετε.

Αντιθέτως, όλοι δύνανται να σας απαριθμήσουν δεκάδες τραγικά όντα αλά Φαήλος. Το Medrano του ΣΥΡΙΖΑ στήνει τις τέντες του — θέλοντας και μη.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

H χώρα ισορροπεί επάνω σε πολύ ευαίσθητες τεκτονικές πλάκες, που, κινούμενες, μια τη φέρνουν πιο κοντά στην Ευρώπη και μια την απομακρύνουν.

Ζήσαμε πολλούς σεισμούς· κουτσά-στραβά τα βγάλαμε πέρα: επιβιώσαμε. Πια, φαίνεται τι θέλουμε καλύτερα, σε ποιαν ήπειρο ζητάμε να κολλήσουμε.

Βέβαια όχι εσύ κι εγώ. Μα θα κάνουμε το πρέπον: ό,τι πουν οι πολλοί. Θα μάθουμε να φυτοζωούμε έξω από την Ευρώπη, κι η μισή ντροπή δική της.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

H ωραία μιντιακή πορεία του Αύγουστου Κορτώ και o ακτιβισμός του για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων στην Ελλάδα αξίζουν όσο όλες οι πορείες.

Είναι ένας άνθρωπος μόνος: ένας μοναχά. Μα η η δράση του, με την επαναληπτικότητά της, τον στέρεο ορθό λόγο του, κάνει δουλειά για χιλιάδες.

Στο πλάι του συντασσόμαστε πολλοί: χιλιάδες. Θα τα αλλάξουμε όλα, και θα τα αλλάξουμε αναίμακτα. Κι αν χυθεί αίμα, θα 'ναι μόνο το δικό μας.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Ένας σκυφτός ηλικιωμένος άντρας προχωρά στην πόλη, ψάχνει, κυνηγά το πλήθος, απ' το πρωί μέχρι το άλλο πρωί, αχ! δεν αντέχει τη μοναξιά του.

Πηγαίνει, σαν το σκυλί που ψάχνει την αλεπού, στις λαϊκές, στα δημαρχεία, στις υπηρεσίες, στους σινεμάδες, στα μπαρ, στα μέγαρα, αχ! παντού.

Είναι εχθρός της ελευθερίας (ναι, είναι ο Άνθρωπος του Πλήθους), μα σήμερα, αχ! λέει κι αυτός, «Τιμή και δόξα στους ήρωες του Πολυτεχνείου».

Toυ Κυριάκου Αθανασιάδη

Ο καθένας μας, λένε αυτοί που ξέρουν, πρέπει να 'χει ένα χόμπι που μια μέρα μπορεί να τον σκοτώσει: αμάξι, μελισσοκομική, αεροπλοΐα, τέτοια.

Ωραίο ακούγεται: να διαλέγεις εσύ τον δυνάμει θάνατό σου, να κρατάς το μαχαίρι από την κάμα και να τρέμει, να βγάζεις τη γλώσσα στο μοιραίο.

Όπου μοιραίο, πες, είναι κάθε μέλος της τάξης σου, ή ανωτέρας, που σήμερα της ήρθε να κάψει την πόλη σου από κοκεταρία, ραθυμία ή... ή έτσι.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη 

Δεν είναι μονάχα τα σχολεία κι η πιτσιρικαρία και οι φτωχογειτονιές εκεί όπου έχουν ισχυρές βάσεις οι ναζί. Είναι ο στρατός και η αστυνομία.

Κι αν ο στρατός (για την ώρα) δεν μας πολυαπασχολεί, η αστυνομία είναι ο οργανισμός εκείνος που πρέπει να καθαρίσει αμεσότατα από την κόπρο.

Η πολιτική ηγεσία μιας σοβαρής φιλελεύθερης δημοκρατίας μπορεί να ξεριζώσει και να στείλει στο διάολο τα εν λόγω σκουπίδια μέσα σε μιαν ώρα.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Η Ευρώπη πάτησε πάνω στον κομήτη, φέτος τιμούμε το Πολυτεχνείο μπόλικες εκρηκτικές μέρες νωρίτερα από το κανονικό, φυσικά έχουμε και χούντα.

Δεν προλαβαίνω καμία από τις deadlines που με ζώνουν, όσο και να δουλεύω. Έχω αρρωστήσει κιόλας, ματαιοπονώ, τόσα βιβλία αδιάβαστα φωνάζουν.

Ωστόσο, χτες παντρεύτηκαν ο Πέτρος και ο Τάσος (να ζήσουν!), κι αν έπρεπε να πάνε στην Αμερική για να το κάνουν, δεν πειράζει: όλα αλλάζουν.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Οι τρόφιμοι σε μια εξαιρετικά σκληρή, απάνθρωπη φυλακή των ΗΠΑ απαγορευόταν να φορούν ζώνες, για να μην αυξηθούν τα ποσοστά των αυτοκτονιών.

Τα παιδάκια στα υποβαθμισμένα προάστια υιοθέτησαν το look, να φαίνονται σκληρά. Σε λίγο, όλοι οι φλώροι φορούσαν μισοκατεβασμένα παντελόνια.

Ο συρμός είναι πράγμα άγριο. Δεν γλιτώνει φυσικά από δαύτον ούτε η πολιτική. Είναι να μας κυβερνήσει ένα κόμμα που μαϊμουδίζει την Αριστερά.

Toυ Κυριάκου Αθανασιάδη

Εντυπωσιάζουν, ορισμένως, οι τηλεοπτικοί Βουλευτές των Εφήβων για τις απόψεις τους περί χούντας και τα συναφή μόνον όσους ξύπνησαν από κώμα.

Προς Θεού: είναι τα ίδια, δικά μας παιδιά, που τα φρικτά, φρικτότατα σχολεία μας τα ’χουν καταντήσει ευάλωτα σε κάθε εθνικιστική ηλιθιότητα.

Και είναι τα ίδια που στα επονομαζόμενα και Δεκεμβριανά ρήμαξαν την πόλη αποθεώνοντας τη βία και σπρώχνοντας, ως εκ τούτου, τα SS στη Βουλή.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Τα γράμματα στα πληκτρολόγια των Η/Υ ακολουθούν στην τοποθέτησή τους το ευφυές πρότυπο του Christofer Sholes (1867) που αγόρασε η Remington.

Η πληκτρολόγηση ήταν η ταχύτατη δυνατή και οι βραχίονες ψηφίων που απαντούν συχνά μαζί στα αγγλικά (s/t, t/h) ήταν μακριά και δεν μπλόκαραν.

Ενάμιση αιώνα μετά, πολλοί Έλληνες χρήστες Η/Υ αποδεικνύουν πως, αν έχει κανείς υπομονή, κάθε πρότυπο μπορεί να αποδειχτεί σαθρό και σκάρτο.