Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Διαβάζεις για κάποιον εξ απορρήτων, καταλαβαίνεις πως είναι ένας φαιοκόκκινος φασίστας (lapsus linguæ για την Πολωνία δεν υπάρχει), τρέμεις.
Μυρίζεις την μπόχα από τους άλλους ρωσόφιλους δυνάμει φυλάρχους, κάτι Καμμένους, κάτι απίθανους, βλέπεις την προϊούσα χούντα και μουδιάζεις.
Φυλλομετράς τα ξένα σου περιοδικά όπως οι έφηβοι χαϊδεύουν ένα παράνομο βιβλίο, ερωτικό ή ποίησης — και περιμένεις να σπάσουν την πόρτα σου.
