Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015

Παίζουν τα ελληνικά ΜΜΕ παιχνίδια για να νέμονται κομμάτια της εξουσίας και να βρίσκονται κοντά σε αυτούς που παίρνουν τις μεγάλες αποφάσεις για το μέλλον της χώρας; Κινούνται με καθαρά κερδοσκοπικά κριτήρια και αναλόγως διαμορφώνουν την εκάστοτε πολιτική τους, που πότε είναι έτσι και πότε αλλιώς, μόνο και μόνο για να προσπορίζονται οι ιδιοκτήτες τους κρατικές δουλειές, να νέμονται θαλασσοδάνεια ή απλώς για να γλιτώσουν μια σίγουρη καταδίκη σε ένα πιθανό δικαστήριο για βρομιές που διέπραξαν στο παρελθόν; Χαϊδεύουν το πιγούνι του αναγνώστη, του ακροατή και του τηλεθεατή, λέγοντας ναι με τσιρίδες και βεγγαλικά σε κάθε φτηνή απαίτησή του, μόνο και μόνο για να τον έχουν μαζί τους, να τον έχουν μαζικά μαζί τους, δεμένο πισθάγκωνα στο άρμα τους; Επενδύουν στον λαϊκισμό και βασίζονται πάνω στις φοβίες του κοσμάκη, γιατί η πλειονότητα των δυνάμει τηλεθεατών, ακροατών, αναγνωστών είναι έτοιμη λόγω εγγενών χαμηλών δυνατοτήτων και επίκτητης αμορφωσιάς να ενδώσει σε ό,τι πιο φτηνό, χυδαίο, κοπρολαγνικό και ακραίο; Ναι, τα περισσότερα ΜΜΕ αυτά κάνουν, τόσο στην Ελλάδα, όσο και, σε άλλο βέβαια επίπεδο, πολύ πιο υψηλό κατά μέσον όρο, στο εξωτερικό. Αλλά μερικά ΜΜΕ εξαιρούνται από αυτή την πολύ γενική κατηγοριοποίηση: απλώς είναι όργανα του φασισμού — τα θέλουν και τα κάνουν. Και κάποιοι δημοσιογράφοι απλώς είναι χρυσαυγίτες με ποσέτ — τα θέλουν και τα λένε, εξεπιτούτου δείχνουν με το δάχτυλο στον Ρουπακιά το επόμενο θύμα του.