Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2015

Προσπαθώ να καταλάβω, να βρω ποιοι θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ την Κυριακή (εκτός των στελεχών, των μελών και των φίλων του που ονειρεύονται μία Ελλάδα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης —αυτού του αιμοβόρικου καπιταλιστικού συστήματος των αγορών, που καταπίνει τους λαούς και δεν τους αφήνει να ζουν με λαϊκή περηφάνια και με λαϊκή αξιοπρέπεια, που τους κλέβει το αύριο και τσακίζει τα λαϊκά όνειρά τους, που στερεί από τα παιδιά τους τη δυνατότητα των λαϊκών ίσων ευκαιριών, που στηρίζεται πάνω στο γερμανικό-ναζιστικό μοντέλο, που χωρίζει την Ευρώπη των Λαών σε Ευρώπη των παχύσαρκων καπιταλιστών και των παριών τού Νότου, που στέλνει στα κρεματόρια της απόγνωσης χιλιάδες αυτόχειρες καθημερινά, που γεμίζει συσσίτια τους δρόμους και τις πλατείες, ενός συστήματος παρ’ όλα αυτά που δεν έχει αύριο γιατί με τις εκλογές του Ιανουαρίου ήδη τού ανοίξαμε μια ρωγμή, και με το μεγάλο μας ΟΧΙ το γεμίσαμε κι άλλες, μεγάλες και χαίνουσες, θέτοντας βαθιά το ζήτημα του Χρέους, βάζοντας την Ελλάδα επιτέλους στο προσκήνιο, και ξεκινώντας μια μεγάλη, πανευρωπαϊκή συζήτηση για το Μεγάλο Κι Αναφαίρετο Δίκιο Των Λαών— και όσων βρίσκουν λιγότερο αστεία την ψήφο τους στον Λεβέντη, στον Λαφαζάνη ή στον Μιχαλολιάκο) και δεν βρίσκω ούτε έναν. Κι ούτε καταλαβαίνω. Εντάξει, ο κόσμος έχει θέματα, αλλά αυτό; Αυτό;