Στήλες

Toυ Κυριάκου Αθανασιάδη

Στο λύκειό μου στη Χαριλάου ήμαστε όλοι Άρης. Κι από ξένες Λίβερπουλ. Δε σκεφτήκαμε ποτέ πως κανείς από το Λίβερπουλ δεν ήταν και λίγο Άρης.

Σήμερα είμαστε όλοι Ελλάδα. Κι άλλος Γερμανία, άλλος Βραζιλία κι άλλος άλλο. Δε σκεφτόμαστε ποτέ πως κανείς ξένος δεν είναι και λίγο Ελλάδα.

Αύριο θα 'μαστε μόνοι με τον εαυτό μας, λίγο δυστυχείς, μερικώς ευτυχισμένοι. Και δε θα σκεφτούμε πως κανείς, ποτέ, δε θέλει να μας μοιάσει.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Όλα πάνε καλά σε τούτη την ωραία γωνιά τής ηπείρου. Ναι, μείον τις μεταρρυθμίσεις, μείον την ανάπτυξη. Μα η Εθνική τουλάχιστον ας διαπρέψει.

Κάποιοι μιλούν και για Ανθρώπινα Δικαιώματα, για μειονότητες και τέτοια. Ναι, θα πάρουν κι αυτά το χρόνο τους, μα τέλος όλα θα τα φτιάξουμε.

Κι αν είναι και κάποιοι απάνθρωποι στους δρόμους και στη Βουλή, σάμπως μάς διαφεύγει; Θα το φροντίσουμε. Μα η Εθνική τουλάχιστον ας μην ηττάται.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Οι νομικοί χειρισμοί για την αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής —όπως ο χθεσινός— θα ήταν ολότελα ορθοί αν αποσκοπούσαν στην περαιτέρω ενδυνάμωση των ναζί.

Πληβεία μεν, πλην η συζήτηση στα Social Media για το αν καλώς ή κακώς γιουχάισαν τον Χουβαρδά στο Ηρώδειο σφύζει από υγεία αλλά και από νότες ανάπτυξης.

Από την ΕΡΤ στη ΝΕΡΙΤ ένα έτος δρόμος, πολλά λάθη, φάλτσα σφυρίγματα, σαν το οφσάιντ από κόρνερ που σταθήκαμε τυχεροί να δούμε στο Μουντιάλ.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Βλέποντας πως η Δεξιά εξήγγειλε προσλήψεις στελεχών (λογικό: χρειάζεται ανανέωση), έσπευσαν οι ισλαμοφοβικοί Τζήμεροι και σείουν τα CV τους.

Οι ελεύθεροι επαγγελματίες δεν ξυλοκοπούνται on camera. Από την άλλη, η ανεργία κι ο εξευτελισμός πονούν. Κι άρχισε και το Παγκόσμιο. Σιωπή.

\Διάβασα: «Ομαδικός βιασμός 20χρονης Βρετανής στα Μάλια», μαγκώθηκα, «μάλλον από Βρετανούς», είδα μετά και κάπως ησύχασα. Συγγνώμη, καλή μου.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Είναι συγκινητική η απόφαση της συγκυβέρνησης να φουσκώσει τα μπαλόνια του λαϊκισμού της για να νικήσει τα αριστερά και τα δεξιά αντίστοιχα.

Βέβαια αυτή η συνταγή ποτέ δεν απέδωσε καρπούς, παρά μόνο πέταξε ρίζες, βαθιά μπηγμένες σε τούτα τα ιερά χώματα. Κι από δαύτες δε γλιτώνεις.

Όπως όταν, όλο γέλια, τιμούμε διά τού Δένδια το συμβολικό εξάμηνο της ευρωπαϊκής Προεδρίας μας: «Δε θα πάρεις άσυλο ποτέ, εμιγκρέ, εμιγκρέ».

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Δύσκολα βρίσκεις μεγαλύτερο πρόσκομμα για την ένωση της Κεντροαριστεράς από τα καλέσματα τού Μπίστη στο Ποτάμι & στους «λογικούς τής ΔΗΜΑΡ».

O Βενιζέλος αποκλείει νέα μέτρα λιτότητας, η Έκθεση του ΔΝΤ δείχνει δημοσιονομικό κενό 12,6 δις το 2015 — ιδού η επιτομή τού awkward moment.

Οι αστείοι, λαϊκιστές νέοι υπουργοί θα παίξουν στις Εκλογές το ρόλο των Άρη-Νικήτα εν Αθήναις: εμπόδιο στους ναζί. Ουδέν κακόν αμιγές καλού.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Το νέο κυβερνητικό σχήμα ας σταθεί αφορμή να διαβάσουμε, ή να ξαναδιαβάσουμε, κάποια πραγματικά καλά βιβλία. Με έμφαση βέβαια στους νεκρούς.

Οι μεγάλοι είναι μεγάλοι: Θερβάντες, Ντίκενς, Ντοστογιέφσκι, Χόθορν, Μέλβιλ, Πόε, Μπαλζάκ, Κάφκα, Μπόρχες, α! ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό.

Αλλά και νουάρ, κι Επιστημονική Φαντασία, και δοκίμια, ό,τι μπορεί να σε πάρει μακριά από τους Λοβέρδους, τους Ντινόπουλους, το άγριο παρόν.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Προσπαθούμε εδώ να σχολιάζουμε θέματα που είτε είναι σοβαρά και φαίνονται, είτε είναι και δε φαίνονται. Οπότε ας μένει πια ο λόγος για τη ΔΗΜΑΡ.

Με το μαράζι του ανασχηματισμού, με το μυαλό στο εναρκτήριο λάκτισμα του Μουντιάλ: η Ελλάδα που δεν αντιστέκεται, η Ελλάδα που δεν επιμένει.

Μάχη για την ένωση της Κεντροαριστεράς έχουμε όταν συζητούν επί μακρόν σοσιαλδημοκράτες και σοσιαλφιλελεύθεροι και στο τέλος νικά ο Βενιζέλος.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Όταν ήμασταν μικροί, και διαβάζαμε πολλά και δύσκολα βιβλία, κι ήμασταν και άφραγκοι όπως τώρα, περιμέναμε το Φεστιβάλ Βιβλίου στην παραλία.

Το καραούλι κράταγε μια μέρα, άντε δύο· βία τρεις. Κατόπι έπιανε το μπουρίνι, σκορπάγανε τα βιβλία, ορμάγαμε —θαρραλέοι— εμείς μες στα νερά.

Και μετά τα ξεφυλλίζαμε αχόρταγα μες στη βροχή, και πλένονταν τα μελάνια, και γίνονταν αγνώριστες οι λέξεις. Όπως είναι όλες τους και τώρα

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Αν και ο καιρός κάνει τα νάζια του, καθώς τα πάντα τείνουν να υποδεχτούν την εποχή τής απόλυτης ραστώνης, ας αφήσουμε τα πολιτικά και τα συναφή.

Μοιάζει (όταν το κάνεις) σα να τρέχεις σε κάποιον διεθνή Μαραθώνιο, ερασιτέχνης εσύ, και να σε προγκάρουν από τα αυτοκίνητα — χώρια η ζέστη.

Έτσι, ας μένει ο λόγος. Σάββατο είναι, αύριο Κυριακή, κατόπι θέρος. Ας ξεφυλλίσουμε μουσικές, ας φύγουμε λίγο: τόσο λίγο, ίσα για το αντέτι.

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Ένας σκόπελος ακόμη, του Θεοχάρη, ξεπεράστηκε. Έτσι ναυπηγήθηκε το δικό μας το σκάφος, έτσι πορεύεται, κι έτσι, α! έτσι το θέλουμε να πλέει.

Μιλώντας λάβρα κανείς για προσοδοθήρες και ομάδες συμφερόντων, ξεχνά πως το σύνολό τους συμπίπτει με ό,τι λέμε «Λαό». Ή απλώς το αποκρύπτει.

Ωραίες οι μεταρρυθμίσεις, με την Προεδρία τού Συμβουλίου τής ΕΕ σκίσαμε, η Θεσσαλονίκη διαπρέπει ως Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας. Τι σκούζετε;

του Κυριάκου Αθανασιάδη

Ελάτε τώρα. Όχι χρυσαυγίτικο, όχι απολιτίκ, όχι σεξιστικό, όχι δεν ξέρω τι το σκιτσάκι τού Καλαϊτζή. Απλώς, θεωρείτε την ΕτΣ συνέχεια τής Ε.

Ναι, υπάρχει κάποιος συμβολισμός στο ότι μετά τούς ναζήδες έκλεισε η Βουλή — μα είναι ένας απλός συμβολισμός. Όλα θα τα πάμε καταπώς πρέπει.

Η πρώτη κριτική τού Unfollow στον ΣΥΡΙΖΑ είναι μία υγιής κατάσταση, χωρίς αυτό να αφαιρεί το δικαίωμα από κάποιον να τη θεωρεί απλώς αστεία.