Κάποτε είχα διαβάσει ότι ένας σπουδαίος μουσικός οραματιζόταν τη στιγμή που η μουσική του δεν θα περιοριζόταν στην ακοή, αλλά θα μπορούσε και να βλέπεται. Κάτι παρόμοιο κατάφερνε ο Διονύσης Σαββόπουλος: πολλά από τα τραγούδια του, στη σύζευξη στίχου και μελωδίας, αποκτούσαν μια σχεδόν οπτική υπόσταση. Έμοιαζαν να διαθέτουν μια μυστική εικονογραφία, που τα μετέτρεπε σε ηχητικούς πίνακες ζωγραφικής.

Γιώργος Ζεβελάκης

Ο Διονύσης Σαββόπουλος δεν είναι απλώς μια απώλεια για το ελληνικό τραγούδι. Είναι μια απώλεια για τη γλώσσα, για το συλλογικό φαντασιακό μας, για τις συνειδήσεις μας.  Ήταν ένας Έλληνας που πορεύτηκε πάντα μέσα στις ζόρικες αλλά και στις γοητευτικές περιπέτειες της χώρας μας τα τελευταία εξήντα χρόνια. Κι είχε πάντα τον τρόπο να περιγράψει αυτές τις περιπέτειες. Τις μεγάλες αλλά και τις μικρές εικόνες που γέννησαν. Τα μεγάλα γράμματα αλλά και τα ψιλά. Τις ελπίδες και τις απογοητεύσεις. Τις ιδέες αλλά και τις ιδεολογίες.

Πέθανε στις 14 Νοεμβρίου, έπειτα από σύντομη μάχη με τον καρκίνο, ο Δημοσθένης Αγραφιώτης, ομότιμος καθηγητής κοινωνιολογίας στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας, αλλά και παρεμβατικός στα καλλιτεχνικά πράγματα, αφού υπήρξε ποιητής, δοκιμιογράφος, κριτικός κινηματογράφου, φωτογράφος και εικαστικός καλλιτέχνης.

Κυκλοφόρησε το τεύχος 170 του Books' Journal, Νοέμβριος 2025. Τα πλήρη περιεχόμενα:

Κυκλοφορεί αύριο, 13 Νοεμβρίου, αρχικά στο Ωδείο Αθηνών, στην εκδήλωση με τον Βασίλη Παναγιωτόπουλο, το τεύχος 170 του Books’ Journal με αφιέρωμα στον Διονύση Σαββόπουλο. Στα βιβλιοπωλεία, στα περίπτερα και στο σάιτ θα είναι διαθέσιμο από την Παρασκευή, 14/11. Ως πρόγευση, αναδημοσιεύεται εδώ το editorial του τεύχους:

Ένας χρόνος από την εκδημία του Μιχάλη Γκανά

Για τον Μιχάλη Γκανά, που πέθανε σαν σήμερα, στις 12 Νοεμβρίου 2024, δεν μένουν πολλά να πεις που να μην είναι φλυαρία. Τον θυμόμαστε με το πιο αγαπημένο στον ίδιο ποίημά του: τη Χριστουγεννιάτικη Ιστορία.

*Οι μεγάλοι δάσκαλοί μου στην πολιτική είναι ο Φωκίων Δημητριάδης και ο Κώστας Μητρόπουλος

*Πολιτικά, με κινητοποίησε το χρέος προς τη χώρα

*Ακροκεντρώος; Είναι ένας υβριστικός όρος της Αριστεράς

*Οι κλασικοί δεν έγραψαν ώστε ένας σκηνοθέτης να έρχεται να αλλάζει το κείμενό τους και να δημιουργεί έργα για να μας λέει την αποψάρα του

*Τα μυθιστορήματα πρέπει να διαβάζονται

*Χρειάζεται κρατικός έλεγχος, να μην είναι η αγορά των μονοπωλίων και των ολιγαρχών

*Είμαι φιλελεύθερος, δεν είμαι νεοφιλελεύθερος

* Η δημόσια παιδεία είναι ένα αίσχος, σε όλα τα επίπεδα, με ευθύνη μεγάλη και του κράτους

Στις 13 Οκτωβρίου 2010, κυκλοφόρησε στα περίπτερα και στα βιβλιοπωλεία το πρώτο τεύχος ενός νέου περιοδικού, κόντρα στη συνήθεια των καιρών, με πολλά γράμματα και λίγες εικόνες. Υποσχόταν ανεξαρτησία και επιλεκτική ενασχόληση με το βιβλίο και με ό,τι το βιβλίο μας κάνει κοινωνούς: τα γράμματα και τις τέχνες, τις ιδέες και την πολιτική. «Με κείμενα παρεμβάσεων, αναλύσεις, κριτικές και ιστορίες, γραμμένα από τους κατά τεκμήριον ειδικούς. Καθηγητές πανεπιστημίου, δημοσιογράφους, συγγραφείς και επιστήμονες με αρμοδιότητα το θέμα με το οποίο καταπιάνονται», όπως διακήρυσσε.

Ο καθηγητής Αντώνιος Ρεγκάκος, μέλος της Τάξεως των Γραμμάτων και των Καλών Τεχνών, είναι από σήμερα εκλεγμένος νέος γενικός γραμματέας της Ακαδημίας Αθηνών.

Κυκλοφόρησε το τεύχος 169 του Books' Journal, Oκτώβριος 2025, με το οποίο μπαίνουμε στον 16ο χρόνο συνεχούς κυκλοφορίας. Τα πλήρη περιεχόμενα: