Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Η Γαλλία είναι τόσο μακριά που σου μαχαιρώνεται η ψυχή: «Οφείλουμε να συνεχίσουμε να ζούμε με τον τρόπο που θέλουμε να ζούμε». Θα το κάνουν.
Εγώ ζω εδώ. Δεν μπορώ να φύγω, κι ας το θέλω. Είμαι μεγάλος, δειλός, φτωχός, μετράω τις δεκάρες. Κι έρχεται φτώχεια αληθινή.
Και ξέρω τούτο: Στην τριτοκοσμική, μισαλλόδοξη, θεοκρατική Ελλάδα δεν θα γινόταν να βγάλει 2ο τεύχος ένα Charlie Hebdo — θα είχε πυρποληθεί ευθύς εξαρχής.
