Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2015

Έχετε δει ποτέ καμιά παρέα συνδικαλιστών του Δημοσίου να τα λέει στο πεζοδρόμιο, κάτω από τα «γραφεία»; Έχετε κάποια πολύ μικρή άποψη για τις διοικήσεις των ερασιτεχνικών ποδοσφαιρικών σωματείων; Σε ΚΟΒΑ στα ’80sέτυχε να ξεναγηθείτε ποτέ; Από μια απίθανη συγκέντρωση-κατάληψη οδοστρώματος από μια απίθανη και απιθάνως άσχετη με το αίτημα της συγκέντρωσης-κατάληψης ομάδα απίθανων ακτιβιστών έχετε ταλαιπωρηθεί; Σε καφενείο κοντά στα Πανεπιστήμια έχετε κάτσει να πιείτε μπίρα; Σε συνελεύσεις φοιτητικών οργανώσεων λάβατε στα νιάτα σας μέρος, να ακούσετε για τα δεινά του καπιταλισμού και τους κινδύνους από τα εργοστάσια παραγωγής πυρηνικής ενέργειας; Έχετε ακούσει ταξιτζήδες να βρίζονται μετά τα μεσάνυχτα για μια διεκδικούμενη κούρσα; [§] Τέλος πάντων, μην το κουράζουμε, τα παραδείγματα αυτά μόνο ενδεικτικά είναι. Ο καθένας μπορεί να αραδιάσει εδώ άλλα δέκα, κι άλλα εκατό, κι άλλα χίλια. Άλλο θέλω να πω: ε, όλο αυτό το πράγμα φούσκωσε, ενώθηκε, έγινε ένα, σούφρωσε τα χείλη του, σάλιωσε το μουστάκι του, τίναξε τη χαίτη του, ρούφηξε τον καφέ του, κατέβασε άσπρο πάτο το ούζο του και έκανε, χθες, Προγραμματικές Δηλώσεις.