Κυριακάτικο πρώτο ραντεβού

Ανηφόρισαν με τα πόδια προς την Πλάκα. Η άνοιξη μόλις είχε αρχίσει να κάνει έντονη την εμφάνισή της και πολύς κόσμος ήταν έξω, όλοι τους ντυμένοι πιο ελαφρά. Ήταν από ‘κείνες τις βραδιές που δεν χρειάζεσαι τίποτα παραπάνω από ένα τζιν μπουφάν, κάτι που εκείνη φορούσε έτσι κι αλλιώς όταν οδηγούσε το μηχανάκι της.

Κάθισαν στο στέκι του, στην Κυδαθηναίων. Εκείνη παρήγγειλε λευκό κρασί γιατί, όπως είπε, πρόσεχε τη διατροφή της, ενώ πρόσφατα είχε ξεκινήσει κολύμβηση. Εκείνος έμεινε σταθερός στο ποτό του, rustynail.

Ήταν ημέρα απογραφής του πληθυσμού και όπως ήταν αναμενόμενο, ρωτούσαν ο ένας τον άλλον αν πέρασε η στατιστική υπηρεσία από το σπίτι τους. Φυσικά και πέρασε, αλλά η αγωνία για το βραδινό πρώτο ραντεβού δεν τους επέτρεψε να ασχοληθούν και πολύ με αυτό κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η κουβέντα γύρισε σε διάφορα θέματα, λιγότερο ή περισσότερο σημαντικά. Εκείνος μιλούσε περισσότερο, ενώ δεν κατάλαβε ότι κάποιες φορές εκείνη δυσανασχέτησε, όταν τη διέκοψε. Παρόλα αυτά, όσο περνούσε η ώρα οι ματιές γίνονταν πιο έντονες και πιο χαμογελαστές.

Αφού ήπιαν και δεύτερο ποτό, αποφάσισαν να κάνουν μια βραδινή βόλτα στα στενά της Πλάκας. Της προσέφερε ευγενικά το μπράτσο του και ξεκίνησαν απ’ την Κυδαθηναίων όπου της έλεγε ιστορίες για το κέντρο Ζυγός και για το CineParis, το διάσημο θερινό σινεμά της περιοχής. Μετά κατέβηκαν στην Αδριανού όπου χάζεψαν τα μαγαζιά με τα λογής μπιχλιμπίδια και αξεσουάρ, έστριψαν δεξιά στην Αγγελικής Χατζημιχάλη και μετά ξανά στροφή στην Άγγελου Γέροντα. Λίγο πριν ξανασυναντήσουν την Κυδαθηναίων, μουσική ακούστηκε μέσα από ένα μαγαζί κι εκείνη έκανε μια αυθόρμητη χορευτική φιγούρα. Με μια του κίνηση, έπιασε το χέρι της, την στριφογύρισε και την έφερε στην αγκαλιά του. Την κοίταξε για κλάσματα δευτερολέπτου μέσα στα μάτια και χωρίς δεύτερη σκέψη, αναζήτησε τα χείλη της. Ήταν υγρά και είχαν μια έντονη γεύση φράουλας από το λιπ γκλος, που όμως δεν τον ενόχλησε. Το φιλί δυνάμωσε και πλέον οι γλώσσες τους είχαν ενωθεί σε έναν αγώνα για το ποια θα γευτεί περισσότερο την άλλη. Περισσότερο όμως, είχε δυναμώσει η αγκαλιά του. Ούτε κι ο ίδιος συνειδητοποίησε πόσο πολύ την είχε σφίξει. Καταλάβαινε όμως πόσο έντονα ένιωθε επάνω του τις λεπτομέρειες του κορμιού της.

Κατευθύνθηκαν προς το Σύνταγμα για να πάρει το μηχανάκι της. Έπρεπε να φύγουν, αλλά συμφώνησαν να συναντηθούν ξανά την επόμενη μέρα. Το δέρμα γύρω από τα χείλη της είχε ερεθιστεί από τα γένια του. Του το έδειξε με παιχνιδιάρικη κίνηση, κι έφυγε.

Εκείνος κατηφόρισε στη Σταδίου με τα πόδια. Το άρωμά της είχε ποτίσει το πουκάμισό του και το αεράκι που φυσούσε , το έφερνε πιο έντονα στη μύτη του. Στα χείλη του είχε ακόμα τη γεύση φράουλας από το λιπ γκλος, που ανακατευόταν με αυτή του rustynail, ενώ γύρω από το στόμα του ένιωθε ακόμα το άγγιγμα του δικού της. Κατέβαινε άνετος, με τα χέρια στις τσέπες, έχοντας μια αίσθηση απελευθέρωσης από βάρη, και συνάμα δέσμευσης με ό,τι ομορφότερο. Αυτό είναι η Κυριακή, ένα αέναο πρώτο ραντεβού.