Λόγια της πλώρης
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Ούτε Βαϊμάρη, ούτε Πομπηία. Ένα μεγάλο στέρφο χωριό είναι η Ελλάδα, με δίχως ιστορία, με δίχως παρελθόν — σκάρτα διακόσα χρόνια τσομπαναρία.
Μα θα πέσουμε με αξιοπρέπεια. Δεν θα ζήσουμε: θα ΠΕΣΟΥΜΕ. Με το κεφάλι ψηλά, κι ενώ γύρω μας τσιπροκαμμένοι και λοιπό χουντολόι θα ρεκάζουν.
Με τους άντρες μας και τις γυναίκες μας, με τους φίλους και τους δικούς, με λόγια, γέλια, καπνά και κρασιά ακριβά. Α! θα πέσουμε αξιοπρεπώς.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Κι ενώ όλες οι ξένες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο υπό κατάρρευση φέουδο των Ρώσων μαφιόζων μαζεύουν ακόμα και τα ψιλά από το ταμείο·
κι ενώ η φιλοναζί ΠτΒ ράβει αποκριάτικη φούστα Μαντώς Μαυρογένους για να σύρει το χορό με τους άλλους εθνικιστές στα χουντοκλαρίνα της 25ης·
εσύ δουλεύεις με μισή καρδιά, μετράς τα δίφραγκα, κοιτάς τη ΔΕΗ, φυλλομετράς παλιά βιβλία, αρπάζεσαι από ξένες λέξεις· και δεν ελπίζεις πια.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Αργά-αργά, έτσι γλυκά που αρμόζει στο συνηθισμένο στα τσίπουρα λαρύγγι του Έλληνα, γλιστρά αυτή η σκρόφα γεύση της χούντας. Αχ: τη χαίρεται.
Δεν ξέρει από Ρώσους φύλαρχους, περίεργες κινέζικες δυναστείες (κάτι προ Χριστού μαϊμουδίστικα κόλπα, φίλε) και ξέρω γω: ξέρει από πουτάνες.
Μέχρι χτες τού δίνονταν. Και μετά τις έσφαζε και τις πέταγε στα χωράφια. Χώρια οι επιδοτήσεις. Όλα καλά: θα φέρει κι άλλες το νέο γκουβέρνο.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Μολονότι πριν μερικούς μήνες ήταν μαρτύριο η προσπάθεια να βρω θέματα για τη στήλη, από τον Δεκέμβρη και μετά μαρτύριο είναι η επιλογή τους.
Με τη χθεσινή εξαίρεση: η ΚΚΚ (Κοτζιάς-Καμμένος-Κωνσταντοπούλου) ή ο Γιάνης δεν κάναν κάτι, το δε «Komm hier» της Μέρκελ δεν συνιστά είδηση.
Μοναδική είδηση είναι αυτή: οι πλημμυρισμένες timeline έξαλλων χρηστών που έβλεπαν με μανία στην τηλεόραση μια ταινία με τον Μουσολίνι live.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Διάβασα την καταφανώς ψευδή είδηση ότι μετά το πέρας τής παρελάσεως θα παραμείνουν, λέει, οι μπάντες και θα παίξουν δημώδη χορευτικά άσματα.
Μου άρεσε η εικόνα κι ας είναι ψέμα. Όσο σκέφτομαι, δε, τον ΥΕΘΑ μας ντυμένο Θεόφιλο-ντυμένο-Μεγαλέξαντρο να χορεύει μπάλους, εκστασιάζομαι.
Τίποτε δεν πρέπει να στερήσει από το Λαό την πορεία του προς το Καλλιμάρμαρο για τις καρατομήσεις των δωσιλόγων και τις Εορτές Αλυτρωτισμού.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Δεν είναι εύκολο πράγμα να κυβερνάς μια χώρα — ακόμα και μια χώρα σαν την Ελλάδα που διέπεται από αναντάμ-παπαντάμ μαφιόζικο εθιμικό δίκαιο.
Φαντάσου δε να ’χαμε κυβέρνηση καμωμένη από ημιεγγραμμάτους, ιδεοληπτικούς, εμμονικούς, ερασιτέχνες ή φαύλους. Που να μην ξέραν το Σύνταγμα.
Και σκέψου να μην ήθελαν, λέει, ποτέ να κυβερνήσουν τη χώρα, αλλά επί της χώρας. Α! Σάββατο είναι, μη σκέφτεσαι, άσ’ το, βγες για κάνα ποτό.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Λίγο πριν το Grexit —που απεργάζεται η κυβέρνηση ΑΝΕΛ-ΣΥΡΙΖΑ και οι κολαούζοι της απλώνοντας το κολλαριστό τραπεζομάντιλο στο τραπέζι— αυτό:
πόζες αλά Μαντάμ Σουσού που σε κάνουν να ντρέπεσαι και να μασάς παρωνυχίδες, και αξιοδάκρυτη αμορφωσιά που ντροπιάζει κι εχθρούς και φίλους.
Πια, δεν ξέρεις τι να πρωτοπείς — και τι να πιστέψεις: είναι μια εθνικολαϊκιστική κυβέρνηση της τάχα μ’ Αριστεράς; της Δεξιάς; ή του τίποτα;
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Δεν έχω πρόχειρο άλλο παράδειγμα χώρας που οι Αριστεροί κάτοικοί της να έχουν τόσο καταξετρελαθεί με την Ακροδεξιά. Είναι πράγματι λιβιδικό.
Ό,τι και να πει ή να κάνει ο κάθε Καμμένος (για να μη πω για την ατζέντα τής ΧΑ) οι συμπολίτες μας Αριστεροί θα το υιοθετήσουν με παλαμάκια.
Αν το έβλεπα στο σινεμά, θα έλεγα πως είναι τραβηγμένο από τα μαλλιά. Τώρα που το ζω, τραβώ τα μαλλιά μου. Οι δε ναζί τρίβουν τα χέρια τους.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Επικοινωνώντας στα social, και ενώ πιστεύεις ότι εκτίθεσαι, ότι «διαστέλλεσαι», στην πραγματικότητα δημιουργείς έναν περίκλειστο μικρόκοσμο.
Μέσα εκεί, γνωρίζεις πολύ καλά ποιος είναι ποιος, ποιοι είναι δικοί σου και ποιοι αντίπαλοι, ποιοι ξέρουν και ποιοι κρύβουν — τα ξέρεις όλα.
Έτσι, ξεχνάς πως τις αρλούμπες της αμφιαδέξιας κυβέρνησης υπάρχει ένα κάρο κόσμος που τις χάφτει. Μα πάλι δεν ξέρεις αν αυτό είναι για καλό.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Κάθε μέρα που περνά η χώρα βρίσκεται όλο και πιο κοντά στην πραγματοποίηση του εθνικιστικού οράματος των λαϊκιστών που νέμονται την εξουσία.
Δεν είναι μόνο η δραχμή και η ισότητα των πολλών κάτω από το όριο της αξιοπρεπούς πενίας: είναι η οριστική απεμπόληση κάθε Δυτικού ιδεώδους.
Ο Τσίπρας και ο διόλου ευκαιριακός του σύμμαχος Καμμένος δεν οδηγούν την Ελλάδα σε ρήξη διαβουλεύσεων με την ΕΕ, μα σε πολιτισμική διάσπαση.
Του Κυριάκου Αθανασιάδη
Ζούμε υπό την αθλιότερη κυβέρνηση από τη Χούντα και δώθε. Και γι' αυτό δεν ευθύνονται οι ανόητοι ψευτοοπαδοί τού ΣΥΡΙΖΑ ή οι καμμένοι Χϊτες.
Το πρόβλημα είναι πολύ πιο βαθύ, πιο σύνθετο — και δισεπίλυτο. Και μας εμπλέκει όλους. Παρά ταύτα: οι Κοτζιαμάνηδες πρέπει να παραμεριστούν.
Τους ρωσοφασίστες δεν τους σηκώνει κανενός Έλληνα ο τράχηλος. Αν πρόκειται να τρώμε αξιοπρέπεια, δε χρειάζεται να τρώμε και σταλινικά σκατά.