Aναφορά σχoλίου

Υπάρχει άραγε καθηγητής της θεωρίας του επιχειρήματος που δεν έχει ούτε ένα (αντ)επιχειρημα για μια σειρά θεμάτων, όπως αυτό των παρακολουθήσεων; Υπάρχει. Είναι ο παντελής μπασακος. Το «εκ του αυτόματου» του Αριστοτελη που μπορεί να γίνει και με τέχνη, σέρνεται εδώ στα χειρότερα του, όταν το αυτόματο είναι απλά μια κακοφτιαγμένη κομματική γραμμή. Τι να σκέφτεται άραγε ο δάσκαλος όταν διαβαζει η ακούει σειρά επιχειρημάτων (πχ βενιζελος) για ένα θέμα και η απάντηση του σε αυτά είναι διαφορα ανέκδοτα; Ας αναγνωρίσουμε τουλάχιστον πως το να μπορούμε κάποιοι από εμάς να τον διαβάζουμε, να καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει στο εργαστήριο του ανεκδοτογραφου και πλέον να τον λυπόμαστε, μας την δίδαξε και ο ίδιος. Δεν είναι και λίγο.