“ Πάντως δε νομίζω ότι δικαιώνεται αυτή η επιλογή. Αφενός η πραγματική απήχηση του ΚΚΕ ήταν περιορισμένη αφετέρου αν η δράση του κατέτεινε σε πολιτειακή ανωμαλία (όπως σίγουρα ήταν ο προγραμματικός του στόχος) θα μπορούσε απλά να τεθεί εκτός νόμου, όπως έγινε και στη Γαλλία το 1939 από τον σοσιαλιστή Νταλαντιέ.
Δυστυχώς στη νεοελληνική ιστορία είναι συχνό φαινόμενο το ένα άκρο να τροφοδοτεί και να «νομιμοποιεί» το άλλο. Η ανταρσία του 1946-49 ενίσχυσε τα ακροδεξιά στοιχεία στο στρατό που έκαναν τελικά και τη δική τους δικτατορία. Η χούντα και η εθνική τραγωδία που προκάλεσε οδήγησε σε παλινόρθωση της σταλινικής αριστεράς που μόλις μετά τη χρεωκοπία αρχίσαμε κάπως να απαλλαγόμαστε. Η κρατική χρεωκοπία έφερε ξανά στην επιφάνεια την ακροδεξιά, μέχρι και ανοιχτοί ναζί μπήκαν στη βουλή. Ο κεντρώος χώρος είναι η μόνη δύναμη που εγγυάται σύνεση και σταθερότητα. ”
