“ "Ο στόχος του Τσώρτσιλ όταν δημιούργησε το S.O.E. δεν ήταν η απελευθέρωση της Ευρώπης: ήταν η αρωγή στη βρετανική προσπάθεια αποτροπής γερμανικής εισβολής στα βρετανικά νησιά και στην υπεράσπιση της διώρυγας του Σουέζ από την ιταλική επίθεση στη Βόρειο Αφρική, που εκδηλώθηκε στις 11 Ιουνίου 1940. Σκοπός του ήταν να χρησιμοποιήσει τους υπό κατοχή ευρωπαϊκούς λαούς για να προστατεύσει την πατρίδα του." Προκύπτει από αυτό ένα εύλογο ερώτημα: καλώς ή κακώς λειτούργησε έτσι ο Τσώρτσιλ; Γιατί μια πιθανή κατάληψη της διώρυγας του Σουέζ από τους Γερμανούς και τους Ιταλούς, θα σήμαινε πρακτικά ότι νίκησαν τον πόλεμο στην βόρειο Αφρική και ότι εν συνεχεία θα μπορούσαν να ελέγξουν τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής. Και λέτε ότι αυτή η πολιτική εξυπηρετούσε αποκλειστικά τα Βρετανικά συμφέροντα και όχι την απελευθέρωση της Ευρώπης. Μόνο που στην δεδομένη στιγμή αυτά τα δύο ταυτίζονταν, καθώς μια ενεργειακά αυτοδύναμη Γερμανία, νικήτρια του πολέμου θα επιτύγχανε τον στόχο της κυριαρχίας επί της Ευρώπης. Και κάτι τέτοιο θα μας κόστιζε έναν ακόμα βαρύτερο φόρο αίματος από τα 40.000.000 Ευρωπαίων που χάθηκαν στον πόλεμο... Στο αν όντως ήταν σκόπιμο να βάλει φωτιά στην Ευρώπη μέσω του κομμουνιστικού αντάρτικου θα συμφωνήσω ότι με βάση τα μάλλον ασήμαντα στρατιωτικά επιτεύγματα της αντίστασης αυτό δεν ήταν σκόπιμο. Αλλά το ότι επεδίωξε στην δεδομένη στιγμή να υπερασπιστεί με οποιονδήποτε τρόπο τα Βρετανικά, έστω και αποικιακά συμφέροντα δεν αποτελεί μομφή, αλλά τιμή! ”
