Σύνδεση συνδρομητών

web only

Εμφάνιση άρθρων Books' Journal βάσει ετικέτας

Η προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη δεν είναι ζήτημα «κοινού περί δικαίου αισθήματος», όπως θα πουν οι σταλινικοί και οι φασίστες, αλλά του κράτους δικαίου.

06 Αυγούστου 2022

Η φωτογράφηση

Παντελής Μπασάκος

Τις πρώτες δύο τρεις μέρες του πολέμου, άφωνοι σχεδόν παρακολουθούμε τη ρωσική επίθεση και δεν πιστεύουμε τα μάτια μας με την αντίδραση της Ουκρανίας, που ξεκινάει και σηματοδοτείται από το «Εδώ θα μείνω και θα σταθώ, δεν μπορώ να κάνω αλλιώς» του προέδρου Ζελένσκι. Ο γλυκομίλητος ηθοποιός, με αυτό το «στέκομαι εδώ», ήδη έχει κερδίσει τον φανταχτερό μάτσο της Ρωσίας.

30 Ιουλίου 2022

Όσιπ Μαντελστάμ, Το αιγυπτιακό γραμματόσημο, μετάφραση από τα ρωσικά - επίμετρο: Βιργινία Γαλανοπούλου, Οροπέδιο, Αθήνα 2016, 135 σελ.

Τη στιγμή που κάποιος παίρνει στα χέρια του ένα βιβλίο, βρίσκεται στην ίδια κατάσταση μ’ εκείνον τον άνθρωπο των παραμυθιών που σηκώνει από το έδαφος ένα άγνωστο ταπωμένο μπουκάλι. Αγνοεί τι περιέχει· ίσως να διαθέτει κάποιες ασαφείς πληροφορίες ή να κάνει εικασίες. Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται να το ανοίξει για ν’ αρχίσει να βγαίνει το τζίνι, το πνεύμα του μπουκαλιού ή, στην περίπτωσή μας, του βιβλίου, που κάποιος άλλος, άλλοτε, έκλεισε εκεί μέσα.

23 Ιουλίου 2022

Οι δριμείς αντιδράσεις διάφορων ομάδων, με αποκορύφωμα τις δηλώσεις εκπροσώπων του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών κατά τη διάρκεια θεατρικών παρατάσεων που ακολούθησαν την πρωτοβάθμια καταδίκη του Δημήτρη Λιγνάδη και την ανασταλτική απόφαση του δικαστηρίου που είχε αποτέλεσμα να αφεθεί αυτός ελεύθερος μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσής του από το Εφετείο, δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο για τα δικαστικά χρονικά της χώρας. Αρκετές φορές οι αποφάσεις των δικαστηρίων σε «πολύκροτες» υποθέσεις συνάντησαν τη σφοδρή κριτική μέρους της κοινωνίας, το οποίο, επικαλούμενο το «κοινό περί δικαίου αίσθημα», απαιτεί την «παραδειγματική τιμωρία» των κατηγορουμένων, την αναθεώρηση των επιβληθεισών ποινών επί το αυστηρότερο ή –όπως στην περίπτωση Λιγνάδη– την άρνηση απολαβής ευνοϊκών διατάξεων του νόμου.

23 Ιουλίου 2022

Μια πρωτεύουσα χωρίς μνήμη

Καρολίνα Μέρμηγκα
«Εγώ, εγώ που θα έδινα την ψυχή μου για την ανάσταση της Ελλάδας, ελπίζω λίγα από τον λαό αυτόν. Αλλά γνωρίζω πως ο δρόμος για τη βελτίωση περνάει από την ανεξαρτησία της, και μόνο μέσα από αυτήν» έγραφε στο ημερολόγιό του ο Anton Graf Prokesch von Osten, αυστριακός συνταγματάρχης, διπλωμάτης και συγγραφέας οδoιπορικών έργων, πρώτος πρεσβευτής της Αυστρίας στην Ελλάδα από το 1834 ως το 1849. Λάτρευε την Ελλάδα και την Αθήνα και το Μέγαρό του στη Φειδίου στέγαζε την αυστριακή πρεσβεία αλλά ήταν και γνωστό σαλόνι της εποχής.
Λάτρευε την Ελλάδα και την Αθήνα αλλ’ αυτό δεν τον εμπόδιζε (όπως και τόσους άλλους) να τη βλέπει με καθαρή ματιά. Και εννοείται ότι δεν θα περίμενε η Αθήνα να προστατεύσει τη μνήμη του, δηλαδή τη δική της μνήμη.
22 Ιουλίου 2022

Η κριτική σε κάθε έργο που παράγουν η λογική, η εργασία, ο μόχθος των ανθρώπων είναι αναπόφευκτη – στο έργο τέχνης, στο επιστημονικό σύγγραμμα, και βέβαια σε κάθε δικαστική απόφαση. Δεν έχουν όλες οι κριτικές την ίδια ισχύ: για παράδειγμα, μια αφοριστική κρίση ή μια θετική ή αρνητική προσέγγιση οποιασδήποτε υπόθεσης με βάση το κοινό περί δικαίου αίσθημα δεν έχει καμία άλλη αξία εκτός της άθροισής της σε κάποια ομάδα πίεσης με συγκεκριμένο στόχο. Η κριτική που έχει νόημα είναι είτε η εξειδικευμένη νομική ανάγνωση της υπόθεσης είτε αυτή που χρησιμοποιεί στοιχεία και εκτιμήσεις από πρόσωπα που έχουν εμπλακεί στην υπόθεση και, άρα, η γνώμη τους πιθανόν να φωτίζει όψεις της.

22 Ιουλίου 2022

– Αααχχχ, αν ήταν ακόμα η ΠΦΑ (Πρώτη Φορά Αριστερά) στα πράγματα, μετά την συντριβή του ουκρανικού αεροπλάνου θα είχε ξεχυθεί ο σφος Καρτερός στα λιβάδια και θα μάζευε ραδίκια για να μας δείξει ότι η άσπρη σκόνη είναι ακίνδυνη...

– Μην λές βλακείες, αν ήταν ακόμα η ΠΦΑ στα πράγματα κατ' αρχήν δεν θα είχε πέσει το ουκρανικό αεροπλάνο!

– Γιατί;

– Γιατί δεν θα υπήρχε Ουκρανία...

19 Ιουλίου 2022

Πταίσματα

Παντελής Μπασάκος

The lady doth protest too much, methinks. *

Εγγράφομαι και εγώ στην, κατά τινας, «μικρή μειοψηφία» των πολιτών που, εκφραζόμενοι στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης αγανακτούν περισσότερο με την δραστηριότητα του σωματείου των ηθοποιών από ό,τι με το κακούργημα της παιδεραστίας.

18 Ιουλίου 2022

Ο καθηγητής

Παντελής Μπασάκος

[Μέρες ολόκληρες το κοίταζε, μέρες ολόκληρες το' βλεπε με καμάρι.

Και δεν χαμπάριαζε, καθόλου δεν χαμπά - ρια - ζέ.]

Καθηγητής πανεπιστημίου, με το κατοχυρωμένο εμπορικό σήμα (μπράντα) της Αριστεράς στο μέτωπο, προσπαθεί να μιλήσει πολιτικά, τηρώντας τις Συριζαίες προδιαγραφές και οδηγίες*. Έτσι, ταύτισε την υπουργό Παιδείας με ό,τι πιο απωθητικό κυκλοφορεί σε μια κοινή γνώμη που συνοπτικά καταδικάζει,δίχως δίκες και περιττές διαδικασίες.

16 Ιουλίου 2022

Εποχή κακή. Με εγγαστρίμυθους που κρύβονται πίσω από τις στάμπες μαύρων τισέρτ, βατσιμάνηδες της εξουσίας με χυδαίο προπαγανδιστικό λόγο, όχλο που άγεται και φέρεται σε παλίρροια και άμπωτη, ανάλογα με το ποιος φωτίζει ποια πλευρά μιας δικαστικής απόφασης. Εξοργίζεσαι. Και θέλεις να το εκφράσεις, πιο αιχμηρά απ΄ ό,τι συνήθως. Εγώ τουλάχιστον. Όταν άκουσα λοιπόν αυτά τα εμετικά που εκφώνησε ένας από εκείνους που αυτοαποκαλούνται «ακαδημαϊκοί» όταν θέλουν να νιώσουν πως ψηλώνουν, ο νους μου πήγε στον πρωθιερέα της προπαγάνδας, τον Γιόζεφ Γκαίμπελς, υπουργό Προπαγάνδας του Χίτλερ, πρόσωπο και φωνή του Γ’ Ράιχ. Ανάρτησα λοιπόν ένα πορτρέτο του στο Facebook, μπροστά από ένα εντυπωσιακό μικρόφωνο με μία κορόνα που έγραφε «Ώρα Ραδιοφώνου». Σκόπευα να βάλω και μία λεζάντα «Χωρίς Λόγια», αλλά δεν πρόλαβα: Ο αλγόριθμος αναγνώρισης προσώπων του fb, που εκπαιδεύεται στο υπόβαθρο χρόνια τώρα, με ενημέρωσε ότι παραβιάζω τους Όρους της Κοινότητας και ότι μόνον εγώ μπορούσα πλέον να δω την ανάρτηση.

16 Ιουλίου 2022
Σελίδα 1 από 142