“ Η κα.Γιαννάκου ήταν που έθεσε το βιβλίο στην κρίση της (γενικά συντηρητικής) Ακαδημίας Αθηνών η οποία έδωσε αρνητική άποψη και έτσι μπήκε στη διαδικασία απόσυρσης. Επίσης ενώ σχολιάζονται οι πολιτικές στρατεύσεις των επικριτών δεν βλέπω να αναφέρεται εκείνη της κας.Ρεπούση, ότι δηλαδή προερχόταν από τον Συν-Σύριζα στον οποίο μετά από σύντομο διάλειμμα στη Δημάρ επέστρεψε με τις αλήστου μνήμης "Γέφυρες".
Η διεθνής τάση που όντως ακολουθούσε ήταν της "post-colonial" ιστοριογραφίας η οποία όμως δεν έχει μόνο κάποιο χειραφετητικό χαρακτήρα, συχνά γίνεται όχημα για εισαγωγή ρεβανσιστικών αντιδυτικών αφηγήσεων. Π.χ. από εκεί προέρχεται η επιχειρηματολογία απονομιμοποίησης του κράτους του Ισραήλ ως τάχα "αποικίας" λευκών ευρωπαίων, ενώ και στις ΗΠΑ απ'όπου ξεκίνησε δεν οδήγησε σε συμπερίληψη αλλά αφενός στην προώθηση μιας ξέχωρης αφροαμερικανικής ταυτότητας (εις βάρος της ταυτότητας τους ως μέλη ενός αμερικάνικου έθνους) αφέτερου στην αναβίωση του κλασικού λευκού ρατσισμού του Νότου υπό το πρόσχημα και γι'αυτούς της υπεράσπισης της δικής τους ιδιαίτερης ταυτότητας (βλ. αντιδράσεις για την απόσυρση δημοσίων αγαλμάτων Νοτίων του Εμφυλίου).
Περαιτέρω η κα.Ρεπούση έχει μιλήσει στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ το 2022 για πολιτική "εθνοκαθάρσεων" (!) των ρωσόφωνων μειονοτήτων στις μετασοβιετικές δημοκρατίες ως αιτία της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, ομοίως ο κ.Λιάκος απέδιδε στην Αυγή το 2022 τις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις του Πούτιν σε καταπίεση των ρωσόφωνων μειονότητων της ανατολικής Ευρώπης. Χρησιμοποιούν δηλαδή το αντι-εθνικιστικό αφήγημα που ακούγεται ωραία και σε καλοπροαίρετους φιλελεύθερους κ.ά. για να ακυρώσουν τον πραγματικά απελευθερωτικό χαρακτήρα της εθνικής συγκρότησης των πρώην υπόδουλων στους Ρώσους εθνοτήτων. ”
