Γνώμες

Συνταγματικός Μονάρχης, Πατισάχ, η σκιά του Θεού επί της Γης… Ο Ταγίπ Ερντογάν προσπαθεί να αυξήσει τις εξουσίες του, ενώ τα προβλήματα της χώρας του αυξάνονται. Και στο μεταξύ, η εμπλοκή της τουρκίας στη Συρία, αλλά και μια οικονομία που κινδυνεύει, απειλούν τη χώρα, η οποία απομακρύνεται από την Ευρώπη, με νέο γύρο αποσταθεροποίησης. Και αυτό εκφράζεται τόσο στους ισχυρούς οικονομικά κύκλους όσο και στη Βουλή. [ΤΒJ]

Είδαμε το βράδυ της 8ης Δεκεμβρίου τον πρωθυπουργό να υπόσχεται κάποια χρηματάκια στους συνταξιούχους. Γιατί δε γυρίζουν να τον μουντζώσουν;

Η Ευρώπη πρέπει άμεσα να αφήσει την επιλογή πλεύσης στην ήσυχη πλευρά του ποταμού και να εμπνεύσει νέα οράματα με μεγάλες και ριζικές μεταβολές. Κοινή εθνική άμυνα, κοινή οικονομική πολιτική ή ακόμα και διευθέτηση των χρεών των κρατών μελών μέσα από διεθνή συλλογική συνδιάσκεψη θα σηματοδοτούσαν μια νέα αρχή. Ένα νέο όραμα.

Τι τελικά συμβαίνει με την ακτοπλοϊκή σύνδεση των λιμανιών Θεσσαλονίκης και Σμύρνης; Γιατί κωλυσιεργούν οι ελληνικές αρχές, τι χρειάζεται για να υλοποιηθεί η δέσμευση, γιατί δεν έχει διευθετηθεί η δρομολόγηση εμπορευμάτων εκτός Σένγκεν; Μια πολύ ελληνική ιστορία.

Οι προκριματικές εκλογές της Δεξιάς και του Κέντρου στη Γαλλία ανέδειξαν θριαμβευτή τον Φρανσουά Φιγιόν, ο οποίος συγκέντρωσε τις περισσότερες ψήφους στον πρώτο γύρο της 20ής Νοεμβρίου και επιβεβαίωσε την ιδιότητα του φαβορί στον δεύτερο γύρο της 27ης Νοεμβρίου επικρατώντας του αντιπάλου του για το χρίσμα Αλαίν Ζυππέ. Η νίκη αυτή υπήρξε αναμενόμενη  μετά την επιτυχία στον πρώτο γύρο των εκλογών, δεν ήταν όμως καθόλου έτσι κατά το διάστημα που μεσολάβησε μέχρι τις εκλογές κατά την οποία αναμενόταν μία μονομαχία του Αλαιν Ζυππέ με τον Νικολά Σαρκοζί  για τη θέση του υποψηφίου της Δεξιάς  για την προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Συχνά διαβάζουμε κλασικές πολιτικές αναλύσεις για την κυβέρνηση που επενδύει στον περονισμό και οδηγείται από το πάθος για χρήμα και εξουσία. Από ψυχοθεραπευτική σκοπιά, ωστόσο, η βασική κινητήριος δύναμη της κυβέρνησης είναι το κόμπλεξ για αποδοχή και το ψυχικό βάρος από τη συσσωρευμένη απόρριψη.

O  ιστορικός και μεταφραστής, αλλά προ πάντων πολυπράγμων Στέφανος Καβαλλιεράκης, είχε την ευγενική καλοσύνη να μεταφράσει το πολύ σημαντικό άρθρο του Laurent Bouvet (Λωράν Μπουβέ) που ακολουθεί, για την αναπάντεχη επικράτηση του Φιγιόν στις εσωκομματικές εκλογές της γαλλικής Δεξιάς. Το άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Le Figaro.

Πέθανε χθες, 25 Νοεμβρίου 2016, ο ηγέτης της κουβανέζικης Επανάστασης και, μετέπειτα, πρωθυπουργός και πρόεδρος της Κούβας για 49 χρόνια. Στην Ελλάδα είναι είδωλο για πολλούς. Τι ήταν όμως ο Φιντέλ, και τι το καθεστώς του, πίσω από τη βιτρίνα της μυθολογίας; 

Ήρθε η ώρα να ασχοληθούμε με τους μετανάστες. Νόμιμοι ή παράνομοι, είναι αδιάφορο. Είναι άνθρωποι με όνομα και επώνυμο. Το αίσχος όμως αυτό έχει επίσης όνομα και επώνυμο. Αλέξη Τσίπρα, χρησιμοποίησες εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές για να εγκαταστήσεις την εξουσία σου. Είσαι το Άγος της γενιάς μας.

Το Μνημόνιο 3 είναι όλο δικό τους, των Τσίπρα και Καμμένου, μαζί και το κλείσιμο των τραπεζών, οι κεφαλαιακοί έλεγχοι, η καταστροφή που ζούμε. Η νέα αφήγηση δεν είναι τίποτε παραπάνω από παραπλάνηση και ψεύδη. Ας τα δούμε – και κυρίως ας δούμε τι λένε οι αριθμοί, απέναντι στα παραπλανητικά συνθήματα του συστηματικά παραπλανούντος Αλέξη Τσίπρα. [ΤΒJ]

Το τραγικό περιστατικό στη Μόρια της Λέσβου επιβεβαιώνει ότι η υπόθεση πρόσφυγες και μετανάστες στην Ελλάδα αντιμετωπίστηκε υπολογιστικά, κυνικά, ως εργαλείο ηθικής δικαίωσης του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος εμφανιζόταν να μονοπωλεί το ανθρωπιστικό ενδιαφέρον. Στην πράξη, όμως, στη διαχείριση του προφυγικού, εκδηλώθηκαν η προχειρότητα, ο κυνισμός, η αδιαφορία – ενώ βρήκαν ευκαιρία διάφορα συμφέροντα να κερδοσκοπήσουν στις πλάτες δυστυχισμένων, ανέστιων ανθρώπων… [ΤΒJ]

Το Γραφείο Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη είναι ένα άχρηστο μαγαζί για την πόλη και την περιοχή, εξυπηρετεί μόνο τα κομματικά ρουσφέτια. Αλλά πού είναι η τοπική κοινωνία των πολιτών να διαμαρτυρηθεί; [ΤΒJ]