“ Κωνσταντίνε, ευχαριστώ πολύ για το ενδελεχές σχόλιό σου. Η μεθοδική εφαρμογή αρχών που προτείνεις είναι το ζητούμενο, αν και δύσκολο. Γι'αυτό και γράφω "Είναι πολύ πιο δύσκολο κάποιος να εξετάσει όλες τις παραμέτρους με ανοιχτό μυαλό και να αποφανθεί δίχως να υπηρετεί μία συγκεκριμένη αρχή αλλά να λαμβάνει υπόψη το πλέγμα αρχών, δικαιωμάτων ή συμφερόντων που πραγματικά εμπλέκεται σε μία τέτοια απόφαση." Μετά από τέτοιους υπολογισμούς η απάντηση μπορεί να είναι ότι συγκεκριμένου είδους (και όχι απαραίτητα όλα) καταστήματα θα ανοίγουν την Κυριακή, σε συγκεκριμένες ώρες, σε συγκεκριμένες περιοχές, με συγκεκριμένα, ίσως διαφορετικά, ημερομίσθια για τους υπαλλήλους κ.ο.κ. Το γεγονός ότι η συζήτηση για τις λεπτομέρειες αυτού του ζητήματος είναι σχεδόν ανύπαρκτη, απλά με κάνει να σκέφτομαι ότι πολλοί επιθυμούν να λάβουν μία άσπρη-μαύρη θέση, ανάλογα με την ιδεολογία τους. Κατ'εμέ όμως το ζήτημα της εργασίας την Κυριακή είναι ζήτημα κοινωνικής συνεννόησης ή, όπως το λες, ζήτημα "κοινωνικού συμβιβασμού". Αν με ανάγκαζες να επιλέξω μάλιστα, προτιμώ την απολιτίκ από τη φιλελεύθερη ή την αριστερή σκοπιά. Πες ότι ιδανικά θα το έβλεπα ως αντικείμενο μίας διαπραγμάτευσης εντός του εργασιακού χώρου που αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων και των αρχών όλων των πλευρών. Ιδεατά πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί μία τέτοια διαπραγμάτευση; Σε τι αποτέλεσμα θα οδηγούσε αν λαμβάνονταν υπόψη όλες οι πλευρές, οι ιδεολογίες τους και, κυρίως, τα συμφέροντά τους; Αν τυχόν σκέφτεσαι ότι οι αρχές δεν είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης, μπορεί να συμφωνήσω. Αλλά δεν μιλάω για αρχές. Μιλάω για το άνοιγμα των καταστημάτων την Κυριακή. Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε μπλέξει, περισσότερο από όσο πρέπει, το ένα με το άλλο.
ΥΓ1. Δεν μπαίνω καθόλου στη λογική σχολιασμού της απόφασης του ΣτΕ.
ΥΓ2. ΟΚ, οι φιλελεύθεροι δεν είναι κατά των απαγορεύσεων (δεν πιστεύω ότι είπα αυτό, χωρίς βέβαια να κάνω τις πιο λεπτές διακρίσεις που έθεσες εύστοχα). Επί της αρχής, όμως, προτιμούν οι απαγορεύσεις να είναι όσο το δυνατόν λιγότερες. Δε νομίζω να διαφωνούμε σε αυτό.
ΥΓ3. Κάπου αλλού (http://www.project-syndicate.org/commentary/the-truth-about-negotiations) έχω ισχυριστεί ότι δεν πρέπει να δίνουμε έμφαση μόνο στα συμφέροντα αλλά και στις αρχές. Στο παρόν άρθρο μάλλον ισχυρίζομαι το αντίθετο.
ΥΓ4. Όπως οι αρχές, στις οποίες αναφέρεσαι, δεν μπορούν να επιλύσουν αν πρέπει να υπάρχει 40ωρο, 35ωρο ή 45ωρο, άλλο τόσο δεν μπορούν να επιλύσουν αν πρέπει να υπάρχει εργασία την Κυριακή. Παραείναι ειδικό το ζήτημα για να το λύσουν οι γενικότερες αρχές. ”
