“ Κύριε Δημητρά, δυστυχώς η μέχρι σήμερα πρακτική τουλάχιστον των διοικητικών φικαστηρίων ( για τις διοικητικές δίκες η σχετική διαδικασία έχει θεσπιστεί ήδη από το 2012) είναι απογοητευτική. Λαμβανομένου υπ' όψιν του σχετικά υψηλού και προκαταβλητέου κόστους της διαδικασίας τα συνήθως επιδικαζόμενα ποσά "δίκαιης ικανοποίησης" είναι πενιχρά. Λάβετε επίσης υπόψιν ότι οι τασσόμενες από τον νόμο σύντομες προθεσμίες οριακά τηρούνται από τα διοικητικά δικαστήρια, ενώ και η συμμόρφωση της Διοίκησης καθυστερεί σημαντικά. Με δυο λόγια, η όλη διαδικασία είναι μάλλον "βαριά" και σχετικά δαπανηρή. Από την μέχρι σήμερα εμπειρία μου (ως δικηγόρος) παρατηρώ (πολύ χοντρικά) ότι κάποιος πρέπει να καταβάλλει περίπου 500 ευρώ σε έξοδα και αμοιβή δικηγόρου, προκειμένου να εισπράξει - εάν δεν πέσει σε κανέναν δικαστή που το πάρει "προσωπικά", ως μομφή προς τον κλάδο του - περίπου 1.000 - 1.500 ευρώ μετά από 1, 5 έτος, άτοκα. Από την εμπειρία μου (ενημερώνω από το 2012) 1 στους 5 διαδίκους ανταποκρίνεται θετικά. Συνήθως αυτοί που το έχουν πάρει προσωπικά (καθυστερήσεις άνω των 8 ετών σε έναν βαθμό).
Τέλος, σας ενημερώνω ότι η απόφαση για την άσκηση ενός ενδίκου βοηθήματος ανήκει στον ενδιαφερόμενο πολίτη και όχι στον δικηγόρο του. Επίσης, καλό θα ήταν να αναθεωρήσετε την απόλυτη διατύπωσή σας περί της στάσης των συναδέλφων δικηγόρων. Δεν είναι "ΟΛΟΙ/ΕΣ" αδαείς ή ανεύθυνοι απέναντι στους πελάτες τους. Και φυσικά δεν μιλώ μόνο για τους δικηγόρους.
Εύχομαι καλή επιτυχία στη δίκη
Υ.Γ. Αν ο δικαστής σας κοιτάει σαν εξωγήινο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, μην ταραχτείτε. Αυτή είναι η συνήθης πρώτη αντίδραση. ”
