“ Αγαπητέ Γιώργο,
ευτυχώς ή δυστυχώς, αυτονόητο δεν είναι σχεδόν τίποτα... αν και θεωρώ ότι οι έννοιες του Διαφωτισμού έχουν επικρατήσει στην κοινωνία μας και στον τρόπο που ερμηνεύουμε τις έννοιες όπως αυτή της "Ελευθερίας". Υπ' αυτή την έννοια, οι Εσφιγμενίτες είναι ελεύθεροι να νιώθουν όσο κυνηγημένοι επιθυμούν, όσο δεν βλάπτουν τους άλλους.
Από εκεί και πέρα, καθένας εντάσσεται στις ομάδες που ικανοποιούν πληρέστερα τον ναρκισσισμό του (λέει η ψυχανάλυση) και ενίοτε επιδιώκει να πείσει και "άλλους" να κάνουν το ίδιο για να νιώσει ακόμα καλύτερα / ασφαλέστερα. Ποιος έχει δίκιο; Ποιος είναι φυσιολογικός; Ο Starbucks ή ο θρησκόληπτος; Ο ευρωπαϊστής ή ο ευρωσκεπτικιστής; Ο φιλελεύθερος ή ο σοσιαλιστής; Ο Ολυμπιακός ή ο ΑΕΚτζής; Και μήπως όλα αυτά τα ζευγάρια θεωρηθούν ανούσια μόλις το πρώτο UFO προσγειωθεί στην πλατεία Συντάγματος;
Η σύγχρονη τάση στον δυτικό κόσμο είναι νομίζω να εντασσόμαστε σε ομάδες με πιο χαλαρά όρια και "πιστεύω" απ' ό,τι παλιότερα, καθώς οι ισχυρές θέσεις οδήγησαν στο παρελθόν σε συγκρούσεις. Με αυτό τον τρόπο ο κόσμος χωρίζεται στους "χαλαρούς" και τους "ακραίους" (βλ. ταλιμπάν, Εσφιγμενίτες, χούλιγκαν, κλπ.), τους οποίους το σύστημα (νέα τάξη) μάλλον τείνει να αποκλείσει / πολεμήσει / εξαφανίσει, ώστε να επικρατήσουν οι πρώτοι, που δείχνουν κομψότεροι στον φακό και συνεργάζονται μεταξύ τους καλύτερα. Το λέμε και παγκοσμιοποίηση, άμβλυνση αντιθέσεων και άλλα.
Τα χαλαρά ωστόσο όρια και ο σκεπτικισμός έρχονται με κάποιο τίμημα (που μετριέται σε αβεβαιότητα) και τα μέλη των νέων ομάδων συχνά βιώνουν κρίσεις ταυτότητας που τους ταλαιπωρούν. Καθένας με τον σταυρό του.
καλό απόγευμα ”
