“ Ίσως τό πιό εμπεριστατομενο και καίριο άρθρο γνώμης πού έχω διαβάσει εδώ καί πάρα πολύ καιρό. Όχι μόνο γιατί θίγει τά κακώς κείμενα τού πρωτογενούς τομέα καί τής παραγωγής, αλλά κυρίως, για μένα προσωπικά, για τό θάρρος τής τοποθέτησης στο θέμα τής "συμπεριφοράς" αλλά καί τής δημόσιας παρέμβασης τών υψηλού επιπέδου μορφώσεως πολιτών σε κοινωνικά και "πολιτικά" ζητήματα. Δυστυχώς, δεν νομίζω ότι θα διαβαστεί ή θά τύχει της προσοχής πολλών καί κυρίως ότι θά τύχει τής πρεπουσας αντιμετώπισης. Υγ. Υπάρχουν πλείστα παραδείγματα χωρών καί παραγωγών, όχι μεγαλύτερων απαραίτητα από τή χώρα μας πού αυτή την εποχή είναι κυρίαρχοι στην παραγωγή αγροτικών προϊόντων και στο ποσοστό κατ'επεκταση τών εξαγωγών παγκοσμίως. Άν προσπεράσουμε, τρόπος τού λέγειν την "γνωστή" Ολλανδία για ψάξτε λίγο νά δείτε τί έχει καταφέρει η Ν. Ζηλανδία σε ένα σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα. Τό θέμα είναι αν εμείς, οι άμεσα ενδιαφερόμενοι δλδ οι παραγωγοί ενδιαφέρονται καί βέβαια άν η πολιτεία είναι διατεθειμένη νά νομοθετήσει καί νά βοηθήσει προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις πού είναι εν πολλοίς γνωστές.Υγ.Ειναι γνωστά σε όποιους ενδιαφέρονται πραγματικά, όλα έχουν συμβεί τίς τελευταίες δεκαετίες με τα αγροτικά προϊόντα (ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι η τελευταία βερσιόν)με τίς αποσυρσεις στην αρχή τών προϊόντων, με τό βαμβάκι, με τόν αριθμό των ζώων πάλι, με τίς ελιές και την παραγωγή ελαιολάδου με τά αμπέλια και την παραγωγή κρασιού σε σχέση με τίς επιδοτήσεις καί τίς προσπάθειες τής Ε.Ε για νά μπορέσει να ελέγξει παράνομες μεθοδεύσεις. Κάτι τελευταίο, δεν είμαστε μόνοι μας σε αυτό ούτε κάν οι χειρότεροι, υπάρχουν χώρες με υψηλότερα ποσοστά παρανομιών (πχ η Γερμανία είναι ίσως η πρώτη) απλά εμείς όπως πάντα βγάζουμε μόνοι μας τά μάτια μας...!!! Ευχαριστώ. ”
