“ Ατυχής η παρομοίωση του Νονού με την πραγματικότητα. Δεν θα το αναλύσω περαιτέρω.
Να προσγειωθούμε στην πραγματικότητα μη μαφιόζικης διαπραγμάτευσης; Μα είναι μαφιόζικη η διαπραγμάτευση!!!! Μας άφησαν (τόσες κυβερνήσεις πέρασαν και κατέστρεψαν τον τόπο) να υπερχρεωθούμε και όποιος πιστεύει ότι δεν το ήξεραν και περίμεναν να αποκαλυφθεί από τον Παπακωνσταντίνου, είναι πραγματικά ηλίθιος.
"Δεν θέλει να απευθυνθεί στους εταίρους μας ως συμμάχους". Κι εσένα τι σε κάνει σίγουρο ότι οι άλλοι μας συμπεριφέρονται σαν συμμάχους; Τα δήθεν χαμηλά επιτόκια που μας δανείζουν; Φτάσαμε σε ένα μη βιώσιμο του χρέους εξαιτίας του Συριζα ε; κούνια που σε κούναγε….
"Ο κάθε ειδικός στο χώρο των διαπραγματεύσεων δεν μπορεί παρά να λοιδορεί τέτοιες θέσεις καθώς οι σύγχρονες θεωρίες συμβουλεύουν τους διαπραγματευόμενους να κάθονται όλοι από την ίδια πλευρά του τραπεζιού και να τοποθετούν μόνο το πρόβλημα απέναντι (μεταφορικά πάντα μιλώντας)."
Να και μια άλλη θεωρία πάνω σε αυτό το ζήτημα:
Όταν έχεις έναν προβληματικό διαπραγματευόμενο που έχει γνώση του θέματος και υποστηρίζει με ισχυρά επιχειρήματα που δεν μπορείς εύκολα να αντικρούσεις, καλύτερα να τον έχεις στην ίδια μεριά του τραπεζιού, ώστε να αποφύγεις το eye contact και να μπορέσεις να συγκεντρωθείς καλύτερα στην ομιλία σου ώστε να μπορέσεις να αποφύγεις με τεχνάσματα τις θέσεις του αντιπάλου σου. Χμμμμμμ; ”
