“ Κάνουμε λάθος όταν ψωνίζουμε κάθε παρασκευή στη λαική η όταν σεις κύριοι καθηγητές διορθώνετε γραπτά φοιτητών σας και μην μου πείτε όχι γιατί θα ζητώ από τους φοιτητές σας να ζητούν αναψηλάφηση, κάνουμε λάθη διαρκώς, κάνουμε ολοένα λάθη, και ολοένα περισσότερο απ ότι φανταζόμαστε. Δεν μου αρκεί η αποδόμηση του θεωρητικού πεδίου του Βαρουφάκη, ειδικώς όταν προφανώς δεν έχει αναγνωσθεί το σύνολο των θεωρητικών τοποθετήσεων του για το θέμα. Δεν ασκείται καμιά σοβαρή κριτική ιδίως διότι δεν του αναγνωρίζεται οτι κατέστησε το ζήτημα διεθνές και ως αποτέλεσμα αντιστάθμισε το τεράστιο μειονέκτημα ισχύος που είχαν οι αντίπαλοι του διαπραγματευτές. Όπως δεν του αναγνωρίζεται το ουσιαστικό ζήτημα της υπόθεσης που είναι αμιγώς ζήτημα ισχύος και μια a priori αδύναμη διαπραγματευτική θέση που έχει συνάφεια με το Μήλιο ζήτημα, για το οποίο ο Βαρουφάκης έχει ευφυώς επιχειρηματολογήσει. Στην επιμέρους κριτική για μια υπερβολική προσωπική αισθητική και άλλα ενδεχομένως ζητήματα επαναστατικής πρωτοπορίας θα ήμουν δεκτικός αν δε διέβλεπα στη ρητορεία του κειμένου μια καθεστηκυία αρτηριοσκλήρωση άρνησης για την ισχύ της αντίθεσης. ”
