Κυριακή, 01 Δεκεμβρίου 2013

Τελευταίος Βασιλιάς

Κατηγορία Μικροϊστορίες
Γράφτηκε από  Δημοσιεύθηκε στο Τεύχος 37

Έχυσε καφέ στην κούπα, πήρε και δυο φρυγανιές και έκανε να επιστρέψει.

      -Πάρε και κασέρι, τι σκέτες θα τις φας, νηστεύεις; ακούστηκε η φωνή της πάνω από τον νεροχύτη.

Έγνεψε «αργότερα», έσυρε τις παντόφλες στο μωσαϊκό μέχρι το τέλος του χολ και άφησε να τον καταπιεί το δωμάτιο.

Ο υπολογιστής ήταν ανοικτός και γουργούριζε υπομονετικά.

-Καλώς ήρθατε στον Πατέρα όλων των Αγώνων, καλώς ήρθατε στο Last King Standing. Καλώς ήρθατε στον μόνο Αγώνα χωρίς νικητή από την ημέρα δημιουργίας του.

Πληκτρολόγησε τον κωδικό του και ήπιε δυο μεγάλες γουλιές καφέ.

-Xαιρε The_ChosenOne33, έχετε συνδεθεί.

Ξεκίνησε από τις συνεννοήσεις με τους Δώδεκα Φυλάρχους. Η Συμμαχία τους είχε περάσει και τις επτά δοκιμασίες, ήταν όλοι στις θέσεις τους σύμφωνα με το σχέδιο και έτοιμοι για την μεγάλη επίθεση.

Το πρώτο μέρος δεν είχε καμία έκπληξη, θα προχωρούσαν για την πρώτη αναμέτρηση στην Κοιλάδα των Δακρύων, η Συμμαχία θα είχε κάποιες αναμενόμενες απώλειες και ο Fisherman_and_The_Lost_Souls θα έμενε οπισθοφυλακή, ξεκούραστος για την κυρίως μάχη.

-Κύριε των Δυνάμεων, ακόμα με τις πιτζάμες είσαι; Κοίτα χάλια, όπως ξύπνησες, κάθισες. Άνιφτος, ξεχτένιστος, άνοιξε το παντζούρι να σε δει η μέρα του Θεού!

Έγνεψε «αργότερα» όσο τοποθετούσε μέρος του στρατεύματος πίσω από την κουρτίνα που σχημάτιζε ο Καταρράκτης Νεφών για να αιφνιδιάσει τον εχθρό από τα πλάγια. Ο υπαρχηγός του Μακελάρη δεν πρόλαβε καν να κουνηθεί και βρέθηκε αιχμάλωτος.

-Συγχαρητηρια για την κινηση, το επομενο βημα είναι (επιλογη 1-8): Πάτησε στην επιλογή «ειρηνική ανάπαυλα» και τοποθέτησε τον The_ChosenΟne33 να κάνει απλωτές στην Λίμνη της Γαλήνης, στο μέσον ενός ωραίου οροπεδίου γεμάτο κυκλάμινα. Έβαλε τοξότες να παραφυλάνε όσο κολυμπούσε, εννοείται. Έμεινε να χαζεύει την οθόνη για ώρα, το τοπίο ήταν απροσδιόριστα οικείο, συναντούσε πολλά κυκλάμινα στο μονοπάτι προς το εργαστήριο του πανεπιστημίου, κάποτε. Παίζει να υπήρχαν και γύρω από την λίμνη του campus όπου πήγαινε για το μεσημεριανό διάλειμμα για φαί. Μασούλησε την πρώτη φρυγανιά και πήρε μια βαθιά ανάσα.

-Η τυχη του αιχμαλωτου είναι (επιλογη 1-4):

Επέλεξε «θάνατος».

- Επιλογη ενεργη. τροποσ ενεργοποιησησ (επιλογη 1-3):

Πάτησε «επαίσχυντος», πάντα θα επέλεγε ατιμωτικό θάνατο για τους οπλαρχηγούς των αντίπαλων στρατοπέδων ειδικά αν στο άβαταρ έχουν γένι δύο εβδομάδων και λευκά σμιχτά φρύδια σαν τον Προϊστάμενο από το Τμήμα Προσωπικού που υπέγραψε την τελευταία του απόλυση. Του είχε ευχηθεί καλή τύχη, αν και πάντα έβρισκε το PhD του μια «ανώφελη σπατάλη χρόνου και χάρτου»,  ώρα λοιπόν να ευχηθεί και αυτός με την σειρά του καλές βουτιές στην Κοιλάδα των Οστών με τα όρνια να κόβουν κύκλους περιμένοντας νέο θύμα.

Κάλεσε τον Fisherman_and_The_Lost_Souls να πάρει την προσυμφωνημένη θέση και ετοιμάστηκε για την τελική φάση.

Η μάνα του ξεσκόνιζε το εικονοστάσι στο δικό της δωμάτιο και ετοιμαζόταν για το καθιερωμένο ευχέλαιο της Τετάρτης.

- Φώτισέ τον Παναγίτσα μου και δώσε μου δύναμη. Κλειδωμένος μέρα νύχτα μένει, τέτοια καμώματα δεν είχαμε ούτε όταν έδινε για το μεγάλο πτυχίο.

-Έχετε (1) νεο δώρο απο «Τρεις Μάγοι». Ανοίγμα/Απορριψη;

Κλίκαρε στο «άνοιγμα». Μαλακία, ήταν άνθρωποι του Μακελάρη καμουφλαρισμένοι ως Μάγοι, θα του στοίχιζε τρεις ζωές, ποτέ δεν θυμόταν εγκαίρως το φοβού τους Δαναούς, ούτε στο pc, ούτε στην ζωή. Μόνο αν πετύχαινε η κίνηση  που ετοίμαζε θα την έβγαζε καθαρή. Οι Δώδεκα προχωρούσαν βάσει σχεδίου, έβλεπε τις λεγεώνες του τελευταίου να αναπτύσσονται κανονικά και τον Φύλαρχο να στέλνει ενθαρρυντικά μηνύματα στην Συμμαχία «αδέρφια κρατάτε γερά» και «μετράει η ψυχή». Δεν είχε πρόθεση να απαντήσει, τα κρυπτογραφημένα μηνύματα που αντάλλασσε με τον Θυροφύλακα της Κάτω Πύλης ήταν μακράν σημαντικότερα. Όσο αυτός  περνούσε τους κωδικούς υποτέλειας του Φυλάρχου Jude30 και των πλανητών από ασήμι που αυτός εκπροσωπούσε στην αποκλειστική διάθεση του Θυροφύλακα, τα ηλεκτρονικά κλειδιά της Κάτω Πύλης περνούσαν στην κυριότητα του The_ChosenOne33. Αποχαιρέτησε τον αποσβολωμένο ακόμα Jude30 με το σχόλιο «kisses from hell J» και ξεκίνησε να ελευθερώνει  όλα τα εξορισμένα στην Κάτω Πύλη είδη: Τελώνια, Πλάσματα του Γκνουτ,  Άϋλα, η Κραυγή, η Πληγή, η Λήθη, όλα δραπέτευσαν προς το φως και διασκορπίστηκαν στο σύμπαν. Σε λίγα λεπτά η Κάτω Πύλη έμοιαζε με εγκαταλελειμμένο λατομείο και ο Μακελάρης ένα παιδί που του πήραν τους βόλους. Οι δραπέτες θα δίνουν λογαριασμό από δω και πέρα μόνο στον The ChosenOne33 και αυτός θα παίζει χωρίς αντίπαλο.

Με την άκρη του ματιού του κοίταξε βλοσυρός τον τοίχο δίπλα στην βιβλιοθήκη, ο έπαινος «Ομαδικός παίκτης της χρονιάς».  Κρεμόταν ακόμα εκεί με το γνωμικό «Τα Ιδανικά οδηγούν την Ευφυΐα μας» να κυκλώνει τον θυρεό του Εργαστηρίου Καινοτομίας, ατσαλάκωτος και την υπογραφή του πρύτανη από κάτω.

-Κινηση ματ και νικη, κινηση ματ και νικη, κινηση ματ και νικη, κινηση ματ ματ ματ μ--

Η οθόνη πάγωσε και μετά μαύρισε. Για τις επόμενες επτά ώρες, κανείς δεν μπορούσε να συνδεθεί με το Last King Standing, τα fora πιάσανε φωτιά και το όνομα The_ChosenOne33 έτρεχε με ταχύτητα φωτός σε όλους τους σχετικούς ιστοτόπους. Μισή ώρα μετά την επίσημη υποταγή του Πατέρα των Αγώνων στην αφεντιά του, έλαβε στο blog σαράντα τέσσερα εξυμνητικά βιντεάκια, διακόσια πενήντα αιτήματα μελλοντικής συνεργασίας και το ψηφιακό εξώφυλλο μιας Βίβλου από έναν Λουκά που δήλωνε MegaFan της στρατηγικής του και προσφέρθηκε να γίνει ο βιογράφος του The_ChosenOne33.

-Πολλά συγχαρητήρια ρε φίλε! Κράσαρες το παιχνίδι, ξεκίνησες Νέα Εποχή, ΕΙΣΑΙ ΘΕΟΣ!  Πώς σε λένε;

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Σύνδρομο αιφνίδιου θανάτου Τρικάβαλο

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά