Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016

Γράφτηκε από τον 

Ένας στους δέκα ανθρώπους που κάνουν βόλτα στην παραλία, όπου τρέχω τα βράδια, έχει κι ένα σκυλί για παρέα. Χαζεύω περνώντας από δίπλα τους τις διάφορες φυλές, τα μεγέθη, τις συμπεριφορές, τον βαθμό κοινωνικοποίησης του καθενός, τα παιχνίδια τους όταν πλησιάζουν με απορία, περιέργεια και ενδιαφέρον το ένα το άλλο, ή όταν τα αφεντικά τους τα αφήνουν να παίξουν, λυμένα, πολλά μαζί, στα παρκάκια που έχουν φτιαχτεί ακριβώς για αυτό τον σκοπό. Αλλά είναι κι ένας άλλος σκύλος κάθε μέρα εκεί, που ξεχωρίζει ανάμεσα σε όλους τους άλλους. Τον ξέρουν όλοι στη Νέα Παραλία. Είναι ημίαιμος, με μια ποικιλία από ράτσες μέσα του, ιδιαίτερα ορεξάτος πάντα, με μέτρια μακριά τρίχα, μαύρος και καφέ με άσπρες μπάτσες εδώ κι εκεί, με μακριά αυτιά κυνηγόσκυλου και με μια πολύ έξυπνη, σουβλερή και επίσης άσπρη μουσούδα. Είναι μάλλον μεγαλόσωμος: αυτός είναι και ο λόγος, πιθανότατα, που τον εγκατέλειψαν κάποια στιγμή οι άνθρωποι που τον μεγάλωσαν — μια οικογένεια, υποθέτω, με παιδί. Το κάνουν οι περισσότεροι όταν συνειδητοποιούν πως το σκυλάκι που κάποια στιγμή επέμενε ο γιος τους ή η κόρη τους να πάρουν σπίτι είχε την τάση να μεγαλώνει όσο ενηλικιωνόταν και δεν θα έμενε για πάντα κουτάβι. Εν πάση περιπτώσει, είμαι σίγουρος πως ο Τζόκερ (έτσι τον σκέφτομαι, αν και ποτέ δεν τον έχω φωνάξει με το όνομα που του έβγαλα, λόγω του λευκού του προσώπου και του μόνιμου χαμόγελου που έχει στο στόμα) μεγάλωσε σε σπίτι, και ότι το θυμάται ακόμη. Και ότι θέλει να ξαναγυρίσει. Εξ ου και κάνει αυτά που κάνει, μια ποικιλία από πρωτότυπα ακροβατικά και θαυμαστά νούμερα, που απευθύνονται στους περαστικούς, σε όλους αδιακρίτως μαζί και στον καθένα ξεχωριστά. Ο Τζόκερ θέλει να υιοθετηθεί εκ νέου, και κάνει ό,τι μπορεί για να τα καταφέρει: προχωράει γρήγορα-γρήγορα προς τα πίσω, σέρνοντας τα πόδια σαν τον Μάικλ Τζάκσον· πέφτει απότομα μπροστά σου, ξαπλώνει ανάσκελα και κάνει μία ή και δύο στροφές πάνω στην πλάτη του, και μετά ξανασηκώνεται και σε κοιτάζει στα μάτια χαμογελώντας· κάνει σημειωτόν, επιτόπιο τροχάδι, με τα γόνατα ψηλά, το στήθος έξω, το κεφάλι ψηλά, σαν τσολιαδάκι· τρέχει στον μακρύ διάδρομο με τα λευκά πλακάκια, αυτόν που είναι για τους τυφλούς, επί σαράντα-πενήντα μέτρα, έχοντας πρώτα εξασφαλίσει ότι τον βλέπεις, και μετά επιστρέφει πίσω πατώντας στα ίδια ακριβώς βήματα, πάλι αποφεύγοντας να πατήσει στην άσφαλτο της παραλίας· κάθεται προσοχή και σε χαιρετάει με το χέρι όρθιο έτσι όπως περνάς από δίπλα του, σαν στρατιώτης: αν είχε όπλο, θα έκανε παρουσιάστε· τρέχει δίπλα στο ποδήλατό σου με ελαφρύ τροχασμό, πάντα χαμογελώντας και κοιτώντας σε λοξά, σαν ινδιάνικο παλομίνο· ανοίγει το στόμα και χαμογελάει διάπλατα στο σκυλί σου κουνώντας την ουρά του, χωρίς να κάνει αυτές τις ψευτοεπιθέσεις που συνηθίζουν τα άλλα σκυλιά, ίσως για να μην τρομάξει το δικό σου, το καλομαθημένο· το πιο απονενοημένο κόλπο του είναι να τρέχει μπροστά σου, να σε ξεπερνάει, και να ξαπλώνει φαρδύς-πλατύς κάπου δέκα μέτρα μακριά, με τα μάτια κλειστά, σαν να κοιμάται ή προσποιούμενος, ίσως, τον νεκρό: όταν τον φτάνεις, τα ξανανοίγει, σε κοιτάζει, και αναλόγως με την αντίδρασή σου πηγαίνει ακόμη δέκα μέτρα πιο πέρα και ξαπλώνει πάλι, κάνοντας δήθεν ότι πέθανε, και σε περιμένει· επίσης, ειδικά όταν έχει κρύο ή ψιλόβροχο, συνηθίζει να κάθεται εντελώς ακίνητος όταν βλέπει κάποιον να πλησιάζει προς το μέρος του, αψηφώντας τον άνεμο και τις σταγόνες που μουσκεύουν τη γούνα του, με τα μάτια μισόκλειστα, το κεφάλι ψηλά, αγέρωχο, σε μία επίδειξη σπάνιας γενναιότητας. Ο Τζόκερ ελπίζει πως κάποιο από όλα τα ακροβατικά και χορευτικά του θα πιάσει κάποια μέρα, και ότι θα βρει ένα σπίτι — αν και το θεωρώ τόσο δύσκολο που όποτε τον σκέφτομαι, πόσο μάλλον όταν τον βλέπω, μελαγχολώ. Ή, τι να πω, ίσως απλώς τα κάνει όλα αυτά για να ξεχωρίζει. Ποιος να ξέρει;

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κυριάκος Αθανασιάδης. Συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Δώδεκα (1991), Μικροί κόσμοι (1996), Το σάβανο της Χιονάτης (2000), Το βασίλειο του αποχαιρετισμού (2002), Πανταχού απών (2007), Ζα Ζα (2012). Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Η Κόκκινη Μαρία.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016 Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά