Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

Γράφτηκε από τον 

Ανέκαθεν η Αριστερά είχε μεγάλους εχθρούς και φρόντιζε, αμέσως μόλις εγκαθίδρυε καθεστώς αίματος και πτωχείας, να τους εξοντώνει, ηθικά και σωματικά — σαν προσωπικότητες και σαν παρουσίες· με λάσπη και με σφαίρες. Από σύμπτωση, τι άλλο, οι μεγαλύτεροι εχθροί της καθεστηκυίας Αριστεράς, είτε μιλάμε για την εφιαλτική μετεπαναστατική Ρωσία, είτε για τον Πολ Ποτ, είτε για το αιμοσταγές καθεστώς της Βόρειας Κορέας, ήταν κατά κύριο λόγο αριστεροί. Πάντα ο βασικός σου αντίπαλος σου μοιάζει, ο μεγαλύτερος εχθρός είναι ο εαυτός σου, και οι εσωτερικές εκκαθαρίσεις —όπως μάθαμε από παιδιά— είναι ανέκαθεν και το λιπαντικό και το κάρβουνο στη μηχανή του σταλινικού τρόμου. Όλες οι υπόλοιπες προγραφές, διώξεις, εξαφανίσεις και τα συναφή είναι απλή καθημερινή ρουτίνα: η δουλίτσα. Και πάντα, ξαναλέμε: μέσα σε καθεστώς ανέχειας όλα αυτά, ειδαλλιώς η μηχανή σταματά. Στην καθ’ ημάς Αριστερά, αυτό το κωμικό-αν-δεν-ήταν-θανάσιμο τσίρκο των αναλφάβητων συνταγματαρχών χωρίς γαλόνια, θα έχουμε και την ιδιαιτερότητα να μπουν πρώτοι-πρώτοι στις λίστες προγραφής όσοι σήκωσαν στις πλάτες τους το αντιδημοκρατικό τέναγος και το άφησαν να πλημμυρίσει τη χώρα με λάσπη και αλάτι: οι ιδιωτικές τηλεοράσεις, χωρίς τη λυσσαλέα, ακατάβλητη και επί μακρόν συστηματική δουλειά των οποίων δεν θα είχε επικρατήσει η ψηφισμένη δικτατορία. [§] Νά όμως που καλούμεθα να τις υποστηρίξουμε και να τις διασώσουμε. Και θα το κάνουμε.

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κυριάκος Αθανασιάδης. Συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Δώδεκα (1991), Μικροί κόσμοι (1996), Το σάβανο της Χιονάτης (2000), Το βασίλειο του αποχαιρετισμού (2002), Πανταχού απών (2007), Ζα Ζα (2012). Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Η Κόκκινη Μαρία.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά