Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Γράφτηκε από τον 

Προσπερνώ τη γελοιότητα περί παραλλήλου προγράμματος, που αποτελεί μνημείο νεογλώσσας, καθώς θα υπήρχε μόνο στα χαρτιά, κι όταν λέμε μόνο στα χαρτιά εννοούμε μόνο στα παλιόχαρτα που διακινεί το Μαξίμου, πουθενά αλλού: ένα πελώριο δεμάτι σανού για το κατακάθι του ψηφοφοράτου, για τους τελευταίους των τελευταίων, που θα έβλεπε μεν να του παίρνουν ό,τι έχει και δεν έχει, αλλά θα πίστευε πως σε ένα παράλληλο σύμπαν περνάει πλουσιοπάροχα — το προσπερνώ λοιπόν, και στέκομαι στο εμετικό κείμενο της Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων, την οποία θα παραθέσω ολόκληρη, σαν μνημείο φασιστικού λόγου, αντίστοιχο γηπεδικής καφρίλας και κοπρολαλίας. Γράφουν: [§] Η ΑΣΠΕ διαμαρτύρεται έντονα για το επονείδιστο νομοσχέδιο του «Συμφώνου Συμβίωσης» του υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η Ανωτάτη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος, που εκπροσωπεί Πανελλαδικά τις 205.000 και πλέον πολύτεκνες οικογένειες, διαμαρτύρεται έντονα για το επονείδιστο Νομοσχέδιο «ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ», που προωθεί στη Βουλή προς ψήφιση το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με το οποίο προτίθεται να επεκτείνει την ισχύουσα ήδη νομοθεσία και στα λεγόμενα «ομόφυλα ζευγάρια». Η συγ(Κυβέρνηση), μη μπορώντας να αντισταθεί, συμμορφώνεται στις επιταγές τής ηθικά και πνευματικά παραπαίουσας Ευρώπης και με το νομοσχέδιο αυτό ανατρέπει καθ’ ολοκληρία τις αξίες, τα ιδανικά και τις παραδόσεις της Ελληνικής κοινωνίας. Σύμφωνα με τον ορισμό του νομομαθούς Ρωμαίου Μοδεστίνου, ο θεσμός του γάμου αποτελεί: «ανδρός και γυναικός συνάφεια και συγκλήρωση του βίου διά παντός, Θείου τε και ανθρωπίνου δικαίου κοινωνία». Με το νομοσχέδιο ο θεσμός του γάμου αντιμετωπίζεται θεσμικά και μόνο ως δικαιοπρακτική ενέργεια που ρυθμίζει τις σχέσεις των μερών και αποϊεροποιείται πλήρως. Με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο μεταβάλλεται το τιμιότατο ανθρώπινο πρόσωπο σε χρηστικό αντικείμενο και καθίσταται  εμφανής η προσπάθειά του να υποκατασταθεί ο ιερός θεσμός του γάμου με νομικές προβλέψεις που προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την κακοδαιμονία του ισχύοντος νομικού πλαισίου. Η ΑΣΠΕ δεν απορρίπτει από την κοινωνία τα άτομα εκείνα που η μη ομαλή φυσιολογία του σώματός τους και ενδεχομένως και διάφορες κοινωνικές συνθήκες τα οδήγησαν σε πορεία ζωής διαφορετική απ’ αυτή των φυσιολογικών ανθρώπων εξαιτίας της γενετήσιας διαστροφής  τους. Καταδικάζει όμως το ολίσθημα του Υπουργείου γιατί επιχειρεί νομοθετικά να απαξιώσει και να υποβιβάσει την ανθρώπινη φύση, την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια  του ατόμου και να εκμηδενίσει τον υψηλό και θεοΐδρυτο θεσμό της οικογένειας, που στηρίζεται στο τρίπτυχο άρρεν + θήλυ + παιδιά. Με το νομοσχέδιο αυτό ολοκληρώνεται θεσμικά από το Ελληνικό Κοινοβούλιο η ανατροπή της ανθρώπινης οντολογίας και φυσιολογίας, φαλκιδεύεται η ανθρώπινη  αξιοπρέπεια και απενοχοποιείται η παράχρηση των σωματικών οργάνων του ανθρώπινου είδους και επιχειρείται  να μεταβληθεί ο εν τιμή δημιουργηθείς άνθρωπος σε βοσκηματώδη ύπαρξη. Η ΑΣΠΕ καλεί όλους τους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου και τους αρμοδίους Φορείς να μην ενδώσουν στην ψήφιση του επονείδιστου αυτού νομοσχεδίου. [§] Αυτά λένε. Βρομιά πυώδης και παραληρητική — αίσχος αντάξιο ενός Μιχαλολιάκου ή μάλλον κάποιου από τους μπράβους του, αν είχε παπά να του το γράψει. Αλλά το ’βαλα για ένα λόγο βασικά: οι λεγόμενοι πολύτεκνοι στοιχίζουν στη χώρα πελώρια ποσά, αποσπώντας τα σαδιστικά από την υγεία, την παιδεία και την ασφάλεια, ουσιαστικά υφαρπάζοντάς τα από τη φτωχολογιά. Ποτέ δεν στηρίχτηκαν, ως όφειλαν, οι νέοι άνθρωποι χωρίς παιδιά. Δεν υπήρξε ουσιαστική κρατική μέριμνα (με ολοήμερα σχολεία, π.χ., και παιδικούς σταθμούς) ποτέ. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΕΛΟΙΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΠΟΥΝ! Δεν μας νοιάζει που είναι φασίστες οι πρόεδροί τους, μας νοιάζει που πληρώνονται άνευ λόγου, ενώ τα χρήματα μπορούσαν να έπιαναν πραγματικά τόπο αλλού. Πρόκειται για αδικία ολκής! Φτάνει πια.

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κυριάκος Αθανασιάδης. Συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Δώδεκα (1991), Μικροί κόσμοι (1996), Το σάβανο της Χιονάτης (2000), Το βασίλειο του αποχαιρετισμού (2002), Πανταχού απών (2007), Ζα Ζα (2012). Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Η Κόκκινη Μαρία.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015 Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά