Δευτέρα, 09 Νοεμβρίου 2015

Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2015

Γράφτηκε από τον 

Πληροφορήθηκα αργά τον θόρυβο που ξεσήκωσε το άρθρο του Νίκου Βατόπουλου στην Καθημερινή της Κυριακής, και ειδικά τις επιθέσεις που δέχεται έκτοτε, είτε από ελάχιστους επώνυμους που προσπαθούν να ρουφήξουν όσο μεδουλάκι απόμεινε στο κόκαλο που τους πετά το κράτος, είτε, κυρίως, από ανώνυμους τραμπούκους, τσόλια της αμεσοδημοκρατίας, δηλαδή του μουσολινισμού, του φασισμού. Αναμενόμενο: η αρένα διψά πάντα για νέο αίμα, και το πόπολο στις κερκίδες πετάει μέσα τον πρώτο που δεν θα πει σωστά τα συνθήματα, προγράφει όποιον δεν της μοιάζει, δείχνει με το δάχτυλο εκείνον τον μοναχικό που δεν θα σηκώσει το χέρι σε άριο χαιρετισμό όπως όλοι οι άλλοι, αλλά ίσα-ίσα θα σταυρώσει επιδεικτικά τα χέρια στο στήθος — αύριο θα ’ναι κάποιος άλλος, μεθαύριο φυσικά ένας από δαύτους, πιο μετά όποιος θα βάφει τα μαλλιά ή τα μάτια του, από βδομάδα όποιος τολμά να ζωγραφίζει ή να διαβάζει ή να συχνάζει στα λάθος μέρη. Έτσι θα πάει. Ο μικροαστισμός στον «χώρο» (περί αυτού πρόκειται) έχει καταδειχθεί εδώ και πολλά χρόνια, απλώς πλέον με τα σόσιαλ έχει βαρέσει τιλτ: η Μαντάμ Σουσού είναι κομμάτι, πια, της λεγόμενης εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Αλλά είναι μια Μαντάμ Σουσού με ξυράφι στο μανίκι και σιδερογροθιά στην τσέπη. Μια Μαντάμ Σουσού που καμώνεται τον αρχάγγελο της βίας — και που, ας το ομολογήσουμε, τα καταφέρνει στον ρόλο της μια χαρά.

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κυριάκος Αθανασιάδης. Συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Δώδεκα (1991), Μικροί κόσμοι (1996), Το σάβανο της Χιονάτης (2000), Το βασίλειο του αποχαιρετισμού (2002), Πανταχού απών (2007), Ζα Ζα (2012). Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Η Κόκκινη Μαρία.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2015 Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2015

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά