Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

Γράφτηκε από τον 

Καθώς οι ημέρες που θα βρουν τους συνταξιούχους μας —μιας και αυτοί δίνουν πάντα το στίγμα, και τον τόνο, και το σύνθημα του τρόμου— να μην ξέρουν αν θα πληρωθούν από τις τράπεζες, και, αν τυχόν ναι, ή ίσως, ή μπορεί, σε πόσες δόσεις των πόσων ευρώ, σε πόσες μικροδόσεις ταλαιπωρίας και πικρίας και ελπιδοφόρου αναμονής, καθώς, λέμε, πλησιάζουν ξανά εκείνες οι ημέρες, και με μεγάλα βήματα (μεγάλα αλλά όχι βαριά: αλαφροπατώντας, αλαφροπατώντας έρχονται κατά δω, μην τυχόν και διακόψουν τη μετεκλογική μας χαύνωση), καθώς, αναγκάζομαι να επαναλάβω, πλησιάζουν, ήτοι —βεβαίως-βεβαίως— ακόμη δεν είναι εδώ, ακόμη δεν ξανάρθαν, μπορούμε άρα να περάσουμε μία ανέφελη (μεταφορικώς) Κυριακή, να —φέρ’ ειπείν— ξεφυλλίσουμε τις εφημερίδες μας, να μασουλήσουμε το μπισκότο μας, να πιούμε τον ωραιότατο καφέ μας κοιτώντας έξω από την τζαμαρία του μπαρ τις φθινοπωρινές στάλες να χορεύουν τον ίδιο παλιό, τον ίδιο χαριτωμένο χορό της εποχής —που κάθε φορά μοιάζει καινούριος, και ξένος, και που από καμιά φορά μάς εκπλήσσει κιόλας, ω! βρέχει, βρέχει, κοίτα εκεί μια θαμπή υδάτινη λαμπρότητα—, να ξεφυλλίσουμε τις εφημερίδες μας, λέω, να πιούμε τον καφέ μας, να χαζέψουμε τη βροχή και να κόψουμε άλλο ένα εισιτήριο στο Πανηγύρι της λατρεμένης και υπερκιτσάτης Αμεριμνησίας μας. Ακόμη αργούν εκείνες οι ημέρες, φίλοι και συμπατριώτες, ακόμη αργεί ο Νοέμβριος, ακόμη δεν μπήκε καν ο Οκτώβριος! Ζούμε ακόμη, και ζούμε εν αθωότητι.

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κυριάκος Αθανασιάδης. Συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Δώδεκα (1991), Μικροί κόσμοι (1996), Το σάβανο της Χιονάτης (2000), Το βασίλειο του αποχαιρετισμού (2002), Πανταχού απών (2007), Ζα Ζα (2012). Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Η Κόκκινη Μαρία.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά