Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2015

Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

Γράφτηκε από τον 

Από τους φίλους φύγαν οι περισσότεροι, και σιγά-σιγά φεύγουν και οι άλλοι. Και πρέπει να βρούμε καινούριους φίλους. Έφυγαν: στολίζουν την Κύπρο, την Ισπανία, τη Γερμανία, τη Σκοτία, την Αγγλία, την Τουρκία, την Αμερική. Πήγαν παντού. Όπως πάντα. Και ανεβάζουν φωτογραφίες στο Facebook από τις καινούριες τους πατρίδες, στέλνουν ανταποκρίσεις, τους ζητάμε κι εμείς εντυπώσεις και ημερολόγια για τα σάιτ μας, λένε ναι, βοηθάνε. Πού και πού, ή και πιο συχνά, τους ζηλεύουμε, πού και πού μάς πιάνει μελαγχολία όταν βλέπουμε πού ζουν, πού και πού τούς φθονούμε, και από καμιά φορά μάς πιάνει και το παράπονο και δακρύζουμε κιόλας. Λοιπόν, άκου τι θα κάνουμε. Θα μείνουμε εδώ. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αλλάξουν τα πράγματα. Για να κλείσουν οι παρενθέσεις. Για να στηθεί όλο αυτό το πράγμα από την αρχή. Γι’ αυτή την κανονικότητα που λέμε. Θα φάμε πολύ ξύλο. Αλλά θα τα καταφέρουμε. Θα νικήσουμε. Η Ελλάδα θ’ αλλάξει. Και μετά, όταν όλα, ή έστω: κάποια, θα ’ναι όπως τα ονειρευτήκαμε, όταν δεν θα κινδυνεύουν με δεύτερο ξεσπιτωμό οι ξένοι που ζουν εδώ, όταν δεν θα κινδυνεύουν οι ελευθερίες μας, όταν θα ξέρουμε πως μείναμε Ευρώπη, πως διασφαλίστηκε όλο αυτό, ε τότε θα φύγουμε κι εμείς.

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κυριάκος Αθανασιάδης. Συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Δώδεκα (1991), Μικροί κόσμοι (1996), Το σάβανο της Χιονάτης (2000), Το βασίλειο του αποχαιρετισμού (2002), Πανταχού απών (2007), Ζα Ζα (2012). Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Η Κόκκινη Μαρία.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά