Τρίτη, 08 Σεπτεμβρίου 2015

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2015

Γράφτηκε από τον 

Πάει εντεκάμισι, και δεν έχω σταθεί όλη τη μέρα. Δεν είδα καθόλου τις ειδήσεις στο Twitter, ούτε θα τις δω, υποθέτω όμως πως ο κόσμος εξακολουθεί να κυλάει σαν μπάλα του μπιλιάρδου που την κλότσησε κάποιος νεαρός θεός σπάζοντας το νύχι του και βλαστημώντας. Οπότε δεν έχω θέμα γι’ αυτό το Ημερολόγιο. Και, το κυριότερο: δεν έχω απαντοχή, είμαι πολύ μεγάλος για όλα αυτά πια. Όμως νά μια ιστορία από τότε που ήμουν νέος. [§] Κάποτε πήγαμε σε ένα χωριό με τον φίλο μου τον Θανάση Σ., παραθαλάσσιο, του νομού Πιερίας. Εκεί βρήκαμε ένα μπαρ και ήπιαμε, και ξενυχτήσαμε πολύ, και πια είχαμε απομείνει μόνοι μας εδώ και ώρα στο μαγαζί, και ο μπάρμαν ήθελε να κλείσει καμιά φορά για να πάει να κοιμηθεί, αλλά θέλαμε από ακόμα ένα ουίσκι και του ζητήσαμε να μας βάλει, αρνήθηκε εκείνος, τον παρακαλέσαμε, είπε πως έπρεπε να αφήσει καθαρό το πόστο του για τον πρωινό συνάδελφο, κι εμείς τότε του προτείναμε να πάρουμε τα ποτά μαζί μας έξω, στην παραλία, και να επιστρέψουμε τα ποτήρια την άλλη μέρα που θα ξυπνούσαμε. Το δέχτηκε με τα πολλά, αν και τα ποτήρια δεν ήταν φτηνά, μας είπε, ίσα-ίσα. Και μιλάω για την εποχή που κανείς δεν είχε χάρτινα ποτήρια για «πακέτο». Μας παρακάλεσε να τα επιστρέψουμε οπωσδήποτε, ήταν καλά, λέει, κρυστάλλινα, οκέι, του υποσχεθήκαμε, στο λόγο μας, μην ανησυχεί. Κούνησε το κεφάλι, πήραμε εμείς τα ποτά μας, χτύπαγαν και τα παγάκια μέσα στο ουίσκι, βγήκαμε έξω και κατεβήκαμε στην παραλία, κι εκεί κάτσαμε μέσα στο σκοτάδι και κοιτούσαμε τη θάλασσα και καπνίζαμε, ή για την ακρίβεια την ακούγαμε μόνο, το κύμα που τσούλαγε λίγο πιο πέρα, είχε ένα τελείως σκοτωμένο σκοτάδι επειδή ήταν λίγο πριν τα χαράματα, και κάποια στιγμή τέλειωσαν τα ποτά μας, τα στραγγίσαμε, και σηκωθήκαμε από κάτι τυλιγμένα παλαμάρια που καθόμασταν, και δώσαμε μια λες κιήμασταν συνεννοημένοι και πετάξαμε τα ποτήρια πάνω στα βράχια και τα σπάσαμε. Κι έπειτα πήγαμε για ύπνο, και τότε ξημέρωσε, ξαφνικά.

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κυριάκος Αθανασιάδης. Συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Δώδεκα (1991), Μικροί κόσμοι (1996), Το σάβανο της Χιονάτης (2000), Το βασίλειο του αποχαιρετισμού (2002), Πανταχού απών (2007), Ζα Ζα (2012). Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Η Κόκκινη Μαρία.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2015 Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2015

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά