Τετάρτη, 05 Αυγούστου 2015

Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2015

Γράφτηκε από τον 

Όλα κυλούν αργά, καθώς η Συμφωνία γράφεται, και γράφεται, και γράφεται στο λόμπι του Χίλτον. Το Grexitκατακτάται διά της ραθυμίας, της πνευματικής-πολιτικής μας οκνηρίας, όπως αυτή που επιδεικνύει ένας ασβεστολιθικός βράχος απέναντι στην αργή, υπομονετική επίθεση του νερού. Αλλά: αυτά είναι τα καλά νέα. Τα άσχημα μαντάτα είναι που από Δευτέρα και για ένα δεκαπενθήμερο ακόμα όλα αυτά δεν θα έχουν καμία απολύτως σημασία. Όλα, όλα μα όλα, θα τυλιχτούν από το καλοκαίρι, το ελληνικό, καυτό, σκληρό καλοκαίρι. Αυτό όπου μέσα του λιώνει και χάνεται ακόμη και ο ήχος από τις ξύλινες ρακέτες, ώς και αυτές ακόμη οι τερατώδεις τσιρίδες από τους γόνους των Ελλήνων. (Θαύμα, θαύμα: τα ξένα πιτσιρίκια, από κάθε φυλή του Ισραήλ, δεν ουρλιάζουν λες και τα σφάζεις). Έτσι κι εσύ, κι εγώ, θα ξεχάσουμε και θα ξεχαστούμε, θα βλέπουμε τα λόγια μας να γίνονται αλάτι και ατμός, και καψαλιασμένη επιδερμίδα, και τίποτε δεν θα έχει σημασία. Το ελληνικό καλοκαίρι: αυτός ο μικρός εξακολουθητικός θάνατος. Τον Αύγουστο, και κυρίως τούτον εδώ, δεν θα ’χει ειδήσεις στην Ελλάδα. Θα τις καταπιεί ένα άχαρο ηλιοβασίλεμα, ένα ανάμεσα στα τόσα, θα τις σκεπάσει η γεύση του καρπουζιού καθώς ο χυμός του θα κυλάει στο πιγούνι μας. Ή, κι αν θα ’χει, θα τις μάθουμε από τις ξένες εφημερίδες, όταν και οι τελευταίοι, οι βασιλείς της αμεριμνησίας, επιστρέψουν. Αυτή η Συμφωνία θα γραφεί στην άμμο της θαλάσσης.

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κυριάκος Αθανασιάδης. Συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Δώδεκα (1991), Μικροί κόσμοι (1996), Το σάβανο της Χιονάτης (2000), Το βασίλειο του αποχαιρετισμού (2002), Πανταχού απών (2007), Ζα Ζα (2012). Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Η Κόκκινη Μαρία.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2015 Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2015

1 σχολιο

  • "... Τερατώδεις τσιρίδες από τους γόνους των Ελλήνων..."
    ...
    Κάπου είχα διαβάσει γιά την ήσυχη νοσταλγία του εςωτερικού χώρου στην Βόρεια Ευρώπη...σε αντιπαράθεση με τον θόρυβο του εξωτερικού χώρου στον οποίο ζεί ο Νότος...
    ...
    Ίσως αυτό να δίνει μιά εξήγηση, γιατί και οι γονείς φωνάζουν, όχι μόνο οι γόνοι...
    ...
    Ίσως πάλι να είναι η καθημερινή, υπαλληλική, εργασία στις μεγάλες εταιρείες που να επιβάλλει τον σεβασμό στην ησυχία του άλλου ...

    Συνδεσμος σχολιου
    Δίας Χαραλαμπόπουλος Δίας Χαραλαμπόπουλος Πέμπτη, 06 Αυγούστου 2015 19:20

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά