Κυριακή, 26 Ιουλίου 2015

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

Γράφτηκε από τον 

Όλο το προηγούμενο εξάμηνο έγραφα εξακολουθητικά ότι Καμμένος = Τσίπρας, Κωνσταντοπούλου = Τσίπρας, Βαρουφάκης = Τσίπρας, Κοτζιάς = Τσίπρας κ.ο.κ., σε βαθμό που κατάντησα για άλλη μια φορά υπέρ το δέον κουραστικός. Τώρα δεν το επαναλαμβάνω άλλο. Αν και βλέπω, όχι χωρίς μια κάποια ενόχληση, ότι πλέον έγινε της μόδας. Έπαψε να ισχύει; Όχι. Αλλά έπαψε να συμφέρει. Ο Τσίπρας, που —με όλη την αδαημοσύνη και το φανατισμό του— πήρε τον ΣΥΡΙΖΑ από την ανυποληψία και τον κατέστησε πρώτο και με διαφορά κόμμα εξουσίας (μόνο ο συνασπισμός των τριών φιλοευρωπαϊκών κομμάτων θα μπορούσε, ακόμα και μετά από όλα όσα υπέστη η χώρα, να τον κοντράρει), δεν θα φύγει, και δεν θα πέσει. Αν φτάσει τα χρόνια του Μητσοτάκη, μέχρι τα εκατό του θα είναι κι αυτός στα πράγματα. Όμως ο Τσίπρας χωρίς τους Λαφαζάνηδες, τους Βαρουφάκηδες, τις Ζωές και όλο το υπόλοιπο freak show(θα) είναι ένας άλλος Τσίπρας. Κι εμένα αυτή τη στιγμή με απασχολεί κυρίως αυτοί να φύγουν από το προσκήνιο (και όχι μόνο να φύγουν, αλλά αυτό είναι δευτερεύον μπροστά στο μείζον), άμποτε μάλιστα να συνασπιστούν, μετά από ένα διασπαστικό Συνέδριο του κόμματος, για το οποίο προσωπικά είμαι απολύτως σίγουρος, και να καθίσουν δίπλα-δίπλα με την όμορή τους Χρυσή Αυγή — για να ξεκαθαρίσουν μια και καλή και για πάντα τα πράγματα. [§] (Συγγνώμη κιόλας, αλλά δεν πήρε ο Κλίντον εσάς κι εμένα τηλέφωνο, τον Τσίπρα πήρε. Και όχι «μόνο» ο Κλίντον). [§] ΥΓ. Αυτή τη στιγμή προέχει να ψηφιστεί και να εφαρμοστεί το Μνημόνιο. Αυτό το τελευταίο θα γίνει μόνο με μία ισχυρή, ισχυρότατη διακομματική κυβέρνηση στην οποία θα συμμετέχουν και τεχνοκράτες. Διακομματική κυβέρνηση που θα προκύψει από τις προσεχείς Εκλογές. Αν μπορούν να το καταφέρουν οι τρεις της αντιπολίτευσης, με γεια τους με χαρά τους — μακάρι. Αλλά φαντάζει απίθανο.

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κυριάκος Αθανασιάδης. Συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Δώδεκα (1991), Μικροί κόσμοι (1996), Το σάβανο της Χιονάτης (2000), Το βασίλειο του αποχαιρετισμού (2002), Πανταχού απών (2007), Ζα Ζα (2012). Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Η Κόκκινη Μαρία.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Κυριακή, 26 Ιουλίου 2015 Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά