Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2015

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Γράφτηκε από τον 

Η θλιβερή είδηση της ημέρας ήταν η καταψήφιση του νομοσχεδίου για τη χορήγηση ιθαγένειας από τη Νέα Δημοκρατία — και λέω «είδηση» απλώς για τους τύπους, δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο. Το κόμμα αυτό, που έχει χάσει κάθε επαφή με το μακρινό καταστατικό του και δεν έχει εδώ και πολλά χρόνια τώρα καμία σχέση είτε με τον ιδρυτή του, είτε με τον Μητσοτάκη που όλοι δήθεν τον καμαρώνουν, αλλά και με μία σειρά άλλους (όχι πολλούς) ανθρώπους της προκοπής, δεν μπορεί να δώσει ειδήσεις ή να μας εκπλήξει. Κι όμως: με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, σύντομα θα είναι ξανά στην εξουσία. Και ας δούμε τι θα λέει τότε ο Βορίδης για τη Μη Συνταγογραφούμενα Φάρμακα. [§] Θλίψη. Αλλά πάντα έτσι ήταν η Δεξιά: μία δεξαμενή συντήρησης και οπισθοδρόμησης. Απλώς επί Σαμαρά έχει μαζέψει και ό,τι ακροδεξιό ξέφυγε από τους ΑΝΕΛ ή φλέρταρε με τη ΧΑ. [§] Κατά τα λοιπά, ζήσαμε άλλο ένα ψευτοθρίλερ στο Eurogroup, εντυπωσιαστήκαμε ως μη οφείλαμε από τα χαχανάκια Βρυξελλών μεταξύ Μέρκελ και Τσίπρα (δηλαδή τι; να έκαναν μούτες ο ένας στον άλλον; άλλωστε, στις κηδείες τα γέλια επιβάλλονται), στηνόμαστε πλέον στην ουρά για το επόμενο που θα γίνει μάλλον αύριο Σάββατο, και στο μεταξύ αυτό κανείς δεν βγαίνει να μας πει εάν μεθαύριο, που θα έχει φύγει η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, θα μπορέσουμε να ξαναρίξουμε τον ΦΠΑ στα ξενοδοχεία και στην εστίαση στα τωρινά επίπεδα απλώς εξορθολογίζοντας ένα μικρό ποσοστό του υδροκέφαλου αδηφάγου τέρατος που λέγεται Δημόσια Διοίκηση. Γιατί αυτή η κυβέρνηση, όπως άλλωστε και οι προηγούμενες, μα αυτή ένα παραπάνω, προτιμά να δει την Ελλάδα χωρίς τουρίστες παρά να στερήσει από ένα επιπλέον σάντουιτς τους κρατικούς της υπάλλήλους. [§] (Βέβαια, δεν πρόκειται να ξαναπέσει ο ΦΠΑ. Το ξέρουμε όλοι. Με καμία κυβέρνηση). [§] Αν τις βλέπεις από μια ασφαλή μεριά, σαν ξένος ας πούμε, ή σαν Έλληνας με φράγκα, έχουν το γούστο τους αυτές οι κοκορομαχίες με την Τρόικα: πήγαμε με το τάβλι για να τους κολλήσουμε στον τοίχο, αλλά αυτοί το γύρισαν ανάποδα και μας παίζουν σκάκι. Ούτε καν ντάμες. Σκάκι. Και μας κερδάνε. [§] Οι άνθρωποι είναι στα όριά τους. Πολλοί, θα ήταν πλέον ευχαριστημένοι με οποιαδήποτε απόφαση λαμβανόταν, αρκεί να ήταν τελεσίδικη. Μόνο ένα κραχ θα σήκωνε τον παλμό του κόσμου, αν και όχι για πολύ. Φταίνε πολλά γι’ αυτό. Αλλά κουραστήκαμε και να τα λέμε, κουραστήκαμε και να τα ακούμε. Όλη η χώρα είναι κουρασμένη. Και θέλει να κάνει διακοπές… [§] Είδαμε το Ένα κορίτσι γυρίζει σπίτι μόνο του τη νύχτα, δεν περίμενα πως θα ήταν ψυχαγωγικός κινηματογράφος — μας άρεσε, είναι ένα ποτ-πουρί από διάφορα φιλμ αναφοράς, δροσερό και ανάλαφρο. Έχει και Ντέιβιντ Λιντς εδώ, και Καράξ, και Σιν Σίτι, και Τζάρμους, και ακούγεται και τόσο όμορφη και παράξενη μουσική, και παίζουν και δροσερές, καινούριες φάτσες — ό,τι πρέπει. [§] Αλλά δεν παύει να είμαστε κουρασμένοι. Πολύ κουρασμένοι. Κάντε κάτι να τελειώνουμε, έχουμε και κάτι λογαριασμούς να πληρώσουμε.

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κυριάκος Αθανασιάδης. Συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Δώδεκα (1991), Μικροί κόσμοι (1996), Το σάβανο της Χιονάτης (2000), Το βασίλειο του αποχαιρετισμού (2002), Πανταχού απών (2007), Ζα Ζα (2012). Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Η Κόκκινη Μαρία.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2015 Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά