Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Γράφτηκε από τον 

Η συζήτηση έχει βέβαια από μέρες φτάσει στο θεωρητικό, φιλοσοφικό ερώτημα για το τι πρέπει να κάνουν τα τρία δημοκρατικά κόμματα της αντιπολίτευσης με τη συμφωνία (όχι συμφωνία εφ’ όλης της ύλης, αλλά ρύθμιση που θα θυμίζει αντιγραφή επί τα χείρω της συμφωνία Ελλάδας, Eurogroup και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τον Νοέμβριο του 2012, συμφωνία που αφορούσε τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους), εν πάση περιπτώσει: με ένα Τρίτο, και σκληρότερο, Μνημόνιο που θα φέρει ο πρωθυπουργός για ψήφιση στη Βουλή — πρέπει τάχα να την ψηφίσουν; ή όχι; και, αν ναι, υπό ποίους όρους; και τι θα σημαίνει τυχόν υπερψήφιση της συμφωνίας; ότι η κυβέρνηση ενισχύεται πολιτικά, ηθικά και οικονομικά, καρπούται δε τα χρήματα από το εξωτερικό και τα χρησιμοποιεί για να ισχυροποιήσει την ίδια, τους εταίρους της και το καθεστώς που ονειρεύεται; ή η όλη συζήτηση ξεχνά το προφανές, ότι η χώρα πρέπει και υποχρεούται να ζήσει, άρα η υπερψήφιση του Μνημονίου από τα φιλοευρωπαϊκά-προοδευτικά-μεταρρυθμιστικά κ.ο.κ. κόμματα είναι εκ των ων ουκ άνευ, οπότε κακώς το συζητάμε, θέση που ενδεχομένως πολύ-πολύ βιαστικά έσπευσε να πάρει το κόμμα του Σταύρου Θεοδωράκη; κι όσο για την ίδια την κυβέρνηση, μετά την καταμέτρηση των διαρροών που σαφώς θα έχει, και που θα είναι πολλές, και προς τα Αριστερά και προς τα Ακροδεξιά της, θα μπορέσει να σταθεί στην εξουσία; ή θα καταρρεύσει; και είναι αυτό —η στήριξη της κυβέρνησης μέσω της διεύρυνσής της από τους τρεις αντιπάλους— όρος για να υπερψηφίσει σύσσωμη η αντιπολίτευση το Μνημόνιο, μια αντιπολίτευση που θα μπορούσε έτσι να διεκδικήσει και να πάρει υπουργεία, σχηματίζοντας μαζί με τον goodΣΥΡΙΖΑ μία κυβέρνηση εκτάκτου ανάγκης, εθνικής σωτηρίας ή έστω διαχείρισης της κρίσης; [§] Ξέρουμε όλοι πως κατά πάσα λογική πιθανότητα καμία συμφωνία δεν θα έρθει στη Βουλή, αλλά είπαμε πως η συζήτηση γίνεται σε θεωρητική βάση. Για να το πω αλλιώς: δεν θα έρθει προς συζήτηση μία συμφωνία που δεν θα της αρκούσαν οι ψήφοι τού ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Δηλαδή μία συμφωνία αντιμνημονιακή, η οποία μάλιστα, εξίσου με μία μνημονιακή, δεν θα έχει ελπίδες να ευοδωθεί και να υλοποιηθεί. Τα ζάρια έχουν ριχτεί προ πολλού. [§] Και αυτές οι συζητήσεις, που γίνονται μονομερώς και δίχως καμία διακομματική κρυφή συνεννόηση προηγουμένως, μόνο κακό κάνουν, και μόνο το «χώρο» περαιτέρω διασπούν. (Βάζω τη λέξη σε εισαγωγικά τόσο γιατί είναι ούτως ή άλλως αστεία, όσο και γιατί ο φιλοευρωπαϊκός-προοδευτικός-μεταρρυθμιστικός κ.ο.κ. χώρος είναι σαν την περιβόητη επιτροπή σοφών που της ζήτησαν να φτιάξει ένα άλογο. Και έκανε μια καμήλα). [§] Προσωπικά επιμένω να συμβουλεύω φίλους και γνωστούς να στοκάρουν αγαθά (βιβλία, λάδι, καφέ, καπνό, συνδρομές σε ξένα περιοδικά), γιατί το άμεσο μέλλον, ξέρετε: θα έχει ξηρασία και θα θέλει νερό. [§] Έχω γράψει δεκάδες φορές πως νομοτελειακά σε κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας θα καταλήξουμε, γιατί δεν μπορεί να υπάρξει ούτε η πιθανότητα μιας άλλης βιώσιμης λύσης. Αλλά δεν θα γίνει τώρα άμεσα αυτό, πολύ φοβούμαι. Θα γίνει όταν αυτές οι δύο λέξεις θα κυριολεκτούν κατ’ απόλυτο τρόπο. Κατ’ απόλυτο τρόπο. [§] Από σήμερα άρχισαν οι δυναμικές νυχτερινές βόλτες με τα καραβάκια εδώ στην παραλία, με τη μουσική να σε ξαφνιάζει στη μία η ώρα τη νύχτα, και οι φωνές των παιδιών που κάνουν τη βόλτα τους και χορεύουν πίνοντας να σου ηχεί πολύ ξένη, πολύ άκαιρη, πολύ λάθος. Αλλά μπορεί να είναι και τουρίστες όλοι αυτοί. Ή κάποιοι που θέλουν να πενθήσουν προκαταβολικά πανηγυρίζοντας και κορυβαντιώντας. [§] Προσπαθούμε μανιωδώς να κλείσουμε όλες τις τρύπες, πληρώνοντας ό,τι μπορεί να πληρωθεί. Τα καταφέρνουμε, αλλά μείναμε από ρευστό. Και έληξε και η κάρτα μου, και δεν μου εκδίδουν άλλη λόγω Τειρεσία: είπαν, πληρώνουμε ό,τι μπορεί να πληρωθεί, οπότε ένα δάνειο που χρωστώ ακόμα, μικρό μεν αλλά δάνειο μια φορά, με έριξε στο καναβάτσο. Κρίμα. [§] Αλλά αύριο είναι μια άλλη μέρα.

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κυριάκος Αθανασιάδης. Συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Δώδεκα (1991), Μικροί κόσμοι (1996), Το σάβανο της Χιονάτης (2000), Το βασίλειο του αποχαιρετισμού (2002), Πανταχού απών (2007), Ζα Ζα (2012). Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Η Κόκκινη Μαρία.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015 Σάββατο, 30 Μαΐου 2015

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά