Πέμπτη, 07 Μαΐου 2015

Παρασκευή, 8 Μαΐου 2015

Γράφτηκε από τον 

Το ότι η αγαπημένη του Στόχου και των απανταχού Ελλήνων νεοναζί Ζωή Κωνσταντοπούλου για άλλη μία φορά έκλεισε το μάτι στους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής που λαχταρά να πάρει με το μέρος της γιατί πολύ σύντομα, μετά τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, θα της χρειαστούν δεν είναι είδηση. Είδηση είναι πως ο Φάρατζ κατατροπώθηκε στη Μεγάλη Βρετανία: δύο μόλις έδρες, κι αυτές με το ζόρι — muchadoaboutnothing. Μπράβο στους Άγγλους! Όπως άλλωστε έχασαν με κατεβασμένα τα χέρια και οι lastyearΕργατικοί, παρά τις δημοσκοπήσεις που τους έδειχναν να πηγαίνουν στήθος με στήθος με τους συντηρητικότατους Συντηρητικούς. Χειρότεροι και από τους δικούς μας οι δημοσκόποι του Νησιού. Μάλλον οι Φιλελεύθεροι, παρά την πτώση τους, θα συμπράξουν με τον Κάμερον για το σχηματισμό Κυβέρνησης, έστω και στο όριο των απαιτουμένων εδρών. Το αποτέλεσμα είναι μάλλον θετικό. Για την Αγγλία. Για την Ευρώπη, δεν ξέρω. [§] Στα δικά μας, μέχρι σήμερα η αριστεροακροδεξιά παρένθεση μας στοίχισε μέτρα ύψους 10 δισεκατομμυρίων ευρώ, ήτοι πάνω από 10 mailΧαρδούβελη το ένα δίπλα στο άλλο… Η ανάταξη θα είναι ασύλληπτα ανυπόφορη, και πολλές οικογένειες, πολλές όμως, θα πεινάσουν. Και πρώτοι απ’ όλους όλοι οι συνταξιούχοι, που πολύ απλά δεν θα μπορούν πλέον να πορεύονται, πόσο δε μάλλον να σιτίζουν τους ανέργους γιους και κόρες. Έρχονται δύσκολοι καιροί για να τους αντέξεις. Μακαρίζω όσους γενναίους μεταναστεύσουν. Γιατί μόνο οι δειλοί και οι φτωχοί θα μείνουμε εδώ. Δεν θέλει γενναιότητα για να μείνεις. Και τούτ’ η γη δεν μας ανήκει. Ανήκει στο φελαχολαό. [§] Ένα αστείο: το πράγμα έχει φτάσει στο σημείο να μην ξέρεις αν βλέπεις το πραγματικό εξώφυλλο του Unfollow, ή ένα άλλο, φοτοσοπαρισμένο. Είναι για λύπηση οι χριστιανοί. Τουλάχιστον να έπαιρναν χρήματα ή καμιά θεσούλα σε καμιά υπηρεσία, να βολεύονταν κάπου — αλλά μπα. Κάνουν ό,τι κάνουν για ένα αστείο χαρτζιλίκι και, κυρίως, από κεκτημένη ταχύτητα. Κι από καραγκιοζλίκι. [§] Ήρθε η αδελφή της Κ. στο σπίτι, η Μ., πήγαμε όλοι μαζί στη ΔΕΘ, είδαμε την Ο.Σ. και άλλους φίλους, γυρίσαμε λίγο στα περίπτερα της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου, φυσικά έβρεξε, έκανε ένα μικρό μπουρίνι που όταν φύγαμε το βλέπαμε να επελαύνει ολόρθο προς τη Χαλκιδική, φυσικά θυμήθηκα όλες τις άλλες φορές που στην πραγματική έκθεση βιβλίου της παραλίας τα βιβλία παρασύρονταν από τα νερά και τα περίπτερα στέκονταν από φιλότιμο όρθια κι εμείς ψαρεύαμε όσους τόμους προλαβαίναμε πριν μας πετάξουν κάναν τόμο στο κεφάλι οι φύλακες, ο Α. έγινε μούσκεμα αλλά υπέμεινε τα πάντα στωικά, περάσαμε όμορφα πάντως, το βράδυ τούς μαγείρεψα. Αύριο θα δούμε την Ο. περισσότερη ώρα. Πάντα νιώθω πως έχω καιρό να μιλήσω πολύ για βιβλία και για εκδότες και για συγγραφείς. Το σχετικό κουτσομπολιό είναι τρομερά ενδιαφέρον, και πλέον εδώ στη Θεσσαλονίκη μού λείπει. [§] Το πρωί τριγυρνούσα για πέντε λεπτά γύρω από τον ηλικιωμένο με το κοστούμι και την παλιά εφημερίδα και τα Pallasπου καπνίζει ασταμάτητα, δεν αποτόλμησα όμως να του μιλήσω. Ήταν όπως πάντα απόμακρος, σχεδόν σαν να έλειπε, σαν να μην ήταν εκεί, σάμπως εκείνη η γωνιά με το υπερυψωμένο του τραπεζάκι να ανήκει σε άλλο χώρο. Αύριο ίσως να βρω το θάρρος. Αν και νομίζω πια πως πάω γυρεύοντας.

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κυριάκος Αθανασιάδης. Συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Δώδεκα (1991), Μικροί κόσμοι (1996), Το σάβανο της Χιονάτης (2000), Το βασίλειο του αποχαιρετισμού (2002), Πανταχού απών (2007), Ζα Ζα (2012). Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Η Κόκκινη Μαρία.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015 Σάββατο, 9 Μαΐου 2015

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά