Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

Γράφτηκε από τον 

Δεν έκανα την κριτική που μου ζήτησε ο Η.Κ., δεν ασχολήθηκα καν, θα την κάνω όμως ανυπερθέτως αύριο (εν πάση περιπτώσει: σήμερα, σωστά;), ούτε διάβασα το βιβλίο μου (άρχισα τον Καναδά του Φροστ, λένε πως είναι σπουδαίος), ούτε ξεκίνησα το δικό μου, το άφησα με τις δυο πρώτες αράδες του και τη σελίδα τίτλου του, έκανα από το πρωί πολλά μικρά, μικρά, μικρά πράγματα αλλά τίποτε ουσιαστικά, και τίποτε «παραγωγικό», ας πούμε πήγα στο ταχυδρομείο να παραλάβω ένα δέμα που είχε μέσα δύο τσάντες και ένα τισέρτ, έγραψα ένα κείμενο οπισθοφύλλου και συνέταξα τα κειμενάκια για τα αυτιά ενός μυθιστορήματος που επιμελήθηκα, τέτοια πράγματα, πράγματα μικρά-μικρά και διόλου παραγωγικά, αλλά πράγματα που σου τρώνε τη μέρα με τα επίμονα δοντάκια τους, που σου τη ροκανίζουν, και κοιμήθηκα κιόλας το μεσημέρι, και δεν παρακολούθησα καν και τις ειδήσεις, έμεινα στις πρωινές μόνο, στη γραφικά ναζιστική επίθεση των συριζαϊκών μίντια και των κολαούζων τους στους μεταλλωρύχους, κι επειδή γράφω και δημοσιεύω για το θέμα πολύ-πολύ before it was cool 'n' obvious, κι επειδή έχω φάει και τις αναλογούσες επιθέσεις και τις συναφείς απειλές και πρέπει να πάρουν άλλοι σειρά για να μου τα πουν, κι επειδή τώρα πια είναι καιρός να αναλάβουν άλλοι το θέμα με τις Σκουριές, και να αναλάβουν ταυτοχρόνως και τις ευθύνες τους, που λέμε (αργά-αργά, αλλά και σήμερα αυτομάτως, κάποιοι κατάλαβαν τι παίζει και άρχιζαν να το «διεδίδουν»), αρκούμαι πλέον να γυρίζω μες στη Ναβαρίνου, πηγαίνοντας να αλλάξω το DVD στο Seven, με τζόκεϊ Hellenic Gold φορεμένο μια στάλα λοξά και να περιμένω πότε θα με καρφώσουν με κανένα κατσαβίδι και πόσοι θα ’ναι που θα το κρατάνε αυτό το κατσαβίδι από όλο αυτό το συρφετολόι των οικοναζί, που είναι απείρως πιο επικίνδυνοι από τους κάφρους τους Χρυσαυγίτες, αν μη τι άλλο επειδή οι τελευταίοι δηλώνουν ορθά-κοφτά ότι μισούν τον άνθρωπο, και μάλιστα το ξέρουν ότι τον μισούν, δεν τρυπάν τις πλάτες τους να μπήξουν φτεράκια, ενώ οι οικοναζί ούτε το λένε, ούτε —κυρίως— το ξέρουν, μισούν τον άνθρωπο τυφλά, όπως μια ύαινα μισεί ολόκληρο το περιβάλλον της επειδή όλοι οι υπόλοιποι ένοικοί του είναι δυνάμει άρπαγες της τροφής της, των πτωμάτων που ονειρεύεται κάθε πρωί στη φωλιά της στο χώμα, με το στόμα κολλημένο στο στόμα μιας άλλης ύαινας, φίλης κι αδελφής, και με τα χνότα τους να αγκαλιάζονται και να ανακατώνονται και να συστρέφονται και να γίνονται ένα, να γίνονται ένα μεγάλο και ωραίο, μια υαινική ανασαιμιά. [§] Βγήκε το δεύτερο teaser των Star Wars: The Force awakens, και όλοι έχουμε εκστασιαστεί, ειδικά βλέποντας το πλάνο με τον Χαν Σόλο, φέτος βγαίνουν τόσο πολλές με τον τρόπο τους η καθεμία σημαντικές ταινίες, που θα μνημονεύουμε το ’15 σαν τη χρονιά που ο κινηματογράφος ανέβηκε όσα level είχε ανεβεί την τελευταία εικοσιπενταετία και βάλε. Πολύ χαίρομαι που το ζει όλο αυτό η ανθρωπότητα, είναι ασύλληπτα σημαντικό. Όπως ασύλληπτα σημαντική είναι η δουλειά που κρύβουν οι τέτοιες ταινίες: χιλιάδες άνθρωποι που ο καθένας τους είναι τρομερά αξιόλογος (για να μην αναφερθώ σε σένα, δυνάμει μου αναγνώστη, εγώ ούτε τον λάτε τους είμαι σε θέση να τους σερβίρω — ή, αν θες, το ελληνικό Twitter να ’χει πέντ’-έξι τέτοιους συνολικά), από ένα πλήθος ειδικοτήτων, με κάτι τσουβάλια πτυχία, εργάζονται παθιασμένα σε πανηγυρικά υψηλό επίπεδο επί χρόνια και νυχθημερόν και με χωρίς να το λένε για να κατασκευάσουν όλοι τους μαζί ένα έργο υψηλής τέχνης (πάντα η Τέχνη κατασκευάζεται, δεν επινοείται, δεν γεννιέται, δεν «δημιουργείται» από κάνα ταλέντο): αυτό που συνήθως λέμε ποπ (και, ναι, που έχει και χώρο για όλη τη σαβούρα που μπορεί να παραχθεί: η Τέχνη δεν είναι νησί, δόξα τω Μεγαλοδυνάμω). [§] Σεισμός 6,2 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε σύμφωνα με το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο ανατολικά της Κρήτης στις 21.07. [§] Ο Βαρουφάκης είναι μία τραγική περίπτωση. Κάποιος από τους οπαδούς του θα τον χτυπήσει μια μέρα και θα τρέχουμε και δεν θα φτάνουμε. Λυπάμαι από τώρα για τη βία που άθελά του (γιατί είναι βλαξ και αμορφωτάκι) γεννά, βία που φυσικά θα πέσει κάποια στιγμή επάνω του. Δεν μπορώ όμως να κάνω κάτι — τα επισημαίνω χρόνια, αλλά δεν είμαι κανείς για να με ακούσουν. Κανείς μας δεν είναι. Όχι, τουλάχιστον, απ’ όσους αποστρεφόμαστε τη βία. Προσωπικά μόνο να λυπάμαι μπορώ, και μόνο να λυπάμαι τα καταφέρνω — κάπως. Και να φοβάμαι (αφόρητα) αυτή τη βία που γεννούν οι βλάκες και τα αμορφωτάκια στιλ Βαρουφάκη. Και που φυσικά θα πέσει επάνω τους, από τους οπαδούς τους. Τι κρίμα. Τι φρίκη. Τι αναίτιο αίμα. [§] Η φτώχεια θα ’ναι το λιγότερο που θα ’χουμε να αντιμετωπίσουμε. Η φτώχεια και η πείνα. Το λιγότερο. Η φτώχεια και η πείνα θα ’ναι το λιγότερο. Τα άλλα είναι που θα μας πονέσουν. [§] Ποτέ πριν καμιά χώρα δεν αλώθηκε από μια τόσο χαμηλής δυναμικότητας συμμορία απατεωνίσκων. [§] Κυκλοφόρησαν τα GalaxyS6 και S6 Edge, από 769 και 899 ευρώ αντιστοίχως, σε ένα κατάστημα Public στη Γλυφάδα, αν θυμάμαι καλά, είχαν σηκώσει μια γιγαντοοθόνη σήμερα (χθες, whatever), δεν ξέρω πόσος κόσμος πήγε. [§] Έφαγα ψωμί, τυρί και δυο φέτες σαλάμι. Η Κ. έφαγε στο Κανάλι, γιόρταζαν συνάδελφοί της και κέρασαν μεζεδάκια. Είδαμε μια ταινία του Τζέιμς Φράνκο, δεν ήξερα πως ήταν και (καλός) σκηνοθέτης, μας άρεσε πολύ. Ο Α. μεγαλώνει μαζί μας, κυρίως με το στόμα του (φωνάζει, δαγκώνει, τρώει, γλείφει). Κι όπως μού έλεγε σήμερα η πολύ καλή φίλη παλιά δημοσιογράφος Ο.Σ., δεν κάνει να στενοχωριέμαι, όταν δεν θα ’χουμε για την τροφή του, θα τρώει ό,τι κι εμείς. Μια χαρά θα τα πάει. [§] Έτσι πιστεύω κι εγώ. Μια χαρά θα τα πάει, ναι. [§] Έρχεται κάτι άσχημο: πόλεμος. Και πόλεμος.

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κυριάκος Αθανασιάδης. Συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Δώδεκα (1991), Μικροί κόσμοι (1996), Το σάβανο της Χιονάτης (2000), Το βασίλειο του αποχαιρετισμού (2002), Πανταχού απών (2007), Ζα Ζα (2012). Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Η Κόκκινη Μαρία.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015 Σάββατο, 18 Απριλίου 2015

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά