Τετάρτη, 08 Απριλίου 2015

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2015

Γράφτηκε από τον 

Η ντροπιαστική ημέρα, η μέρα που φιλήσαμε την κατουρημένη ποδιά του Κρεμλίνου και γλείψαμε με μεγάλες γλειψιές το σμήγμα από το ορθόν του βρομερού ναζιστή Πούτιν και ακούσαμε τσογλανίστικες μπούρδες περί ολοκληρωτισμού (Θεέ μου...) από τα παχιά χείλη του αφύσικα μεν ανιστόρητου πλην αποτελεσματικά σκοταδιστή Πρωθυπουργού μας και είδαμε σε πολλοστή επανάληψη ένα επεισόδιο του πάλαι ποτέ και ες αεί Ερωτοδικείου υπό τον τίτλο Debtocracy στο κανάλι της Βουλής που τελεί υπό τον γκεσταπίτικο έλεγχο της αυριανής πρωθιέρειας του ντόπιου αμιγώς εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος (και όχι απλής συμμορίας ανθρωποπιθήκων ποινικών όπως είναι η Χρυσή Αυγή), ξεκίνησε με καφέ και διάβασμα στο Νερό που Καίει, το μπαρ εδώ απέναντί μας στην Κορομηλά, και έκλεισε με το Interstellar (κυκλοφόρησε σε DVD και BlueRay προχθές), που το ευχαριστηθήκαμε και μας εξέπληξε γλυκά, καθώς ήταν έξοχα κινηματογραφημένο, εύπλαστο και απαλό σαν πλαστελίνη, απολύτως γεωμετρημένο, και έκρυβε και στην καρδιά του μια γενναιόδωρη πηγή συναισθημάτων. Αγάπη, παιδιά, μπαμπάδες, ελπίδα κλπ. κλπ. [§] Αλλά και βιβλία. Πολλά βιβλία. Λίγα συγκράτησα διαβάζοντας με το κεφάλι γερμένο τα ράφια στα κοντινά πλάνα: το Μεγάλο πουθενά του Ελρόι, τα Εκατό χρόνια μοναξιά του Μάρκες, το Οχυρό του Κινγκ, το Ουράνιο τόξο της βαρύτητας του Πίντσον, την Έμμα της Όστεν, το Εργοστάσιο σφηκών του Μπανκς (πόσο αδικοχαμένος, γαμώτο, πόσο αδικοχαμένος), και φυσικά τους Λαβυρίνθους του Μπόρχες, το όραμα του οποίου, βεβαίως-βεβαίως, εικονογραφείται στη βασική σεκάνς του τέλους, στο εσωτερικό του Γαργαντούα, της μαύρης τρύπας. Είναι βιβλία, και συγγραφείς, που, στο σύνολό τους, θα έλεγε κανείς ότι υπερβαίνουν το μεδούλι της ταινίας, που είναι σκέτη ψυχαγωγία, αλλά σάμπως κι αυτά τι είναι; Όλος ο Μπόρχες τι είναι; Σκέτη ψυχαγωγία. [§] Όχι με την πρωταρχική σημασία της λέξης (που πά' να πει: κατάβαση στον Άδη) αλλά με την τρέχουσα. [§] (Σ' αυτό το Ημερολόγιο, όλες οι αναφορές σε ταινίες και τα συναφή θα γίνονται πάντα με κοντά έξι μήνες καθυστέρηση, πόσο αντιεμπορικό...) [§] Μιας και ο λόγος για βιβλία, πάντως, πηγαίνοντας οι τρεις μας για τη Seven Film Gallery περνάμε πάντα από ένα συνοικιακό βιβλιοπωλείο, που σήμερα γέμισε τη βιτρίνα του με μια καινούρια έκδοση, το Εξορκιστάριον του Αλέξανδρου Χρυσομάλλη (εκδ. «Mystic Books»). Αντιγράφω από το οπισθόφυλλο: «Για πρώτη φορά στην Ελλάδα ένα εγχειρίδιο που αποκαλύπτει τα μυστικά της βασκανίας και φέρνει στο φως σπάνιες εξορκιστικές ευχές. Μάθε όλα τα μυστικά της βασκανίας, τους τρόπους ξεματιάσματος, πώς να εκδιώκεις αρνητικές ενέργειες και σκοτεινές δυνάμεις από πάνω σου και από άλλους, όλες τις ευχές κατά της μαγείας, γλωσσοφαγιάς, βασκανίας καθώς και σπάνιες εξορκιστικές ευχές». Στις 328 σελίδες του, μεταξύ άλλων, περιέχονται: ο παρακλητικός κανών των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης, οι ευχές του Αγίου Κυπριανού, οι ευχές εξορκισμού του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, οι ευχές εξορκισμού του Μεγάλου Βασιλείου, η ευχή της Αγίας Ξένιας κατά της μαγείας, η ακολουθία εις παράκλησιν ασθενών, χειμαζομένων υπό πνευμάτων ακαθάρτων και επηρεαζόντων, η ευχή του Γρηγορίου του Δεκαπολίτου, η ευχή επί οικίας ημών Εφραίμ του Σύρου, αι ικετήριαι ευχαί προς τον Άγιο Τρύφωνα, οι ευχές επί απειλή λοιμικής νόσου, οι ευχές του Γρηγορίου του Παλαμά για την ανομβρία, μία ευχή εις πόλεμον πορνείας, μία ευχή επί αισχρών λογισμών και μία, τέλος, ευχή επί έχθρας. Θυμήθηκα τα δεκάδες περιοδικά στιλ Τρίτο Μάτι που κυκλοφορούσαν τη δεκαετία πριν το ξέσπασμα της Κρίσης, και κυρίως το δεύτερο μισό της. Αλάλιασε ο πάντα έτοιμος να αλαλιάσει και να εκστασιαστεί με τον ανορθολογισμό κόσμος. Όλη αυτή η βρομιά τούς κάνει να χαύτουν οτιδήποτε τους πασάρεις: η αστειότητα των ψεκασμών είναι το λιγότερο. [§] Γίνεται μια καμπάνια για να βρεθεί τρόπος να συνεχιστεί το Twin Peaks, με χάσταγκ: ‪#‎SaveTwinPeaks. Θα το παρακολουθώ. Θα δώσω και λεφτά αν χρειαστεί, αυτά που θα 'δινα («έναν μισθό», «τη σύνταξή μου») αν ήμουν καλός εθνικιστής πατριώτης για να πληρωθεί ένα από τα βύσματα της νέας ΥΕΝΕΔ της εθνοσωτηρίου κυβερνήσεώς μας για να ποδηγετήσει κι άλλο, τσιμπώντας τους το μαγουλάκι και χτυπώντας τους πατ-πατ-[ατ στην πλάτη, τους εργάτες και τους αγρότες και τους του Παντείου, το λαουτζίκο τέλος πάντων, το συρφετό αυτόν που ονομάζω, και είναι, ψηφοφοράτο. Αυτή την Κόλαση. [§] Βγάλαμε δύο χοιρινές για αύριο.

 

 

 

Κυριάκος Αθανασιάδης

Κυριάκος Αθανασιάδης. Συγγραφέας, μεταφραστής και επιμελητής εκδόσεων. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα: Δώδεκα (1991), Μικροί κόσμοι (1996), Το σάβανο της Χιονάτης (2000), Το βασίλειο του αποχαιρετισμού (2002), Πανταχού απών (2007), Ζα Ζα (2012). Μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο του Η Κόκκινη Μαρία.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015 Παρασκευή, 10 Απριλίου 2015

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά