Γλωσσίδια

Πολυγαμικοί έρωτες και πολυκέφαλα τέρατα

Υπάρχει ένα φαινόμενο στη γλώσσα μας που θα μπορούσε να ονομαστεί καταχρηστικός πληθυντικός. Συμπύκνωση αλλά και κατεξοχήν δημοφιλής εκδοχή αυτού του φαινομένου είναι η, ραδιοφωνικής κυρίως προέλευσης, φράση να προσέχετε τους εαυτούς σας. Αλήθεια, πόσους εαυτούς έχει, άραγε, ο καθένας μας; Εκτός κι αν το πάμε προς Ρεμπώ ή Φρόυντ μεριά το πράγμα. Οι ρίζες αυτού του «φαινομένου» βρίσκονται ασφαλώς στο ότι οι αποδέκτες του μηνύματος είναι πολλοί («να προσέχετε»), με αποτέλεσμα να επηρεάζεται και το δεύτερο μέρος της φράσης. Έτσι κι αλλιώς πάντως, η συγκεκριμένη έκφραση –όπως και πλείστες όσες απ’ τον κόσμο των ΜΜΕ– είναι μηχανιστική μεταφορά στα καθ’ ημάς αντίστοιχης αγγλικής έκφρασης (takecareofyourself), και επομένως δεν αξίζει καν τον κόπο να επιμείνει κανείς σε αυτή.

Αυτό που θέλουμε και αυτό που μπορούμε

H Κεντροαριστερά και η στροφή στον ριζικό πραγματισμό  Η πολιτική και τα παράγωγά της (η διακυβέρνηση, το lobbying, οι προεκλογικές εκστρατείες, οι διεκδικήσεις και οι υπηρεσίες) δεν είναι ιδιωτικές μαζώξεις αλληλοσυμπαθούντων φίλων και γνωστών. Είναι αναγκαίες συγκλίσεις αντιπαρατιθέμενων ατόμων, επιθυμιών και συμφερόντων. Όποιος οραματίζεται ένα νέο πολιτικό φορέα όπου όλοι θα είναι αρεστοί σε όλους και κανένας δε θα μπορεί να κριθεί δεν έχει καταλάβει τι σημαίνει πολιτική.