Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

Δυο ποιήματα της Μαρίας Κυρτζάκη

Κατηγορία Ποιήματα
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Ποίηση blog web only
Βροχή. Σχέδιο της Lea Binzer. Βροχή. Σχέδιο της Lea Binzer. Lea Binzer

Δημοσιεύουμε δυο ποιήματα της Μαρίας Κυρτζάκη, ενδεικτικά των αναζητήσεών της στο πεδίο της μορφής αλλά και του περιεχομένου. Οι εξοικειωμένοι αναγνώστες μπορούν να αναγνωρίσουν την ποιητική ταυτότητα, κι ας χωρίζουν τα δυο αυτά δείγματα γραφής 27 ολόκληρα χρόνια.

 

1.

Το τσίρκο

 

Σε βλέπω μέσα από καθρέφτες παραμορφωτικούς

Σε βλέπω στο τεντωμένο σκοινί

Κι από πάνω σου οι δράκοντες με τα φλογισμένα εντόσθια

Κι από πάνω τα νύχια της κακιάς μάγισσας

Τα σύρματα γύρω σου να σφίγγουν.

Να μπήγονται στη σάρκα σου

Και να πέφτει το αίμα

Ν’ απολαμβάνουν το θέαμα οι θεατές.

Με το εισιτήριο στο χέρι

Με την ικανοποίηση.

Κι εσύ δεν πιστεύεις πια στα παραμύθια

Και καλά κάνεις.

Μια και τώρα δεν υπάρχουνε νεράιδες

Που αφανίζουνε τις μάγισσες

Που αλλάζουνε το αίμα σε ρουμπίνια

Που μεταμορφώνουν τα υπόγεια σε κήπους

Μια και τώρα δεν ωφελεί η εγκαρτέρηση

Και σένα δεν σου έπρεπαν οι μασκαράτες.

Σε γέλασαν

Άσκημα σε ξεγέλασαν

Τα σύρματα που σε σφίγγουν να σου τα πούνε δίχτυα σωτηρίας

 

                                                                                        Από τη συλλογή Οι λέξεις (1973)

 

2.

 

Η μουσική

 

Μόλις ασφάλιζε το όνειρο και λόγους ιερούς

γύρω μου έσπειρε

γκρεμός για να φυτρώσει∙ και σαν

ασπίδα του θεού στο μένος των ανθρώπων --

Εκεί μου είπε ν' αναπαύεσαι

δροσιά από φύλλα και νερά

θα σου παρασταθούν

βράχοι γωνίες και στιλπνή -- η επιφάνεια.

Εβγήκε για κυνήγι.

Λέαινας όψη στην γυναίκα

επόθησε να την κατασπαράξει

και την ανάγκη του εκομμάτιαζε

την έσπασε και τσαλαβούτησε

στις λάσπες και στα θρύψαλα εμάτωσε

και λερωμένος ρίχτηκε πίσω από το βουνό

να βρει την ηδονή

πώς ετσακίστηκε

και την ψυχή του που εξενιτεύτηκε το σώμα

κι αφέθηκε αυτό και βούλιαξε

πώς έγινε

κι απ' την ανάγκη του εχωρίστηκε

Να καταλάβει.

Εδοκιμάστηκε σε όλους τους Αγώνες

και τον καιρό τον κράτησε

Μέχρι τα πέντε δάχτυλα.

Στα έξι είπε στα εφτά γίνομαι βασιλέας

κι αρνούμαι την τιμή.

Θέλω να είμαι ας είμαι μουσική.

Έσπασε εκύλησε στο αίμα∙

την ηδονή εγγράφοντας της νύχτας

τον τρόμο της πατώντας.

Ήταν με παύσεις. Με σιωπές

Η μουσική -- μπαγλαμαδάκι αόρατο

και μες στο δέρμα επέρασε

μόνο για μένα ν' ακουστεί

ν' ακούγεται συνέχεια

πιο πριν και πριν απ' τον καιρό Άσμα

απ' την πρώτη την κραυγή

και σαν από όρος εντολή.

Πώς να υπάρξει η ζωή χωρίς

την άλλη όψη της, τον θάνατο;

Ο έρωτας που με κατοικεί

ανθίζει μυστικά.

                                            Από τη συλλογή Μαύρη Θάλασσα (2000)

The Books' Journal

Το Books' Journal είναι μια απολύτως ανεξάρτητη επιθεώρηση με κείμενα παρεμβάσεων, αναλύσεις, κριτικές και ιστορίες, γραμμένα από τους κατά τεκμήριον ειδικούς. Πανεπιστημιακούς, δημοσιογράφους, συγγραφείς και επιστήμονες με αρμοδιότητα το θέμα με το οποίο καταπιάνονται.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά