Τετάρτη, 01 Ιανουαρίου 2014

Άτιτλο

Κατηγορία Ποιήματα
Γράφτηκε από την  Δημοσιεύθηκε στο Τεύχος 39

ΜΑΚΡΥΚΟΥΠΟ λάμνει το φως
στη θάλασσα της Ελευσίνας
λειώνοντας τα βαριά καράβια
σε άθυρμα πάχνης

Βαθύ ανήσυχο μαβί
διαπλέει αύρα ατείχιστη
και μια ταβέρνα ξέρηχη
τερπνά φωτίζει με λαμπιόνια
πρώτα ειδύλλια ή αγάπη
για το μπλε
που αλλάζει
Ύστερα μαύρο
διάτρητο από λαμπυρισμούς
της άλλης όχθης
–να ’ναι η Σαλαμίνα ή η Ψυτάλλεια;–
μια αποικία
χαμηλών αστερισμών ή πυροφάνι
καλή ψαριά ανασύροντας
αφώτιστη μεριά προσώπου
που πια δε μνημονεύεις στην κουβέντα
ένα πρόσωπο μισό
σαν φεγγάρι στη χάση
που το βλέπεις
ψηλά στο στερέωμα
να οδεύει
σε έκλειψη πλήρη

Κοιτάς της αστραπής
το σκοτεινό ευεργέτημα
για ελάχιστα λίγο παρών
στο θίασο των ημερών εκείνων
που διαβαίνει τον έναστρο Αχέροντα
για να μπει στην τροχιά
του παλιού σου ουρανού
ζωφόρος ακίνητη
χαμένου καιρού

Θεώνη Κοτίνη

Έχει εκδώσει τέσσερις ποιητικές συλλογές: Μικρογραφία, Αθώα τη νύχτα, Ανίδεοι πάλι, Θεός ή Αγάπη, ενώ αναμένεται η πέμπτη: Ωσεί κήπος. 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Η ΓΕΝΝΗΣΗ Άτιτλο

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά