Πέμπτη, 03 Δεκεμβρίου 2015

Ερμηνεύοντας τα εκλογικά αποτελέσματα

Κατηγορία Παρεμβάσεις
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Παρεμβάσεις Tεύχος 58
Ο Δημήτρης Καμμένος, βουλευτής των ΑΝΕΛ, στο υπουργικό συμβούλιο για μερικές ώρες, έπειτα από την κοινωνική κατακραυγή για το παραπλεύρως εικονιζόμενο επινόημά του. Δεν ξεχνώ. Ο Δημήτρης Καμμένος, βουλευτής των ΑΝΕΛ, στο υπουργικό συμβούλιο για μερικές ώρες, έπειτα από την κοινωνική κατακραυγή για το παραπλεύρως εικονιζόμενο επινόημά του. Δεν ξεχνώ. Αρχείο The Books' Journal

Σωστή και ολοκληρωμένη ανάγνωση και ερμηνεία των αποτελεσμάτων των εκλογών της 20 Σεπτεμβρίου 2015 δεν έγινε και έτσι κάποια μηνύματα του εκλογικού σώματος χάθηκαν. Αναδημοσίευση από το τχ. 59 του Books' Journal.

 

Πρώτο πρόβλημα ήταν η ερμηνεία του αποτελέσματος της Χρυσής Αυγής. Αναμφισβήτητα δυσάρεστο είναι ότι παρέμεινε τρίτο κόμμα. Αυτό βέβαια συνέβη και πάλι γιατί οι δυνάμεις του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς, μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, κατέβηκαν διασπασμένες – σε δύο κόμματα αυτή τη φορά, ΠΑΣΟΚ/Δημοκρατική Συμπαράταξη και Ποτάμι, έναντι τεσσάρων, Ποτάμι - ΠΑΣΟΚ - ΚΙΔΗΣΟ - ΔΗΜΑΡ, στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. Αθροιστικά και τις δύο φορές οι δυνάμεις αυτές ξεπερνούσαν το 10% και θα ήταν άνετα τρίτο κόμμα αν κατέβαιναν ενωμένες. Από την άλλη, όμως, ή αύξηση του ποσοστού της Χρυσής Αυγής από 6,3% σε 7% δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως άνοδος ή ισχυροποίησή της γιατί οι ψήφοι στη Χρυσή Αυγή μειώθηκαν από 388 χιλιάδες σε 379 χιλιάδες. Το αποτέλεσμα της Χρυσής Αυγής έδειξε απλώς ότι η δύναμή της είναι συμπαγής και δυναμική, και γι’ αυτό επηρεάζεται ελάχιστα από σημαντική άνοδο της αποχής. Δεν πρέπει να παραβλεφθεί πως, στις πρόσφατες εκλογές, η Χρυσή Αυγή πήρε τον μικρότερο αριθμό ψήφων σε όλες τις αναμετρήσεις από το 2012. Φυσικά το γεγονός ότι είναι αποδεδειγμένα ναζιστική και εγκληματική αλλά διατηρεί την ίδια δύναμη και την τρίτη θέση αποτελεί όνειδος για την Ελλάδα.

Δεύτερο σημείο ήταν ότι πέρασε απαρατήρητο στην Αθήνα το γεγονός ότι για πρώτη φορά στην ιστορία ης μεταπολεμικής Βουλής εκλέχτηκαν τέσσερις μειονοτικοί βουλευτές στη Ροδόπη και στην Ξάνθη. Στους ήδη υπάρχοντες τρεις μειονοτικούς βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ εκλέχτηκε και ένας τέταρτος με το Ποτάμι, το οποίο ενώ κατέρρευσε παντού αλλού στην Ελλάδα αύξησε τη δύναμή του στη Ροδόπη, με αποτέλεσμα ο Ιλχάν Αχμέτ, που έχει περάσει από πολλά κόμματα, να ξαναβγεί βουλευτής. Για να συμβεί αυτό μετακινήθηκαν με αξιοθαύμαστη πειθαρχία περί τους 2.000 μειονοτικοί ψηφοφόροι από τον ΣΥΡΙΖΑ στο Ποτάμι, σε αντίθεση με την αντίστροφη τάση πανελλαδικά. Η μειονότητα έδειξε για άλλη μια φορά τη δύναμή της στις εκλογές, χωρίς να περιμένει πολλά από τους βουλευτές της, οι οποίοι ποτέ δεν έθεσαν στη Βουλή τα θεμελιώδη προβλήματά της, κυρίως γιατί θα αντιμετώπιζαν εκεί την οργή αν όχι τις ύβρεις σχεδόν όλων των συναδέλφων τους.

Τέλος, η μείωση της δύναμης των ΑΝΕΛ μαζί με την εξαφάνιση του ΛΑΟΣ σηματοδότησε την κάμψη της ακροδεξιάς συνολικά. Από την άλλη, είναι ευτύχημα πως ο ηγέτης των ΑΝΕΛ θέλησε να δώσει υφυπουργείο στον Δημήτρη Καμμένο, με αποτέλεσμα να αναδειχθεί το βάθος της ρατσιστικής ιδεολογίας του κόμματος αυτού που δίκαια κατατάσσεται στην Ακροδεξιά από σχεδόν όλους και όλες αν και πριν τρία χρόνια κάποιοι και κάποιες αρκούνταν να το θεωρούν απλώς λαϊκιστικό δεξιό κόμμα. Ελάχιστοι και ελάχιστες πρόσεξαν δε πως όταν ανακοινώθηκε η σύνθεση της κυβέρνησης κανένα κόμμα και κανένα ΜΜΕ δεν επισήμανε το ποιόν του Δημήτρη Καμμένου. Χρειάστηκε να γίνει «χαμός» στα κοινωνικά δίκτυα για να «ξυπνήσουν» κόμματα και ΜΜΕ και να επικαλεστούν ανερυθρίαστα άγνοια στην εποχή του Google...

Γελοιογραφία του Χρήστου Παπανίκου που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα του Αγρινίου, Αναγγελία.

Χρήστος Παπανίκος / Αναγγελία

Παναγιώτης Δημητράς

Εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ), μέλος της Γραμματείας της Ένωσης Ουμανιστών Ελλάδας (ΕΝΩ.ΟΥΜ.Ε.), μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της Ευρωπαϊκής Ουμανιστικής Ομοσπονδίας και μέλος της Συνέλευσης Εκπροσώπων της Παγκόσμιας Οργάνωσης Κατά των Βασανιστηρίων (OMCT). Συγγραφέας του βιβλίου Αναζητώντας τα χαμένα δικαιώματα στην Ελλάδα. Η σκοτεινή πλευρά της ελληνικής δημοκρατίας (2007).

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά