Τρίτη, 09 Ιουνίου 2015

Η πατριαρχία του ΣΥΡΙΖΑ

Κατηγορία Παρεμβάσεις
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Παρεμβάσεις Τεύχος 55
Σήματα που παραπέμπουν στη φεμινιστική διάσταση της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ. Η εξουσία, ωστόσο, απομάκρυνε το κόμμα και από τον φεμινισμό. Σήματα που παραπέμπουν στη φεμινιστική διάσταση της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ. Η εξουσία, ωστόσο, απομάκρυνε το κόμμα και από τον φεμινισμό. Αρχείο The Books' Journal

Υποτίθεται ότι ο φεμινισμός είναι συστατικό στοιχείο της ιδεολογίας και των πολιτικών επιλογών του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί, όμως, το στοιχείο αυτό δεν επιβεβαιώνεται όσο το κόμμα ασκεί κυβερνητική εξουσία; Και τι ακριβώς συμβαίνει; Επικαιροποιημένη αναδημοσίευση από το Books' Journal, τεύχος 55, Mάιος 2015. [TBJ]

 

Ελάχιστη σημασία δόθηκε στην υποψηφιότητα της Σίσσυς Βωβού για την προεδρία του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούλιο 2013 που έτυχε της υποστήριξης του 4,7% των συνέδρων. Η ίδια είχε δηλώσει πως κίνητρό της «ήταν η δημοκρατία του φύλου. Διότι δεν πετυχαίνει πολύ καλά στον ΣΥΡΙΖΑ και δυστυχώς πολύ περισσότερο στην υπόλοιπη κοινωνία. Θέλουμε ισόρροπη εκπροσώπηση των γυναικών, στο 50% ή έστω 40%, σε όλα τα όργανα του κόμματος».[1] Ουσιαστικά η Σίσσυ Βωβού περιέγραφε πως στο υποτίθεται αριστερό κόμμα της κυριαρχούσε η πατριαρχία όπως και στην ελληνική κοινωνία γενικότερα. Λίγους μήνες νωρίτερα, τον Ιανουάριο 2013, είχε συσταθεί το ηγετικό 9μελές όργανο που αποτελείτο μόνο από άνδρες.[2] Το όργανο αυτό είχε διορίσει η 35μελής Γραμματεία του κόμματος στην οποία μετείχαν μόνο 5 γυναίκες (14%).[3]

Ενάμιση χρόνο αργότερα, ο ΣΥΡΙΖΑ ανέβαινε στην εξουσία και επιβεβαίωνε την προσήλωσή του στην αρχή της πατριαρχίας. Η κυβέρνηση που σχημάτισε με τους ΑΝΕΛ αποτελείται από ένα 15μελές υπουργικό συμβούλιο στο οποίο δεν υπάρχει καμιά γυναίκα και συνολικά από 41 άτομα μαζί με τους αναπληρωτές υπουργούς και υφυπουργούς από τα οποία μόνο 6 είναι γυναίκες (15%). Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη πως από τα 41 μέλη της κυβέρνησης 5 προέρχονται από τους ΑΝΕΛ από τα οποία 2 είναι γυναίκες (40%), τότε τα από το ΣΥΡΙΖΑ διορισθέντα36 μέλη τηςκυβέρνησης μόλις 4 (11%) είναι γυναίκες.[4] Ακολούθησε ο διορισμός 29 Γενικών Γραμματέων Υπουργείων στους οποίους μόνο 4 είναι γυναίκες (14%), αν και δεν υπάρχει κάπου πλήρης έγκυρος κατάλογος Γενικών Γραμματέων.[5]

Στα τέλη Φεβρουαρίου 2015, η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ (στην οποία μετέχουν υποχρεωτικά 33% γυναίκες[6]) εξέλεξε τα 11 μέλη της νέας Πολιτικής Γραμματείας (που είναι συνολικά 13μελής μαζί με τον Πρόεδρο και το Γραμματέα της ΚΕ): στο όργανο αυτό υπάρχουν μόνο 2 γυναίκες (15%).[7]

Στη συνέχεια η νέα κυβέρνηση διόρισε μεταξύ άλλων τους 7 Διοικητές Υγειονομικών Περιφερειών σε όλη τη χώρα, όλους άνδρες.[8] Ακολούθησε ο διορισμός του 11μελούς Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΗ, όλοι άνδρες.[9] [Επικαιροποίηση: Στις 2 Ιουνίου 2015, «Ο Μέτοχος Πλειοψηφίας-Ελληνικό Δημόσιο ανακάλεσε τα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΥΔΑΠ [6 άνδρες και 1 γυναίκα]  και υπέδειξε προς αντικατάστασή τους, [7 άνδρες] οι οποίοι και εξελέγησαν».][10]    

Όλα αυτά παρά το γεγονός ότι 44 από τους 149 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (30%) είναι γυναίκες. Δεν έχει γίνει γνωστή καμιά αντίδραση των γυναικών βουλευτίνων και μελών της ΚΕ σε όλα αυτά: σιωπή σημαίνει ασφαλώς συνενοχή και τις καθιστά τις κύριες υπεύθυνες για την κυριαρχία της πατριαρχίας στο κόμμα αυτό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πάντως μετά το 2013 έχει ένα «Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής/Φύλου»,[11] το οποίο μάλιστα είχε προεκλογικά παρουσιάσει το «Γυναίκες: Σποτ του ΣΥΡΙΖΑ»  όπου καλούσε τους και τις ψηφοφόρους να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ «για την ισότητα και τη δημοκρατία».[12] Το Τμήμα κατάπιε την προκλητική αθέτηση αυτής της υπόσχεσης μετεκλογικά. Σα να μην τρέχει τίποτε, αντίθετα, το Τμήμα επανεμφανίστηκε την Ημέρα της Γυναίκας (8 Μαρτίου) υποστηρίζοντας υποκριτικά πως «ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι το φεμινιστικό κίνημα θα βρεθεί να παλεύει από καλύτερες θέσεις για τα θέματα που σχετίζονται με τη ισότητα των φύλων και τα δικαιώματα των γυναικών… για τον ΣΥΡΙΖΑ οι εξουσιαστικές σχέσεις, οι βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις και οι πολυποίκιλες διακρίσεις που συνδέονται με τα κοινωνικά φύλα, τους άνδρες και τις γυναίκες, συνιστούν σημαντικό δημοκρατικό έλλειμμα».[13]

Στη συνέχεια το Τμήμα ανάρτησε ανακοίνωση για την «Ένθερμη και ενθουσιώδη υποδοχή της Φωτεινής Κούβελα στο Βενεζουελάνικο Συνέδριο Γυναικών στο Καράκας» (12 Μαρτίου) και, στις 14 Απριλίου, μια ημέρα μετά το επεισόδιο σε βενζινάδικο της Αιδηψού, άλλη με θέμα «Το τμήμα φεμινιστικής πολιτικής - φύλου του ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει την πολιτική στοχοποίηση της Προέδρου της Βουλής, κας Ζωής Κωνσταντοπούλου» θεωρώντας «σεξιστική» και «στοχοποίηση» κάθε κριτική της στάσης της Προέδρου της Βουλής: «Το τμήμα φεμινιστικής πολιτικής - φύλου του ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζει την πολιτική στοχοποίηση της Προέδρου της Βουλής, κας Ζωής Κωνσταντοπούλου, η οποία επιχειρείται τις τελευταίες μέρες. Στην ομαδική επίθεση συμμετέχουν ΜΜΕ και γνωστά «παπαγαλάκια», όπως επίσης βουλευτές και κόμματα της αντιπολίτευσης.»![14]

Πόσο έχει αλλάξει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία! Πριν 5 χρόνια και πάλι πριν 3 χρόνια, τον Απρίλιο 2010 και τον Απρίλιο 2012, το αντίστοιχο τμήμα που λεγόταν Δίκτυο Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ επέκρινε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου (ΖΚ), που τότε ήταν ακόμα υποψήφια του κόμματος, για τον τρόπο που υποστήριζε επί χρόνια έναν κατηγορούμενο για πολλαπλούς βιασμούς γυναικών. Η ΖΚ είχε προκαλέσει στο Δίκτυο Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ «θλίψη και οργή» για μιαν «επιλογή τελείως αντίθετη με κάθε τι που υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ» και της ζητούσαν να παραιτηθεί από το χειρισμό της υπόθεσης, κάτι που η ΖΚ έκανε μόνο μετά την εκλογή της ως βουλευτίνας το 2012. Η ΖΚ στις απαντήσεις της υπερασπιζόταν την αθωότητα του στη συνέχεια αμετάκλητα δύο φορές καταδικασθέντα και σχεδόν ευθέως κατηγορούσε το Δίκτυο Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ για συμπεριφορά εκφοβισμού του κατηγορούμενου και συγγενών του με απίστευτες καταγγελίες για τις οποίες μάλιστα η ΖΚ υπέβαλε μήνυση η οποία έκτοτε αρχειοθετήθηκε ως αβάσιμη.[15]     

Η Σίσσυ Βωβού ήταν ένα από τα μαχητικά στελέχη του Δικτύου Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ ενώ, σεβόμενη τις αξίες για τις οποίες μάχεται, δεν μπήκε στο Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής/Φύλου…


Παναγιώτης Δημητράς

Εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ), μέλος της Γραμματείας της Ένωσης Ουμανιστών Ελλάδας (ΕΝΩ.ΟΥΜ.Ε.), μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της Ευρωπαϊκής Ουμανιστικής Ομοσπονδίας και μέλος της Συνέλευσης Εκπροσώπων της Παγκόσμιας Οργάνωσης Κατά των Βασανιστηρίων (OMCT). Συγγραφέας του βιβλίου Αναζητώντας τα χαμένα δικαιώματα στην Ελλάδα. Η σκοτεινή πλευρά της ελληνικής δημοκρατίας (2007).

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά