Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

ΕΡΤ: η νεκρανάσταση του κακού παρελθόντος

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από  Παντελής Καψής Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες
Η ΕΡΤ μετά την ανακοίνωση του κλεισίματός της από την κυβέρνηση Σαμαρά. Η ΕΡΤ μετά την ανακοίνωση του κλεισίματός της από την κυβέρνηση Σαμαρά. Αρχείο The Books' Journal

Με το νομοσχέδιο για την ανασύσταση της ΕΡΤ, εκτός των άλλων, θα πληρώνουμε κάπου 200 εκατομμύρια όχι για πρόγραμμα αλλά για μισθούςΜια ΕΡΤ στην υπηρεσία της κυβέρνησης  και των εργαζομένωνόχι  κατ ανάγκην του τηλεοπτικού κοινού.

 

Όταν ο τότε πρωθυπουργός κ. Α. Σαμαράς, μέσα σε μια νύχτα, αποφάσισε το κλείσιμο της ΕΡΤ, σύσσωμη η ελληνική δημοσιογραφία με τα συνδικαλιστικά της όργανα αντέδρασε υπερασπιζόμενη το δημοκρατικό δικαίωμα στην ενημέρωση. Παραδόξως όταν η σημερινή κυβέρνηση έδωσε στη δημοσιότητα τον νέο νόμο για την τηλεόραση με τον οποίο την επαναφέρει σε πλήρη κυβερνητικό έλεγχο δεν υπήρξε η παραμικρή κριτική. Το αντίθετο: οι "δημοσιογράφοι της ΕΡΤ" τάχθηκαν υπέρ του νομοσχεδίου.

Ο λόγος είναι απλός. Από την πρώτη στιγμή το μοναδικό τους μέλημα  ήταν η ακύρωση των απολύσεων. Για δε τον ΣΥΡΙΖΑ, το "μαύρο" στις οθόνες δεν ήταν τίποτε άλλο από μια ακόμα ευκαιρία να κάνει αντιπολίτευση αλλά και να προσεταιριστεί τους δημοσιογράφους που αποδείχθηκαν εξαιρετικά χρήσιμοι στον πόλεμο της προπαγάνδας και το επικοινωνιακό "blitzkrieg" στο οποίο στήριξε την εκλογική του επιτυχία. Έτσι ένας νόμος πρωτοποριακός για τα ελληνικά πράγματα και μια μοναδική ευκαιρία να μπουν οι βάσεις για μια πραγματικά ανεξάρτητη δημόσια τηλεόραση χάθηκε.

Το νομοσχέδιο που παρουσίασε η κυβέρνηση ήταν η ληξιαρχική πράξη του θανάτου. Είχε προηγηθεί φυσικά ο φόνος με την πραξικοπηματική αποπομπή του διευθύνοντος συμβούλου  κ. Γ. Προκοπάκη από τον κ. Θ. Φορτσάκη, την τροπολογία για την επιλογή του Εποπτικού Συμβουλίου από τη διάσκεψη των προέδρων της Βουλής και φυσικά τις άμεσες παρεμβάσεις του Μαξίμου στη λειτουργία της ΝΕΡΙΤ.

Να πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η βασική φιλοσοφία του "νόμου Αλιβιζάτου" ήταν η αποκοπή του ομφάλιου λώρου της κυβέρνησης με την διοίκηση της δημόσιας τηλεόρασης. Για το σκοπό αυτό, την εποπτεία της τηλεόρασης την ανέθετε στο Εποπτικό Συμβούλιο το οποίο μάλιστα επιλεγόταν με αντικειμενικές διαδικασίες: διεθνή προκήρυξη και δεσμευτική αξιολόγηση των υποψηφίων απο πανεπιστημιακό φορέα σε συνεργασία με ιδιωτική εταιρεία επιλογής προσωπικού. Ο υπουργός μπορούσε απλώς να ορίσει ποια θα είναι τα τακτικά και ποια τα αναπληρωματικά μέλη απο τον κατάλογο των επιλεγέντων. Με την ίδια διαδικασία το Εποπτικό Συμβούλιο θα επέλεγε τον Διευθύνοντα Σύμβουλο και το ΔΣ της ΝΕΡΙΤ. Ο υπουργός δεν θα είχε την παραμικρή συμμετοχή στην επιλογή τους.

Με τον νέο νόμο όλα αυτά καταργούνται. Το Διοικητικό Συμβούλιο θα επιλέγεται από την Επιτροπή Θεσμών της Βουλής με απλή (κυβερνητική) πλειοψηφία, ενώ την εποπτεία -κι αυτό ειναι το πιο σημαντικό- θα την έχει και πάλι ο υπουργός. Με άλλα λόγια, θα μπορεί να διορίζει και να παύει την διοίκηση, ουσιαστικά κατά το δοκούν. Θα γίνεται ο αποδέκτης των πάσης φύσεως "παραπόνων" των υπουργών και του πρωθυπουργού. Από το ότι "δεν προβάλλεται το έργο μας" ώς την ανοικτή "υπονόμευση" διότι ο τάδε παίζει το παιχνίδι του δείνα. Και βέβαια, ακόμα κι αν έχει τις καλύτερες των προθέσεων, θα αναγκαστεί αργά ή γρήγορα να πράττει αναλόγως.  Το παζλ ολοκληρώνεται αν ληφθεί υπ' όψη οτι στη φάση "ανασυγκρότησης" της εταιρείας θα ισχύσουν "μεταβατικές" διατάξεις με βάση τις οποίες ο υπουργός θα είναι παντοδύναμος και ανεξέλεγκτος. Τα "δικά μας παιδιά", αυτή η διαχρονική κατηγορία του πολιτικού μας συστήματος, ήρθε η ώρα να ανταμειφθούν.  Το κερασάκι  είναι η φωτογραφική διάταξη σύμφωνα με την οποία ο πρόεδρος του ΔΣ δεν χρειάζεται να έχει πτυχίο!

Το αντάλλαγμα προς τους δημοσιογράφους και τους εργαζόμενους γι' αυτή την αναβίωση της υπουργικής αυθαιρεσίας είναι η αναβίωση όλων των συμβάσεων της ΕΡΤ με την εξαίρεση των ειδικών συμβούλων. Στη "νέα" ΕΡΤ προβλέπεται να προσληφθούν κοντά 2.500 εργαζόμενοι. Άμεση συνέπεια θα πρέπει να είναι η αύξηση του ανταποδοτικού για να καλυφθεί το κόστος μισθοδοσίας. Αυτό όμως είναι το λιγότερο. Στην πραγματικότητα, η ΕΡΤ θα επιστρέψει στη λογική των εσωτερικών παραγωγών, που είναι και ο μόνος τρόπος για να δικαιολογήσει 2.500 εργαζόμενους. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο νόμο προβλέπεται ρητά ότι οι εξωτερικές παραγωγές δεν μπορεί να ξεπερνούν το 25%. Για να το πούμε διαφορετικά, θα πληρώνουμε κάπου 200 εκατομμύρια όχι για πρόγραμμα αλλά για μισθούς. Μια ΕΡΤ στην υπηρεσία της κυβέρνησης  και των εργαζομένων, όχι  κατ' ανάγκην του τηλεοπτικού κοινού.

Αξίζει να σημειωθεί ότι σε όλο τον κόσμο η τάση είναι προς την αντίθετη κατεύθυνση. Να αξιοποιείται δηλαδή το σύνολο της εγχώριας πολιτιστικής βιομηχανίας με εξωτερικές παραγωγές. Για λόγους ανταγωνισμού και  οικονομίας, αλλά και για να αξιοποιείται πολιτιστικό και δημοσιογραφικό δυναμικό  πέραν του στενού δυναμικού της Δημόσιας Τηλεόρασης. Προϋπόθεση φυσικά είναι η θεσμοθέτηση αξιόπιστων διαδικασιών αξιολόγησης του προγράμματος. Η εμπειρία του παρελθόντος δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική. Υπήρξαν φωτεινές περίοδοι αλλά, παράλληλα, και τρανταχτές περιπτώσεις διασπάθισης του δημοσίου χρήματος. Αυτός όμως ειναι ένας πρόσθετος λόγος για να γινει προσπάθεια χειραφέτησης από κυβερνητικές παρεμβάσεις και για  να θεσμοθετηθούν διαδικασίες διαρκούς αξιολόγησης και ορθής εταιρικής διακυβέρνησης. Το νομοσχέδιο που έφερε η κυβέρνηση δείχνει προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αποτελεί πράγματι τη νεκρανάσταση του κακού μας παρελθόντος.

ΥΓ. Την αντίθεσή της με το νομοσχέδιο εξέφρασε η ΠΟΣΠΕΡΤ. Το βασικό της πρόβλημα φαίνεται ότι είναι η πρόβλεψη για εκλογή με καθολική ψηφοφορία των δύο εκπροσώπων των εργαζομένων που θα μετέχουν στο ΔΣ. Γενικότερα ωστόσο επιθυμούσε την κατάργηση της ΝΕΡΙΤ και την ανασύσταση της ΕΡΤ. Αυτό δεν έγινε, ο νόμος έρχεται ως τροπολογία στον υπάρχοντα με μετονομασία της ΝΕΡΙΤ σε ΕΡΤ.

1 σχολιο

  • Αμφισβητω τη δυνατοτητα του κ Καψη να ομιλει για το κακο παρελθον της ΕΡΤ δεδομενου ιτι συνεβαλλε τα μεγιστα μεσω τηςθεσης του στις εφημεριδες του συγκροτηματος Λαμπρακη στην μετατροπη της σε κομματικο φερεφωνο του Πασοκ και προπαγανδιστικο μεσο ολων των λαικιστικων αριστεριστικων παλαιοκομμουνιστικων και εμφυλιοπολεμικων ιδεων και οχι μονον.
    Ειναι ενας εκ των πολλων υπευθυνων της καταστασης στην οποια εχει φτασει η χωρα οικονομικη και κοινωνικη.
    Το οτι τον επελεξε ο Σαμαρας να σχεδιασει τη νεα ΕΡΤ (αλλο ενα απο τα πολλα του λαθη) δεν τον απαλασσει των ευθυνων του.

    Συνδεσμος σχολιου
    Σπυρις Χριστοπουλος Σπυρις Χριστοπουλος Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015 18:00

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά