Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Αναπόφευκτη νίκη μεν, αλλά...

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από  Μάνος Παπάζογλου
Δίνουμε ψήφο εμπιστοσύνης στον Αλέξη Τσίπρα, είπε ο Πάνος Καμμένος μετά τη συνάντησή του με τον Αλέξη Τσίπρα στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ. Δίνουμε ψήφο εμπιστοσύνης στον Αλέξη Τσίπρα, είπε ο Πάνος Καμμένος μετά τη συνάντησή του με τον Αλέξη Τσίπρα στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι τελευταίες εκλογές 2015 επιβεβαίωσαν μία υπαρκτή τάση στο εκλογικό σώμα που είχε καταγραφεί ήδη από το 2012, δηλαδή στην τιμωρία και την απόρριψη των παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας και στην αναζήτηση ενός άλλου φορέα που έδινε τέρμα στα δεινά του μνημονίου.

 

 

Η Ελλάδα, παράλληλα με τα δεινά της οικονομικής κρίσης, είναι η μόνη χώρα μεταξύ χωρών, όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Κύπρος, στην οποία ταυτόχρονα είναι σε εξέλιξη μία πρωτόγνωρη πολιτική κρίση με κύριες ενδείξεις: τη διενέργεια πέντε εκλογικών αναμετρήσεων και την κατάρρευση τεσσάρων διαφορετικών κυβερνήσεων από το 2007, τις ριζικές αλλαγές στη δομή του κομματικού συστήματος με την παρακμή άλλοτε κραταιών κομμάτων, την εκρηκτική άνοδο κάποτε μικρών κομμάτων, την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση νέων, αλλά και ενός κόμματος με εξτρεμιστική ιδεολογία.

Οι τελευταίες εκλογές 2015 επιβεβαίωσαν μία υπαρκτή τάση στο εκλογικό σώμα που είχε καταγραφεί ήδη από το 2012, δηλαδή στην τιμωρία και την απόρριψη των παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας και στην αναζήτηση ενός άλλου φορέα που έδινε τέρμα στα δεινά του μνημονίου.

Κάπως, έτσι συνέβη μία ασυνήθιστη εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία, γιατί τα κομματικά συστήματα των ώριμων πολιτικών συστημάτων της Ευρώπης τείνουν να είναι παγιωμένα τουλάχιστον ως προς τα δύο-τρία εναλλακτικά κόμματα, παρά τις διακυμάνσεις της εκλογικής επιρροής τους.

Μία εναλλαγή, όμως, που ήταν αναπόφευκτη και, ίσως, επιβεβλημένη. Το πολιτικό σύστημα δεν μπορούσε να εξακολουθεί να λειτουργεί με διαιρετικούς όρους, με ένα σημαντικό τμήμα των πολιτών να θεωρεί ότι η κυβέρνηση υπονομεύει τα εθνικά συμφέροντα, ότι προκαλεί μία εσκεμμένη υποβάθμιση των συμφερόντων των αδύναμων στρωμάτων των πολιτών, ότι δεν κάνει επιλογές διαχείρισης της κρίσης που είναι εφικτές, γιατί υποστηρίζει αλλότρια συμφέροντα. Άλλωστε, από την άνοιξη 2014 η κυβέρνηση Σαμαρά έχανε σταδιακά τον έλεγχο των κινήσεων αποτυγχάνοντας να φέρει λύσεις σε μία σειρά κρίσιμων ζητημάτων.

Το πρωί της 26ης Ιανουαρίου αυτά τα επιχειρήματα έκλεισαν. Άλλωστε, τα κόμματα υπάρχουν για να συναρθρώνουν συμφέροντα, να ενσωματώνουν τους πολίτες στις πολιτικές διαδικασίες και να διεκδικούν την εξουσία. Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το έπραξε αυτό ακολουθώντας μία τακτική οξύτατης αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση, αλλά επιλέγοντας αυστηρά κοινοβουλευτικά μέσα για να φθάσει στο στόχο του. Κάπως έτσι φθάσαμε σε μία εκλογική διαδικασία και αλλαγή κυβέρνησης κατά την οποία δεν επικράτησε ένας διάχυτος φανατισμός και εκδηλώσεις οπαδικού χαρακτήρα, ανάλογες με αυτές που ζήσαμε έως τα μέσα της δεκαετίας 1990.

Ωστόσο, η νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία, όπως διαμορφώνεται από τη σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, θα πρέπει να ξιφουλκήσει αφ’ ενός, έναντι πολύ ισχυρών εταίρων σε όποια διαδικασία διαπραγμάτευσης εμπλακεί και, αφ’ ετέρου, να θωρακίσει μία επαρκή εσωκομματική και εν γένει κοινωνική στήριξη για τις αποφάσεις που θα πάρει.

Για να λειτουργήσει, όμως, ομαλά το πολιτικό σύστημα επείγει η άμεση ανασυγκρότηση της νέας αντιπολίτευσης. Το βάρος ασφαλώς αναλαμβάνει κατά κύριο λόγο η ΝΔ, η οποία πρέπει να επανέλθει σε αυτό που πραγματικά πρεσβεύει: ένα σύγχρονο κεντρο-δεξιό κόμμα, φιλελεύθερο, φιλο-ευρωπαϊκό, ευαίσθητο στις κοινωνικές αλλαγές που συντελούνται στη χώρα μας και διεθνώς. Δεν είναι εύκολη υπόθεση η ανασυγκρότηση της ΝΔ και θα απαιτηθούν ριζικές αλλαγές, οι οποίες είναι άγνωστο πότε και ποιος θα δρομολογήσει.   

 

Μάνος Παπάζογλου. Λέκτορας πολιτικών συστημάτων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Πιο πρόσφατο βιβλίο του: Σύγχρονη πολιτική ηγεσία (επιμ., 2012).

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία:
Η φαντασία στο Eurogroup Μωραίνει Κύριος...

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά