Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Zoυν τον ομοερωτοφοβικό ρατσισμό, έζησαν τον κοινοβουλευτικό «αντιρατσισμό»

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον 
Να βάλουμε στη ζωή μας και τα νέα σύμβολα... Να βάλουμε στη ζωή μας και τα νέα σύμβολα...

Την οκτάωρη συζήτηση για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο στις 5 Σεπτεμβρίου 2014, ύστερα από πρωτοβουλία του Τμήματος Σεξουαλικού Προσανατολισμού και Ταυτότητας Φύλου (ΣΠΤΦ) του ΕΠΣΕ, παρακολούθησαν από τα θεωρεία μαζί με το γράφοντα επτά μέλη του Τμήματος ΣΠΤΦ με συμβολική σημασία στον αγώνα για την καταπολέμηση των διακρίσεων στη βάση του ΣΠΤΦ. Τι είδαν και τι κατέγραψαν.

 

Ήταν εκεί, ο Αριστείδης Παρασκάκης και ο Αθανάσιος Κουκούλης, ένα από τα 162 ομόφυλα ζευγάρια της νέας προσφυγής στο ΕΔΔΑ για το σύμφωνο συμβίωσης, η Ευαγγελία Βλάμη, μία από τα δύο ζευγάρια των «γάμων της Τήλου», ο Σταύρος Γιαννακόπουλος και ο Βασίλης Τσαρνάς, επίσης προσφεύγοντες με τους συντρόφους τους για το σύμφωνο συμβίωσης, καθώς και ο Γιώργος Κουνάνης και ο Χαράλαμπος Βασιλάκης, το ζευγάρι που κατήγγειλε επώνυμα την ομοερωτοφοβική επίθεση αστυνομικών στις 25 Ιουλίου 2014. Στη συνέχεια οι εντυπώσεις τους ακριβώς όπως τις κατέγραψαν οι ίδιοι/ες:

 

Βασίλης Τσαρνάς: Κι όμως, κάτι κινείται

Η ψήφιση του αντιρατσιστικού μας βρήκε σαν παρατηρητές στα θεωρεία της Βουλής των Ελλήνων. Κι έτσι έπρεπε να ακούσουμε, για ώρες και αδιαμαρτύρητα, ένα ατέλειωτο ξεδίπλωμα του ρατσιστικού λόγου. Ακούσαμε για παρά φύσιν επαφές, ακούσαμε τη λέξη λαθρομετανάστης να γυρνάει σαν καραμέλα, για τζιχαντιστές στα νότια σύνορά μας (κάνουν κάμπινγκ στη Γαύδο;), για οίκους ανοχής κτηνοβατών όπου θα οδηγηθούμε με το σύμφωνο συμβίωσης, για συνωμοσίες τούρκων και εβραίων, όπως και ένα σωρό βουλευτές να μιλάνε για ό,τι τους φανεί (από διόδια μέχρι ποντιακά ανέκδοτα), μόνο για να αποφύγουν το απωθημένο θέμα του νομοσχεδίου. Νομικά τα βήματα που έγιναν δεν ήταν μεγάλα και σε ορισμένα θέματα (όπως στη νομοθεσία για το μισαλλόδοξο λόγο) υπήρξαν και πισωγυρίσματα. Ωστόσο πρώτη φορά ακούστηκε στη Βουλή η φράση "οι έλληνες δεν είναι ρατσιστές", όχι πλέον υποκριτικά σα δήθεν αλήθεια, αλλά τώρα για να δειχθεί η γελοιότητά της. Πρώτη φορά ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η ταυτότητα φύλου αναφέρονται ρητά σε αντιρατσιστικό νόμο και το σύμφωνο συμβίωσης βρίσκεται στο επίκεντρο μιας συζήτησης. Πρώτη φορά ένα έγκλημα θα μπορεί να διωχθεί ως ρατσιστικό εξ αρχής και όχι μόνο αν μετά βίας αποδειχθεί το αυτονόητο σε μια δίκη. Και έπειτα από 70 χρόνια ένοχης σιωπής, η μνήμη του Ολοκαυτώματος αναγνωρίστηκε ρητά ως άξια προστασίας από όλους αυτούς που θέλουν να τη σβήσουν -έστω κι αν ένας μόνος βουλευτής απ’ τους παρόντες μίλησε ουσιαστικά γι’ αυτήν, ενώ πολλοί χρησιμοποίησαν τις διώξεις των χριστιανών στην Τουρκία για να τη σχετικοποιήσουν. Ωστόσο εκτός από τα μαχαίρια των ρατσιστών ίσως στην Ελλάδα (χαμηλόφωνα και αργοπορημένα) και κάτι άλλο αποδειχτεί πως κινείται...

 

Ευαγγελία Βλάμη: Ο λαϊκισμός του Γεωργιάδη και άλλες ιστορίες

Με ενόχλησε η σεξιστική και η ρατσιστική γλώσσα και το μίσος στο σύνολο των βουλευτίνων-ων η έλλειψη πηγών σε όσα ανέφεραν π.χ κόμμα παιδοφιλίας και σπίτια κτηνοβασίας. Η δικαιολογία του Υπουργού Δικαιοσύνης πως για το Σύμφωνο χρειάζεται ξανά νέα Επιτροπή και αλλαγές στο οικογενειακό δίκαιο ενώ το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο είπε πως αυτό που ισχύει για τις-τους ετερό οφείλει να ισχύει και για μας. Εκείνος το "ταξικός διαχωρισμός μεταξύ πλούσιας λεσβίας και φτωχού γκέι", με ξεπέρασε. Χαίρομαι βέβαια που περιελήφθηκε ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η ταυτότητα φύλου και κατά πως κατάλαβα δύσκολα θα μπορούμε να φτάσουμε στα δικαστήρια αφού έφυγε το παλιό άρθρο 2. Ο λαϊκισμός δε του κ. Γεωργιάδη που έκανε τη Βουλή τσίρκο επιδεικνύοντας εντός της την «μαγκιά» του είναι ό,τι μας αξίζει!

 

Τομ (Αθανάσιος) Κουκούλης: Αν δεν ήμασταν στην ΕΕ...

Ξεκίνησα από το σπίτι της αδερφής μου με λίγο άγχος και γιατί άργησε να ξυπνήσει ο σύζυγος της που είχε υποσχεθεί να με πάει στο μετρό αλλά και γιατί δεν είχα ξαναπάει ποτέ στη Βουλή. Παρ’ όλη την επισημότητα της ημέρας άφησα τα δύο κουμπιά του πουκάμισού μου ανοιχτά ως παρέμβαση για τα πρόσφατα σχόλια περί της εμφάνισης κάποιων βουλευτριών.

Είχα την τιμή να είμαι προσκεκλημένος στη Βουλή για να παρακολουθήσω τη συζήτηση για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που θα ψηφιζόταν εκείνη την ημέρα ως μέλος του τμήματος Σεξουαλικού Προσανατολισμού και Ταυτότητας Φύλου (SOGI) του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) αλλά και ως ένα από τα ομόφυλα ζευγάρια που συμμετείχε την προσφυγή Μπαρμαξίζογλου-Γκορόγια και λοιπών κατά της Ελλάδας, στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), για την παραβίαση της ιδιωτικής και οικογενειακής μας ζωής.

Φτάνοντας στο Σύνταγμα, περπάτησα προς τη Βουλή αλλά δεν είχα ξαναπάει πότε και δεν ήξερα από πού είναι η είσοδος. Έβγαλα το κινητό μου να πάρω τον Σταύρο και εκείνη τη στιγμή τον είδα ν’ ανεβαίνει προς τη Βουλή.

Στην πύλη για τη Βουλή, υπήρχαν μερικοί αστυνομικοί και άντρες με πολιτικά και μας ζήτησαν να δείξουμε τις ταυτότητες μας, λέγοντάς μας ότι πρέπει να μπούμε πρώτα από την είσοδο των κομμάτων, εφόσον ήμασταν καλεσμένοι του κ. Κωνσταντίνου Τριαντάφυλλου, βουλευτή του Πασόκ.

Στην είσοδο των κομμάτων, μια αστυνομικός πήρε τις ταυτότητες μας και έδωσε στον καθένα μας ένα πάσο και ανεβήκαμε στο δεύτερο όροφο. Εκεί συναντήσαμε τον κ. Τριαντάφυλλο και τους υπόλοιπους. Ο Παναγιώτης Δημητράς μας ενημέρωσε ότι εκείνη την ημέρα είχε κατατεθεί μια τροπολογία η οποία καθιστά δυνατή και αυτεπάγγελτη την διερεύνηση ρατσιστικού κινήτρου ενός εγκλήματος το οποίο ήταν μια ευχάριστη έκπληξη.

Η πρώτη μου εντύπωση από τη Βουλή ήταν ότι ο αντικαπνιστικός νόμος που είχε ψηφιστεί στη Βουλή δεν τηρούνταν στα ίδια τους τα γραφεία. Αρκετοί υπάλληλοι κάπνιζαν στα γραφεία τους. Όπως επίσης ότι το κτίριο της Βουλής δεν είχε τη συνήθη όψη, του να χρήζει επιδιόρθωσης, των δημοσίων κτιρίων της Ελλάδας. Παρατληρησα ακόμα τις απαστράπτουσες ταμπέλες των γραφείων.

Για να πάμε στα θεωρεία χρειάστηκε να βγούμε από την κεντρική είσοδο και να μπούμε σε μια άλλη μικρότερη είσοδο δίπλα. Άλλη μία αστυνομικός μάς ενημέρωσε ότι πρέπει να αφήσουμε τις τσάντες μας και όλα μας τα αντικείμενα στην είσοδο. Ο Παναγιώτης και η δημοσιογράφος που ήταν μαζί μας ρώτησαν αν μπορούμε να έχουμε μαζί μας χαρτί και στυλό για να κρατάμε σημειώσεις κι εγώ ρώτησα αν μπορούμε να έχουμε μαζί μας νερό. Η απάντηση ήταν ότι μόνο δημοσιογράφοι και μέλη ΜΚΟ μπορούσαν να πάρουν μαζί τους χαρτί και στυλό και εμένα μου είπε ότι θα μου επέτρεπε να πάρω ένα μπουκάλι νερό αλλά μάλλον θα μου ζητούσαν να το αφήσω έξω από το θεωρείο.

Ανεβήκαμε μια σπειροειδή μαρμάρινη σκάλα προς τα θεωρεία. Το δεύτερο θεωρείο είχε την ταμπέλα “Σύζυγοι Υπουργών”. Πήγαμε να προχωρήσουμε στο επόμενο θεωρείο, καθώς κανείς μας δεν ήταν σύζυγος υπουργού αλλά δύο γυναίκες αστυνομικοί, μας υπέδειξαν να κάτσουμε στο δεύτερο θεωρείο. Σκέφτηκα πως όταν συμπεριλάβουν τα ομόφυλα ζευγάρια στο σύμφωνο συμβίωσης δεν θα χρειαστεί να αλλάξουν και την ταμπέλα. Οι αστυνομικοί καθώς και ένας άντρας με πολιτικά μας επιτηρούσαν καθ’ όλη τη διάρκεια.

Καθίσαμε στο θεωρείο και η συνεδρία είχε αρχίσει. Αρχικά εισηγήθηκαν @ βουλευτ@ς των δεξιών και ακροδεξιών κομμάτων. Το δε τραγελαφικό ήταν ότι η κ. Χρυσοβελόνη, βουλευτίνα των Ανεξάρτητων Ελλήνων, μίλησε με έναν αισχρό τρόπο κατά του νομοσχεδίου και ενώ τελείωσε πριν τον καθορισμένο χρόνο, συνέχισε να μιλάει για το “θέμα των διοδίων” και ξεπέρασε κατά πολύ το χρόνο της με κάτι που όπως επισήμανε και ο Πρόεδρος της Βουλής, ήταν εκτός θέματος! Είχα αρχίσει να απογοητεύομαι αλλά άλλαξε η διάθεσή μου όταν ξεκίνησαν να ανεβαίνουν στο βήμα οι βουλευτές των κομμάτων του Κέντρου και της Αριστεράς.

Η κ Ρεπούση, βουλευτίνα της ΔΗΜΑΡ, μίλησε υπέρ του νομοσχεδίου, με έναν πολύ όμορφο λόγο.

Πολλ@ βουλευτ@ς, συμπεριλαμβανομένων και αυτών του ΣΥΡΙΖΑ, μίλησαν επίσης υπέρ της ποινικοποίησης του ρατσισμού, αλλά όχι του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Μερικ@ αναφέρθηκαν και στην τροπολογία για την επέκταση του Συμφώνου Συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια, καθώς όπως είπε και η κ. Κατριβάνου, ο αποκλεισμός τους αποτελεί θεσμικό ρατσισμό. Η ίδια επίσης αναφέρθηκε σε πολλά πρόσφατα ρατσιστικά εγκλήματα όπως αυτό της Μανωλάδας, και την ομοφοβική επίθεση στο Παγκράτι. Πολλ@ βουλευτ@ς αναφέρθηκαν στην δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ένα έγκλημα που άλλαξε την κοινή γνώμη, δείχνοντας το πραγματικό χρώμα του “εθνικισμού”.

Κάποια βουλευτίνα υποστήριξε ότι η επέκταση του Συμφώνου Συμβίωσης δεν εμπίπτει στο οικογενειακό δίκαιο, καθώς ένας από τους λόγους που πρόβαλε ο Υπουργός για την καθυστέρηση της επέκτασης, ήταν η πολυπλοκότητα που χαρακτηρίζει το οικογενειακό δίκαιο.

Ορισμέν@ βουλευτ@ς αναφέρθηκαν στην υπάρχουσα καταδίκη της Ελλάδας από το ΕΔΔΑ για τον αποκλεισμό των ομόφυλων ζευγαριών από το σύμφωνο συμβίωσης καθώς και της νέας προσφυγής του ΕΠΣΕ. Επίσης ζητήθηκε από τον Υπουργό να δεσμευτεί για κάποιο χρονοδιάγραμμα για τη συζήτησης της επέκτασης του συμφώνου.

Ο κ. Τριαντάφυλλος εισηγήθηκε τελευταίος και μίλησε υπέρ του νομοσχεδίου, επίσης με ένα πολύ δικαιωματικό λόγο.

Ακούγοντας τ@ς βουλευτ@ς να αγορεύουν, κατάλαβα ποι@ βουλευτ@ς πραγματικά με εκφράζουν και επιβεβαίωσα πού πρόσκειμαι πολιτικά.

Με την εξαίρεση συγκεκριμένων βουλευτ@ν, υπήρχε πολύς ρατσιστικός λόγος σε μια συζήτηση για ένα αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, το οποίο μου αφήνει την εντύπωση πως χρειάζεται παιδεία σε κάποι@ς βουλευτ @ς.

Ο Υπουργός κλείνοντας απέφυγε να δεσμευτεί για κάποιο χρονοδιάγραμμα για τη συζήτηση της επέκτασης του συμφώνου συμβίωσης.

Η κυβέρνησή μας υπεκφεύγει την επέκταση του σύμφωνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια, όπως η γάτα το νερό.

Αναρωτιέμαι κατά πόσο αυτό γίνεται για να μην έρθει αντιμέτωπη με την Εκκλησία και τα ομοφοβικά της αισθήματα. Και αναρωτιέμαι επίσης, αν δεν ήμασταν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και δεν υπήρχε Ευρωπαϊκό νομοσχέδιο πλαίσιο, θα συζητούσαμε σήμερα στην Ελληνική Βουλή ένα αντιρατσιστικό νομοσχέδιο;

 

Αριστείδης Παρασκάκης: Και το... υπέροχο ΚΚΕ

Όσο κι αν έχει παρακολουθήσει κάποια τις εργασίες του Κοινοβουλίου από την τηλεόραση της Βουλής, η εκεί φυσική παρουσία παραμένει μια πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία.

Το πιο υποβλητικό, ίσως, την μέρα της επισκέψεώς μας, ήταν η ελάχιστη απόσταση που χώριζε ημάς στα θεωρεία από τους Χρυσαυγίτες βουλευτές· παρότι ουδένα πραγματικό κίνδυνο διατρέχαμε από τους τελευταίους εκείνη τη στιγμή, δεν είναι και λίγο να γνωρίζεις ότι έχεις ναζί εγκληματίες λίγα μέτρα από σένα.

Η παρουσία των κομμάτων πέραν της εγκληματικής συμμορίας υπήρξε πάνω-κάτω η αναμενόμενη. Ξεχωριστής χυδαιότητας και ανακρίβειας, αλλά και απλά προσβλητικοί, ήταν οι λόγοι από τις ΑΝΕΛ, κλασικές διπλωματικές υπεκφυγές από τη ΝΔ, αλλά και δηλητήριο από κάποια στελέχη της, ιδιαίτερη τόλμη από το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ που απέτυχαν να περάσουν την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης ως τροπολογία του επί της ημερησίας διατάξεως ν/σ, και τέλος το Κουκουέ, υπέροχο όπως πάντα, με ένα βουλευτή του να λέει ότι δεν υπερθεματίζει τους προπηλακισμούς ομοφυλοφίλων ("να μην τους δέρνουμε"), αλλά είναι κατά του σ.σ. ομοφύλων όχι per se, αλλά διότι το τελευταίο θα οδηγήσει στην παιδοθεσία από ανώμαλα ζευγάρια. Μα δεν βλέπει ο βουλευτής πως το ότι δεν προπηλακίζονται πλέον οι LGBTQ -τουλάχιστον όχι πολύ- έχει οδηγήσει στις προσπάθειες επεκτάσεως του σ.σ.; Το ορθό λοιπόν είναι "να τους δέρνουμε", αλλιώς θα οδηγηθούμε στις παιδοθεσίες από ομόφυλα ζευγάρια!

Με το ίδιο το ν/σ να αναμένεται να παράγει αμφιλεγόμενα αποτελέσματα ως Νόμος, το πιο θετικό της όλης διαδικασίας ήταν ότι οι βουλευτίνες όλων των κομμάτων αλλά και της ναζιστικής συμμορίας έμαθαν ή τουλάχιστον εξοικειώθηκαν με την ορολογία που χρησιμοποιούμε στα θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου, και για πρώτη φορά τα μέλη του Κοινοβουλίου μίλησαν τόσο εκτενώς για θέματα ΣΠΤΦ, έστω και για να πουν ότι εμείς οι LGBTQ είμαστε ανύπαρκτες και τα τελευταία ασήμαντα και αδιάφορα.

Τελειώνοντας ήθελα να ευχαριστήσω τον ειδικό αγορητή του ΠΑΣΟΚ σ. Κώστα Τριαντάφυλλο για την πρόσκλησή του προς τα μέλη του τμήματος ΣΠΤΦ, και να ευχηθώ πάντα πολλές δημιουργικές εμπειρίες στο νεοσύστατο τμήμα μας.

 

Σταύρος Γιαννακόπουλος: Ταυτότητα Φύλου, Ομοφοβία, Λεσβιοφοβία, Τρανσφοβία

Η 5η Σεπτεμβρίου ήταν μια θερμή μέρα τόσο έξω όσο και μέσα από το Κοινοβούλιο της Ελλάδας. Συζητήθηκε σε υψηλούς τόνους το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, το οποίο εκκρεμεί εδώ και χρόνια. Δυστυχώς λίγα μέλη του ήταν παρόντα αλλά όσα παρευρέθησαν ήταν ετοιμοπόλεμα. Υπήρχε μεγάλη ένταση και σχεδόν κανένα τους δεν τηρούσε τον περιορισμό του χρόνου. Τον υπερέβαιναν και σαν να μην έφτανε αυτό φώναζαν πως αδικούνταν, επειδή τα προηγούμενα μέλη μίλησαν 1 λεπτό παραπάνω. Σαν παιδάκια…

Οι Χρυσαυγίτες, όσοι εξ αυτών δεν είναι προφυλακισμένοι ή σε κατ’ οίκον περιορισμό, ήταν εκεί. Απαρτία. Οι πλέον ένθερμοι που κόπτονται να μην περάσει ένα τέτοιο νομοσχέδιο, γιατί θα είναι πλήγμα για τη ρητορική τους και ως εκ τούτου για την πολιτική τους καριέρα. Μίλησαν όλοι τους με τον απαίσιο νεοναζιστικό λόγο τους, τόσο για τα ΣΠΤΦ δικαιώματα όσο και για το Μεταναστευτικό. Οι εκπρόσωποι και μέλη των οργανώσεων καθόμασταν στα θεωρεία των συζύγων των υπουργών (τι τιμή!) και παρακολουθούσαμε αμίλητα τις αγορεύσεις και τους τσακωμούς. Δεν επιτρεπόταν να μασάμε τσίχλα, να γελάμε με τα φαιδρά που ακούγαμε ή να σηκωθούμε για δευτερόλεπτα ώστε να δούμε καλύτερα. Υπήρχαν 2 όργανα που μας έκαναν συνεχώς παρατήρηση και είχαν τα μάτια τους καρφωμένα στις πλάτες μας. Οι αστυνομικοί/ίνες ήταν αγενείς και αντιπαθείς τόσο μέσα όσο και έξω από τα θεωρεία. Κατανοώ πως αυτός είναι ο ρόλος τους αλλά λίγη ευγένεια επιφέρει καλύτερα αποτελέσματα. Από τα θεωρεία αυτά που βρίσκονται πάνω από την αριστερή πλευρά της αίθουσας έχεις την καλύτερη θέα προς τα δεξιά. Άρα από ΝΔ και ακόμη φασιστικότερα. Αρκετές στιγμές παρατηρούσα τους νεοναζί βουλευτές της ΧΑ να μας κοιτάζουν και με έλουζε κρύος ιδρώτα. Σκεφτόμουν αν γνώριζαν πόσο πολύ τους σιχαινόμασταν και αν σκαρφίζονταν τρόπους εξόντωσής μας. Το βλέμμα μου δήλωνε αηδία και απέχθεια ενώ το δικό τους ήταν ειρωνικό. Χασκογελούσαν όλην την ώρα και κορόιδευαν βουλευτίνες και βουλευτές που δεν τάσσονταν με τις ομοφοβικές τους απόψεις. Κυρίως με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΔΗΜΑΡ. Με τις υπόλοιπες πάνω-κάτω συμφωνούσαν. Ακόμη και με το ΚΚΕ αρκετά δυστυχώς. Εντύπωση μου έκανε πως τους χαιρέτισε εγκάρδια κι ανερυθρίαστα ο Βύρων Πολύδωρας αλλά και ο Βασίλης Καπερνάρος και το ίδιο έκαναν κι εκείνοι. Σαν να ήταν φίλοι. Μάλλον θα είναι. Οι βουλευτές και βουλευτίνες των ΑΝΕΛ συναγωνίζονταν σε μισαλλοδοξία, ξενοφοβία και ομοφοβία/λεσβοφοβία/τρανσφοβία τους νεοναζί συναδέλφους τους, με προεξάρχουσα τη Μαρίνα Χρυσοβελώνη, η οποία μας χαρακτήρισε ανύπαρκτα παραλειπόμενα προβλήματα, που δεν απασχολούν την πλειονότητα των κατοίκων της χώρας. Επίσης, είπε πολλά ξενοφοβικά που ξεπέρασε σε μισαλλοδοξία ακόμη και τον Πολύβιο Ζησιμόπουλο της ΧΑ. Στον αντίποδα βρίσκονταν ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ τα οποία αναφέρθηκαν με λεπτομέρειες στις ομοφοβικές, λεσβιοφοβικές, τρανσφοβικές και ξενοφοβικές επιθέσεις και την επιτακτική ανάγκη θέσπισης του Συμφώνου Συμβίωσης και στην Ελλάδα. Πολύ θετικό ήταν ότι επαναλάμβαναν συνέχεια τους νέους όρους: Ταυτότητα Φύλου, Σεξουαλικός Προσανατολισμός, Ομοφοβία, Λεσβιοφοβία, Τρανσφοβία, ρητορική μίσους, έγκλημα ρατσιστικής βίας κοκ που το μεγαλύτερο μέρος των μελών της Βουλής δεν έχουν ιδέα τι σημαίνουν. Εκείνα, φυσικά, μιλούσαν απαξιωτικά χρησιμοποιώντας λέξεις όπως ανωμαλία, ιδιαιτερότητα, πρόβλημα, ανύπαρκτοι, παραλειπόμενοι κτλ. Οι Ανεξάρτητοι Βουλευτές μέσω του εκπροσώπου τους, Πέτρο Τατσόπουλο, τάχθηκαν υπέρ. Το ΚΚΕ χρυσαυγίτισε όπως και η ΝΔ κυρίως διά του Τάσου Νεράτζη που μίλησε για κτηνοβασίες και παιδοφιλία και άλλα τέτοια χαριτωμένα, ενώ το ΠΑΣΟΚ αμφιταλαντευόταν ανάμεσα στον εξαιρετικό Κώστα Τριαντάφυλλο και τον σκοταδιστή Απόστολο Κακλαμάνη, ο οποίος θεωρεί πως το Σύμφωνο Συμβίωσης θα γίνει για να καλύψει τις ανάγκες των ετεροφυλόφιλων φίλων και συναδέλφων που θέλουν να επισημοποιήσουν τη φιλική ή συναδελφική τους σχέση. Το ενδιαφέρον είναι ότι το πίστευε. Κάτι πολύ ωραίο είπε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Μαρία Κανελλοπούλου, ότι ο καθημερινός λόγος του Άδωνι Γεωργιάδη καταστρέφει 10 αντιρατσιστικά νομοσχέδια μαζί. Ήταν εκεί και αυτός ο απίθανος και δεν σταματούσε στιγμή να παρεμβαίνει και να στάζει χολή σε οτιδήποτε προοδευτικό ακουγόταν. Ο προεδρεύων της Βουλής μπέρδεψε το Σύμφωνο Συμβίωσης με το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, σαν να λέει πως είναι Σύμφωνο που προωθεί η Αριστερά και θα το καρπωθεί εκείνη. Και δεν έχει και άδικο.

Τέλος, στη μίνι περιήγηση που κάναμε πηγαίνοντας στο εστιατόριο της Βουλής αντικρίσαμε μια προσωπογραφία της Τζένης Καρέζη από τον Γιάννη Τσαρούχη και μας έφτιαξε τη διάθεση μέσα στη μαυρίλα που επικρατούσε.

 

Γιώργος Κουνάνης και Χαράλαμπος Βασιλάκης: Καρδιοχτύπι και δέος

- Καρδιοχτύπι γιατί μία ακόμη φορά θα μπαίναμε στο ναό της ‘Δημοκρατίας’ (στην οποία η Ισότητα και η Απουσία των διακρίσεων είναι ακόμη σε έλλειψη) - Δέος από τα μέτρα ασφάλειας και τον (λανθάνοντα) επαγγελματισμό κάποιων αστυνομικών (πολλές φορές ευχόμουν να ήταν έτσι επαγγελματίες και με τυπικότητα και στους υπόλοιπους δημόσιους χώρους). - Η απουσία σεβασμού στο νόμο απαγόρευσης του καπνίσματος στους εσωτερικούς χώρους, στο ίδιο το σημείο που τον ψήφισε κι έχει δώσει εντολή για την τήρησή του. Στα γραφεία των κοινοβουλευτικών ομάδων του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ. Και στους χώρους του κυλικείου και κάποιων σημείων εισόδων. "Κάνουμε τα στραβά μάτια καμιά φορά" σημείωσε ένας ‘αστυνομικός’, με τσιγάρο έτοιμο να το ανάψει τη στιγμή που καταγγείλαμε την παραβίαση του νόμου! - Η προσήλωσή μας σε μία συζήτηση που είχε όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου αλλά που η απουσία της πλειοψηφίας των βουλευτών, πλήγωνε το ίδιο με τον γεμάτο ρατσισμό, σεξισμό, ομοφοβία, ξενοφοβία και τρανσφοβία λόγο από τις/τους γνωστές/γνωστούς και (μη) εξαιρετέες/εξαιρετέους βουλευτές της Ν.Δ., των ΑΝ.ΕΛ., της Χ.Α., κάποιων Ανεξαρτητοποιημένων και του ΚΚΕ(!). ‘Ο πιο ρατσιστικός λόγος στην ψήφιση ενός αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, σημείωσε η κ. Κατριβάνου κατά την έξοδό της από την ψήφιση, και λυπούμαστε που η διαπίστωση μας βρίσκει σύμφωνους. - Ένας υπουργός που σε όποιες αναφορές για Ισότητα στο Σύμφωνο Συμβίωσης κοίταγε με αδιαφορία τα χαρτιά του και έδινε ασαφείς απαντήσεις, εφαρμόζοντας μία ‘κοινοβουλευτική δικτατορία’ με το να επιλέγει ποιες τροπολογίες θα ψηφιστούν από το σώμα και ποιες όχι. - Η αίσθηση πως επιτέλους γίνονται κάποια βήματα για τη θεσμική προστασία των θυμάτων της ρητορικής/ του κηρύγματος μίσους (που υποκινεί εγκλήματα), λόγω Σεξουαλικού Προσανατολισμού και Ταυτότητας Φύλου αλλά πως ακόμη χρειάζεται ακόμη περισσότερη πίεση για άμεσες αλλαγές προς την κατεύθυνση της Ισότητας και της Ισονομίας.

Αυτές ήταν μερικές από τις εντυπώσεις μας κατά την επίσκεψή μας στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, στις 05 Σεπτεμβρίου 2014, από τις 10:00 ως τις 18:00 ως μέλη του νεοσύστατου τμήματος Σεξουαλικού Προσανατολισμού και Ταυτότητας Φύλου του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι.

Κλείνοντας, θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά τον Κωνσταντίνο Τριαντάφυλλο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. για την πρόσκληση στους χώρους του Κοινοβουλίου και τη γεμάτη νόημα συζήτηση που είχαμε μαζί του, καθώς και τον Παναγιώτη Δημητρά του Ε.Π.Σ.Ε. για την όλη πρωτοβουλία.

 

Διαβάστε ακόμα: http://booksjournal.gr/slideshow/item/564-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%83%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%C2%ABvalse-h%C3%A9sitation%C2%BB

 

Παναγιώτης Δημητράς

Εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ), μέλος της Γραμματείας της Ένωσης Ουμανιστών Ελλάδας (ΕΝΩ.ΟΥΜ.Ε.), μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της Ευρωπαϊκής Ουμανιστικής Ομοσπονδίας και μέλος της Συνέλευσης Εκπροσώπων της Παγκόσμιας Οργάνωσης Κατά των Βασανιστηρίων (OMCT). Συγγραφέας του βιβλίου Αναζητώντας τα χαμένα δικαιώματα στην Ελλάδα. Η σκοτεινή πλευρά της ελληνικής δημοκρατίας (2007).

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά