Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

Η σύλληψη Μαζιώτη και ορισμένα εύλογα ερωτήματα

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον 
Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2015. Ο Μαζιώτης κείτεται τραυματισμένος στο δρόμο, περιστοιχισμένος από αστυνομικούς. Η φωτογραφία τραβήχθηκε από τον Φώτη Βαλλάτο και δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο popaganda.gr. Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2015. Ο Μαζιώτης κείτεται τραυματισμένος στο δρόμο, περιστοιχισμένος από αστυνομικούς. Η φωτογραφία τραβήχθηκε από τον Φώτη Βαλλάτο και δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο popaganda.gr. Φώτης Βαλλάτος / popaganda

Είναι λογικό να υπάρχει σκεπτικισμός για τις επιπτώσεις στην εικόνα της χώρας από την ανταλλαγή πυροβολισμών και τον τραυματισμό, όχι σοβαρό ευτυχώς, δύο τουριστών στην καρδιά της τουριστικής περιόδου. Είναι παράλογο όμως να μην εστιάζουμε στο γεγονός πως ο Μαζιώτης επέλεξε να κλιμακώσει τη βία ανοίγοντας πυρ στο κέντρο της Αθήνας.

Πρέπει κάποια στιγμή να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα της τρομοκρατίας με σοβαρότητα και ωριμότητα. Με ή χωρίς ιδεολογικό μανδύα, η τρομοκρατία είναι μία πράξη ξεκάθαρα εγκληματική, δολοφονική στις περισσότερες περιπτώσεις. Οι τρομοκράτες, καθώς μόνο τέτοιοι μπορούν να ασκούν ένοπλη βία σε δημοκρατίες, είναι εγκληματίες και εχθροί τόσο της κοινωνίας, όσο και της πολιτείας μας. Όταν βρούμε το θάρρος και τη λογική για να κάνουμε αυτές τις αυτονόητες παραδοχές τότε θα έχουμε κάνει ένα μεγάλο βήμα προς την συνολική αντιμετώπιση της τρομοκρατίας η οποία δεν μπορεί να έρθει μόνο μέσα από τις επιχειρήσεις της αστυνομίας, αλλά από τη συμμετοχή και της ίδιας της κοινωνίας σε μία πολιτική διαδικασία περιθωριοποίησης και καταδίκης του φαινομένου.

Όταν βρούμε το θάρρος τότε θα σταματήσουμε και να συμμετέχουμε σε συζητήσεις περί των ιδεολογικών κινήτρων της τρομοκρατίας. Δεν βρισκόμαστε στον αιώνα της πολιτικής αναρχίας και των λεσχών βίας που οραματίζονται ορισμένοι ξεχασμένοι απολογητές της ένοπλης βίας, γι' αυτό δεν έχει νόημα να μπαίνουμε σε τέτοιες αντιπαραθέσεις. Δεν χρειάζονται επιχειρήματα για να απαντήσεις αν ο Ξηρός επέλεξε ορθά την ένοπλη πάλη!

Η σύλληψη του Νίκου Μαζιώτη είναι μία μεγάλη επιτυχία της Ελληνικής Αστυνομίας. Ο Μαζιώτης, όπως έχει αποδείξει πάρα πολλές φορές, είναι μία καθημερινή και ασύμμετρη απειλή, όχι μόνο για το κράτος, αλλά  και για τον πολίτη. Το απέδειξε άλλωστε για μία ακόμη φορά με τη συμπεριφορά του κατά τη σύλληψή του, μη διστάζοντας να ανοίξει πυρ και πιθανότατα (σύμφωνα με τις μαρτυρίες) να κάνει χρήση χειροβομβίδας μέρα μεσημέρι ίσως στο πιο πολυσύχναστο σημείο της Αθήνας. Από αυτό το σημείο αρχίζουν τόσο οι έλλογες, όσο και οι παράλογες προσεγγίσεις του συμβάντος.

Αν ανοίξει κάποιος ένα εγχειρίδιο αστυνομικών επιχειρήσεων θα βρει ότι μια επιχείρηση σύλληψης ενός επικίνδυνου και ένοπλου βαριά τρομοκράτη θα ήταν καλό να γίνεται σε ιδανικές συνθήκες εκτός πόλης και σε ειδική αποκλεισμένη ζώνη. Μπορούν όμως να εξασφαλιστούν αυτές οι κανονικές συνθήκες; Θα μπορούσαν, λέτε, οι αστυνομικοί να προσκαλέσουν ευγενικά τον Μαζιώτη σε μία μονομαχία στα μαρμαρένια αλώνια της Περιφέρειας Αττικής;

Η διαχείριση μίας κρίσης ή ενός έκτακτου συμβάντος δεν γίνεται ποτέ σε κανονικές συνθήκες. Το ερώτημα λοιπόν είναι άλλο: στ' αλήθεια, θα μπορούσε η αστυνομία να πάρει το ρίσκο και να αφήσει τον οπλισμένο Μαζιώτη να διαφύγει;

Είναι λογικό να υπάρξει σκεπτικισμός για το πόσο επικίνδυνη μπορεί να είναι μία επιχείρηση σύλληψης ενός ένοπλου τρομοκράτη στο κέντρο της Αθήνας.

Είναι λογικό να υπάρχει σκεπτικισμός για τις επιπτώσεις στην εικόνα της χώρας από την ανταλλαγή πυροβολισμών και τον τραυματισμό, όχι σοβαρό ευτυχώς, δύο τουριστών στην καρδιά της τουριστικής περιόδου.

Είναι παράλογο όμως να μην εστιάζουμε στο γεγονός πως ο Μαζιώτης επέλεξε να κλιμακώσει τη βία ανοίγοντας πυρ στο κέντρο της Αθήνας.

Είναι παράλογο να μη βλέπουμε πως η τρομοκρατία είναι συνεχής και παρατεταμένη πληγή για τη δημόσια εικόνα της χώρας, δημιουργεί αίσθημα ανασφάλειας μεγαλύτερο από αυτό που θα δημιουργήσει η επιχείρηση σύλληψης ενός τρομοκράτη όχι σε συνθήκες απόλυτης ασφάλειας για τον περίγυρο.

Η συζήτηση για την τρομοκρατία είναι αρκετά βουτηγμένη σε παραλογισμούς, ιδεοληψίες και συμψηφισμούς για τη βία που δεν μπορεί να αντέξει άλλες παράλογες κορώνες δήθεν ευαισθησίας και θολές προσπάθειες συσχετισμού της τρομοκρατίας με τη δημοσιονομική προσαρμογή… Ας ωριμάσουμε, είναι ζήτημα δικής μας ασφάλειας. 

Τριαντάφυλλος Καρατράντος

Διεθνολόγος με ειδικότητα στα θέματα ασφάλειας και καθηγητής στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο του Πριν το Μνημόνιο δεν έβλεπες.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά