Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

Ένα ντιμπέιτ για το μέλλον της Ελλάδας

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον 
15/5/2014, Βρυξέλλες. Οι πέντε υποψήφιοι για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη διάρκεια του τελευταίου προεκλογικού τηλεοπτικού ντιμπέιτ. Από αριστερά: Αλέξης Τσίπρας (Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς), Σκα Κέλερ (Πράσινοι),  Μάρτιν Σουλτς  (Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές), Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα), Γκυ Φερχόφσταντ (Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη). 15/5/2014, Βρυξέλλες. Οι πέντε υποψήφιοι για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη διάρκεια του τελευταίου προεκλογικού τηλεοπτικού ντιμπέιτ. Από αριστερά: Αλέξης Τσίπρας (Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς), Σκα Κέλερ (Πράσινοι), Μάρτιν Σουλτς (Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές), Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα), Γκυ Φερχόφσταντ (Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη). Yves Logghe / AP

Ο Αλέξης Τσίπρας έχασε μία μοναδική ευκαιρία, να δείξει το όραμα και το σχέδιο ενός έλληνα πολιτικού αρχηγού για μία άλλη Ευρώπη και για τη χώρα του μέσα από την Ευρώπη. Αντ’ αυτού, έδωσε την κλασική εικόνα του φτωχού συγγενή που περιμένει να αλλάξουν τα πράγματα, πότε με φωνές και πότε με παρακάλια.

 

Ειλικρινά, μπερδεύτηκα, για μία στιγμή νόμισα πως παρακολουθούσα τηλεμαχία αρχηγών ελληνικών πολιτικών κομμάτων. Τώρα που το σκέφτομαι, δεν ήταν μόνο μία η στιγμή, ήταν πολλές.

Η πρώτη διαπίστωση από την παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στο ευρωπαϊκό ντιμπέιτ είναι πως έφερε την Ελλάδα στις Βρυξέλλες. Για την ακρίβεια, κόντυνε και μίκρυνε την Ευρώπη και την προσάρμοσε στα μέτρα του δικού του αφηγήματος για την κρίση στη χώρα μας. Η παρουσία του μου θύμισε στιγμές από τις παλιές, καλές, ηρωικές και τρισένδοξες συμμετοχές μας στα διεθνή fora, όπου το μόνο που κάναμε ήταν να περιμένουμε να έρθει η σειρά μας για να θέσουμε το veto για τα «εθνικά μας θέματα» και να επιστρέψουμε στην ραστώνη του παρατηρητή των εξελίξεων. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν μας έδωσε τη μεγάλη εικόνα, δεν μας είπε ποια είναι η διαφορετική Ευρώπη που ζητά, δεν μας είπε ούτε πώς μπορεί να διαμορφωθεί αυτή η άλλη Ευρώπη, μας είπε μόνο ότι θέλει αυτή η Ευρώπη να αλλάξει την κατάσταση της Ελλάδας. Ένας ιδιόμορφος εθνοκεντρισμός που στηρίχθηκε σε έναν νέο εξαιρετισμό της Ελλάδας: στον εξαιρετισμό της επιβληθείσας κρίσης.

Υπάρχει έλλειμμα δημοκρατίας στην Ευρώπη; Ναι, γιατί οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι και η Μέρκελ παρεμβαίνουν στο εσωτερικό των χωρών.

Ποιων χωρών; Της Ελλάδας.

Πρέπει να προχωρήσει η Τραπεζική Ένωση; Υπάρχει πρόβλημα με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Ποιων τραπεζών; Των ελληνικών.

Ποιο είναι το πρόβλημα της Ευρώπης σήμερα; Η λιτότητα.

Πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί;  Να μη ζήσει κανείς άλλος στην Ευρώπη τη λιτότητα που έζησε η Ελλάδα.

Η Ευρώπη έχει πετύχει; Αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα είναι ιστορία επιτυχίας ή τραγωδίας;

Η δεύτερη διαπίστωση σχετίζεται με την αντίληψη του Αλέξη Τσίπρα για την ισορροπία της ισχύος και για τις διεθνείς εξελίξεις. Εγκάλεσε την ηγεσία της Ε.Ε. για τακτική Ψυχρού Πολέμου έναντι της Ρωσίας, κάνοντας προβολή στην Ε.Ε. της δικής του ανάγνωσης, μιας ανάγνωσης που βρίσκεται βαθιά μέσα στο σκονισμένο ντουλάπι του Ψυχρού Πολέμου και εδράζεται στη λογική της τήρησης ισορροπιών έναντι της Δύσης και της Ρωσίας, μόνο που ο Αλέξης Τσίπρας δεν μιλούσε ως εκπρόσωπος ενός κράτους που βρίσκεται στο κίνημα των «Αδεσμεύτων» και κλείνει το μάτι προς την Ε.Σ.Σ.Δ., αλλά ως υποψήφιος για μία από τις κορυφαίες θέσεις στην πυραμίδα της εξουσίας της Ε.Ε.  Νεφελώδης και με άρωμα Σοβιετίας ήταν και η πρότασή του για την ομοσπονδιοποίηση των εθνικισμών, χωρίς να ξεκαθαρίσει ποιο ακριβώς μοντέλο προτείνει, αφήνοντας απλώς την επιλογή στους λαούς, ανοίγοντας έτσι παράθυρα ευκαιρίας δηλαδή σε τάσεις που ούτε αυτός μπορεί να σκεφτεί.

Η τρίτη διαπίστωση έχει να κάνει με τη σημειολογία της επιλογής του να μιλήσει στα ελληνικά, λόγω της αδυναμίας του να το κάνει στα αγγλικά. Δυστυχώς, οι διαπραγματεύσεις που συχνά αναφέρει ο κύριος Τσίπρας δεν μπορούν να γίνουν στα ελληνικά, και αν δυσκολευόταν να συμμετάσχει σε μία συζήτηση κρεμάμενος από τον μεταφραστή φανταστείτε πόσο δυσχεραίνει η θέση του σε μία κρίσιμη διαπραγμάτευση που θα απαιτεί γύρους απ’ ευθείας συνομιλιών.

Μα, γιατί πήγε τότε ο κύριος Τσίπρας σε αυτή την τηλεμαχία; Για να μιλήσει στο εσωτερικό της Ελλάδας, να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους του και να δημιουργήσει το επιχείρημα πως αυτός δεν διστάζει να λέει στους Ευρωπαίους για την Ελλάδα. Μόνο που η αφήγησή του είχε άρωμα από το παρελθόν, όχι από το μέλλον της Ευρώπης ούτε και από το μέλλον της Ελλάδας μέσα από την Ευρώπη. Όταν δεν έχεις όραμα για τη χώρα σου, για τη χώρα σου μέσα σε μία διαφορετική Ευρώπη, προβάλλεις απλώς διεκδικήσεις….

Ο Αλέξης Τσίπρας έχασε μία μοναδική ευκαιρία, να δείξει το όραμα και το σχέδιο ενός έλληνα πολιτικού αρχηγού για μία άλλη Ευρώπη και για τη χώρα του μέσα από την Ευρώπη. Αντ’ αυτού, έδωσε την κλασική εικόνα του φτωχού συγγενή που περιμένει να αλλάξουν τα πράγματα, πότε με φωνές και πότε με παρακάλια.

 

Τριαντάφυλλος Καρατράντος

Διεθνολόγος με ειδικότητα στα θέματα ασφάλειας και καθηγητής στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας. Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο του Πριν το Μνημόνιο δεν έβλεπες.

2 σχολια

  • Στο βαθμό που το ντιμπέιτ είχε απήχηση σε άλλες ευρωπαίκες χώρες, μάλλον ενίσχυσε τάσεις ευρωσκεπτισμού ο Τσίπρας.

    Συνδεσμος σχολιου
    Σπύρος Δραΐνας Σπύρος Δραΐνας Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014 13:22
  • @Ilias_Energia: #Ελλάδα δεν είμαστε μόνο ο φτωχός συγγενής που ανέδειξε ο #Τσίπρας στο #TellEurope - Είμαστε & οι υγιείς δυνάμεις που ζούμε στην ΕΕ χωρίς ζητιανιά!

    Συνδεσμος σχολιου
    Ilias Ilias Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014 13:04

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά