Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2016

Το κακό μας το νερό

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από την  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Τα φοβερά ντοκουμέντα. Οι οδηγίες (σε ένα τυπωμένο από εκτυπωτή χαρτί) για να πληρώνει κανείς από μακριά το λογαριασμό του νερού. Τρόμος. Τα φοβερά ντοκουμέντα. Οι οδηγίες (σε ένα τυπωμένο από εκτυπωτή χαρτί) για να πληρώνει κανείς από μακριά το λογαριασμό του νερού. Τρόμος. Ιωάννα Χατσίου

Να μην πουλήσουμε το νερό. Η φράση είναι οξύμωρη, όχι μόνο επειδή το νερό, η μεταφορά του, ο καθαρισμός του, η παροχή του (και το αποχετευτικό δίκτυο) κοστίζουν, αλλά και επειδή το ελληνικό Δημόσιο προσφέρει κάκιστες υπηρεσίες στους καταναλωτές του. Η περήφανη ΕΥΔΑΠ, π.χ., τους συμπεριφέρεται σαν σκουπίδια. Η μαρτυρία της συνεργάτριάς μας, που επιχείρησε να πληρώσει έναν τυπικό λογαριασμό, είναι ενδεικτική. [ΤΒJ]

Δεν μπορείς να την πληρώσεις με e-banking. Δεν δέχεται στα ταμεία της χρεωστική κάρτα. Θέλουν μόνο μετρητά, αλλά και κάτι παραπάνω: το ακριβές αντίτιμο. Αν δεν το έχεις; Τι να σας κάνουμε κυρία μου εμείς, εμείς απλοί υπάλληλοι είμαστε.

Πήγα, στις 10 Οκτωβρίου στην ΕΥΔΑΠ, να πληρώσω το λογαριασμό μου. Πήγα αυτοπροσώπως, μολονότι δεν μου περίσσευε χρόνος, διότι όταν ρώτησα αν μπορώ να την πληρώσω με web banking ο υπάλληλος με ρώτησε για το ύψος της οφειλής μου, λέγοντάς μου ότι άλλο είναι να χρωστάς 3 χρονια και άλλο έναν απλό λογαριασμό.

Τέλος πάντων, αυτοπροσώπως, και αφού βρήκα έναν άλλο υπάλληλο και μου είπε τα ίδια, με τα πολλά μου έδωσε το χαρτακι της φωτογραφίας,  ζητώντας μου να ξαναπάω εκεί με την απόδειξη ότι το πλήρωσα. Του λέω, ΟΚ,  θα κάνω ότι λέει εδώ το χαρτάκι. Αλλά αφού ειδικά κατέβηκα στην ΕΥΔΑΠ, σήμαινε ότι ειχα την ιδέα να πληρώσω με μετρητά. Παίρνω λοιπόν το νούμερο 132, με προοπτική να περιμένω, εκείνη τη στιγμή εξυπηρετούσαν το 52. Ξαφνικά ακούστηκε μια φασαρία.

Συνέβαινε το εξής: τα περισσότερα ταμεία ήθελαν το ακριβές αντίτιμο των λογαριασμών διότι δεν είχαν να δώσουν ρέστα .

Ζητούσαν λοιπόν από τους κατακαημένους,  που πήγαμε να πληρώσουμε, να βγούμε έξω να χαλάσουμε κάτι, τσίκλες σε ένα περίπτερο π.χ., να κάνουμε ψιλά και να ξαναπάμε στο ταμείο. Οι υπάλληλοι , όταν διαμαρτυρηθήκαμε, μας παρέπεμψαν στη Διεύθυνση Εξυπηρέτησης Πελατων (5ος όροφος) διότι, λέει, δεν τους δίνουν ψιλά και τι να κάνουν κι αυτοί, απλοί υπάλληλοι; Πήγα. Προσπέλασα στα άδυτα και συναντήθηκα με την κυρα-Διευθύντρια στις 11.50, μιάμιση ώρα αφ’ ότου είχα πατήσει το πόδι μου στο ευαγές ίδρυμα.  Η κυρά Διευθύντρια μου είπε ότι μόλις εκείνη τη στιγμή πληροφορήθηκε τι συμβαίνει και ότι η Τράπεζα της Ελλάδος δεν τους δίνει ψιλά και επίσης ότι δεν είναι απλό να προμηθευτούν από άλλη, ιδιωτική, τράπεζα.

Την ευχαρίστησα και πήγα να βρω ψιλά στο πιο κοντινό περίπτερο. Ευτυχώς, οι ιδιωτικές τράπεζες που είναι απροσπέλαστες για την ΕΥΔΑΠ, δεν έχουν πρόβλημα να συναλλάσσονται με περιπτεράδες.

Όλοι υποταχθήκαμε στη βούληση της ΕΥΔΑΠ. Ωραία ήταν μόνο μια γιαγιά που τους είπε: «εγώ αυτά έχω, παρακαλώ βρείτε να μου δώσετε τα ρέστα».

Ω, ναι, να μακροημερεύει η ΕΥΔΑΠ, ο Θεός να μου κόβει την παροχή και να δίνει εξουσίες στον πρόεδρο του Δ.Σ της εταιρείας, Κωνσταντίνο Παπαδόπουλο, και ιδίως στον διευθύνοντα σύμβουλο, Ιωάννη Μπενίση. Να τον χαίρεται η κυρία Ρένα Δούρου, κι αυτόν και τις διακηρύξεις για δημόσιο νερό.  

Ιωάννα Χάτσιου

Κοινωνιολόγος.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά