Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

Η ανοησία και η δημοκρατία

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Γελοιογραφία του Ανδρέα Πετρουλάκη από την Καθημερινή (18/9/2016). Γελοιογραφία του Ανδρέα Πετρουλάκη από την Καθημερινή (18/9/2016). Ανδρέας Πετρουλάκης / Καθημερινή

Αυτή την αθλιότητα με τις άδειες και τις πλαστογραφίες και τις αθλιότητες της σκαλωμαρίας μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει γιατί τις επιχείρησαν, με τέτοιο τρόπο απροκάλυπτο, που ούτε όταν κλέβαμε γλυκό από το ντουλάπι, πιτσιρικάδες, δεν αφήναμε τόσο ακάλυπτα τα νώτα μας; Τόσο πολύ αισθάνονται ότι είναι στο απυρόβλητο και θα μένουν στην εξουσία ες αεί και κανένας δεν θα τους αγγίξει ποτέ;        

Ο καθηγητής Κώστας Αναγνωστόπουλος αναρωτήθηκε πότε η επιστήμη θα ερευνήσει κάτι απείρως βλακώδες. Γράφει:

Ο 20ός αιώνας χαρακτηρίστηκε από αδιαμφισβήτητη επιστημονική πρόοδο όσον αφορά το απείρως μικρό, το απείρως μεγάλο και το απείρως πολύπλοκο.

Είναι καιρός πλέον η επιστήμη να προχωρήσει και στη μελέτη του απείρως βλακώδους.

Όσα ακούμε τις τελευταίες μέρες (βοσκοτόπια, αποφάσεις που δεν καθαρογράφονται έγκαιρα κ.λπ.) αποτελούν εξαιρετικές μελέτες περιπτώσεων (case studies) για να ξεκινήσει η μελέτη του θέματος. Επιπλέον, παρέχουν ισχυρότατες ενδείξεις ότι ισχύει η πεποίθηση του Αϊνστάιν περί του μη πεπερασμένου της βλακείας.

Κατόπιν, τα αποτελέσματα της πρώτης φάσης θα πρέπει να αξιοποιηθούν για να ελεγχθεί η ορθότητα του «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι.»

Εδώ, λοιπόν, βρίσκεται το κουμπί της Αλέξαινας…

Βλακεία; Ναι…

Αλλά αναρωτιέσαι:

Στη Δικαιοσύνη, γνωρίζεις καλά, ότι, η διαμάχη είναι βαθιά και ασίγαστη και οι δικαστές που βρέθηκαν στο προσκήνιο, ελέγχοντας πλήρως και τον υπουργό και τον υφυπουργό και ό,τι κινείται εκεί γύρω, θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να μην εκτεθεί το σύστημα, που νόμισε ο σανοφάγος λαός, ότι έκλεισε και ότι το παραδικαστικό και οι συν αυτώ ήταν ένας παρανοϊκός παπάς, ένας εισαγγελέας με περίεργες ροπές, μια δυο υπερφιλόδοξες λουσάτες δικαστίνες κι ένας δυο δικηγόροι, περιφερειακής εμβέλειας…

Η διαμάχη συνεχίζεται και θα διαρκέσει, όσο δεν φαίνεται από πουθενά η διάθεση και το πολιτικό κουράγιο για κάθαρση και αλλαγές στη Δικαιοσύνη…

Αλλά αυτή την αθλιότητα με τις άδειες και τις πλαστογραφίες και τις αθλιότητες της σκαλωμαρίας μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει, γιατί τις επιχείρησαν, με τέτοιο τρόπο απροκάλυπτο, που ούτε όταν κλέβαμε γλυκό, από το ντουλάπι, πιτσιρικάδες, δεν αφήναμε τόσο ακάλυπτα τα νώτα μας;

Τόσο πολύ αισθάνονται ότι είναι στο απυρόβλητο και θα μένουν στην εξουσία ες αεί και κανένας δεν θα τους αγγίξει ποτέ; Όπως τον πρωτομάστορα Λαλιώτη, που χάθηκε και δεν βγάζει άχνα;

Νόμισαν ότι έχουν να κάνουν με απολύτως ηλιθίους, που δεν πρόκειται να αντιδράσουν, ποτέ και με τίποτε, και θα τους χειραγωγούν ανά πάσα στιγμή, με καινούργια κόλπα;;;

Πήραν ολόκληρη τη μάκινα του Κοσκωτά, αναπαλαιωμένη, την έβαλαν ξανά μπροστά και πίστεψαν, ότι δεν θα τους πάρουμε χαμπάρι;

Εάν κάτι, από τα παραπάνω, ισχύει έστω και κατ’ ελάχιστο, τότε ο Αναγνωστόπουλος έχει απόλυτο δίκιο:

Ζητείται ερευνητικό κέντρο, για να ξεκινήσει αμέσως την κλινική, πέρα από κάθε άλλη έρευνα, κατά προτεραιότητα, περίπτωση, των δικών μας ασθενών…

Μιχάλης Τριανταφυλλίδης

Σύμβουλος επιχειρήσεων.

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά