Παρασκευή, 02 Σεπτεμβρίου 2016

Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde

Κατηγορία Γνώμες
Γράφτηκε από τον  Δημοσιεύθηκε στο Γνώμες web only
Ο κακός κι ο καλός. Ο άσχημος προεδρεύει του υπουργικού συμβουλίου. Ο κακός κι ο καλός. Ο άσχημος προεδρεύει του υπουργικού συμβουλίου. Φωτογραφία Αρχείου

Η κυβέρνηση δεν ασκεί καμιά πολιτική. Κάνει απλώς επικοινωνιακή διαχείριση πολιτικολογίας. Η υπόθεση Γεωργίου, από την οποία ξεκίνησε το θέμα, είναι ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο στόρυ, γκροτέσκο για όλους – καφκικό για τον κ. Γεωργίου, ο οποίος είναι το θύμα. Αλλά η κυβέρνηση χρειάζεται έναν καλό και έναν κακό. Ο ένας χρειάζεται για τους δανειστές, ο άλλος για τον λαό - κι οι δυο μαζί επιτρέπουν στον πρωθυπουργό να κρύπτεται, κατά το πρότυπο που λάνσαρε με μεγάλη επιτυχία ο έτερος των μεγάλων κρατιστών, ο Κώστας Καραμανλής.

 

Διαβάζουμε στον Τύπο:

Η κυβέρνηση «δεν αμφισβητεί τα στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε η συμφωνία του Αυγούστου του 2015, εγγυάται και προστατεύει την ανεξαρτησία της ΕΛΣΤΑΤ», ξεκαθάρισε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών μιλώντας στη Βουλή.

Μόλις πέντε ημέρες μετά την τραγική επιστολή του yπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου, με τους προβληματισμούς... επιστημολογικής φύσεως, ο αναπληρωτής υπουργός Γιώργος Χουλιαράκης κάνει για λογαριασμό της κυβέρνησης στροφή 180 μοιρών. [προσοχή ο διορθωτής – έκανα τα μισά χρόνια απ’ τον πρωθυπουργό στο Πολυτεχνείο, επομένως και η στροφή θα είναι η μισή.] Τελικά, ο πολίτης μένει με την απορία: Κατά την κυβέρνηση, υπάρχει ή όχι θέμα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ στα οποία στηρίχθηκαν όλες οι δανειακές συμβάσεις; Απάντηση από αυτή την κυβέρνηση δεν πρόκειται να πάρουμε.

Η αποφασιστική στάση της Κομισιόν με την επιστολή Τισέν-Μοσκοβισί-Ντομπρόβσκις, τις δηλώσεις Σχοινά και την ανάσυρση των αναμνήσεων Γιουνκέρ από τον Οκτώβριο 2009 και το Game Over, δεν αφήνουν περιθώρια στους Τσακαλώτους να το παίζουν Φόρεστ Γκαμπ ή Καλομοίρες. Το «δεν ξέρουμε, η ανεξάρτητη δικαιοσύνη θα αποφανθεί» απλώς δεν είναι απάντηση. Αναμενόμενη η αναδίπλωση Χουλιαράκη. Αναμενόμενη και η ανάθεση του ρόλου σε άλλον, αντί του έκπληκτου Τσακαλώτου. Ήττα της κυβέρνησης, λοιπόν; Δεν θα το ’λεγα.

Η κυβέρνηση δεν ασκεί καμιά πολιτική. Κάνει απλώς επικοινωνιακή διαχείριση πολιτικολογίας. Η υπόθεση Γεωργίου, από την οποία ξεκίνησε το θέμα, είναι ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο στόρυ, γκροτέσκο για όλους – καφκικό για τον κ. Γεωργίου, ο οποίος είναι το θύμα. Ο Γεωργίου μας έσυρε στα μνημόνια – του χρεώνονται οι επιπτώσεις (μόνο οι αρνητικές, όχι οι θετικές) κάθε ενέργειας κυβερνητικού αξιωματούχου. Δεν περπατάει αυτό, μια και ο άνθρωπος ανέλαβε τέσσερις μήνες μετά την απόφαση καταφυγής σε Μηχανισμό Στήριξης, οπότε ο ανάλγητος και σαδιστής νόθευσε τα στοιχεία για να είναι τα μέτρα πιο σκληρά. Ούτε αυτό περπατάει, οπότε γίνεται η μετακίνηση στη συνωμοσία Γεωργίου-Eurostat, για να μην καταπέσει η «φιλολογία» περί Greek Statistics. Σε όλες τις μεταπτώσεις του στόρυ, δύο πράγματα παραμένουν σταθερά: (α) ο Γεωργίου συνωμότησε με κάποιον – άλλον κάθε φορά , (β) είναι βέβαιο πως έχει γίνει η νόθευση των στοιχείων. Ακόμη και με τη στροφή (πάντα 180 μοιρών) του κ. Χουλιαράκη, η κυβέρνηση αρνείται να τοποθετηθεί επί των «σταθερών» της μεταβαλλόμενης συνωμοσιολογίας. Η συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν πρόκειται ποτέ να το κάνει. Αυτό που έχει προτεραιότητα για τον Τσίπρα και την ομάδα του δεν είναι η αποκατάσταση μιας κανονικότητας στην οικονομία και την κοινωνία, αλλά η διατήρηση ανοικτού του θέματος μιας «αυταπόδεικτης συνωμοσίας» με θύματα αφ’ ενός τους έλληνες πολίτες, αφ’ ετέρου και κυρίως τον Κώστα Καραμανλή. Η «θυματοποίηση» Καραμανλή είναι το απαραίτητο άλλοθι για τη σύμπλευση των κρατιστών, δεξιών και αριστερών. Είναι απαραίτητη και για την προετοιμασία λύσης δήθεν εθνικής ενότητας σε ενδεχόμενη κατάρρευση της εθνοσωτηρίου κυβερνήσεως και μετριασμού των επιπτώσεων για τα μέλη της – πολιτικών, ηθικών, ίσως και ποινικών. Θα ζήσουμε, λοιπόν, με τον παραλογισμό της διγλωσσίας –Τσακαλώτος απ’ τη μια, Χουλιαράκης απ’ την άλλη– για όσο καιρό επιβάλλει η επικοινωνιακή τους επιλογή.

Χαρακτηριστικό της επικοινωνιακής διαχείρισης είναι πως ο πρωθυπουργός μένει απ’ έξω. Ολίγον ανώτατος άρχων, ολίγον πατερούλης – πολύ τεφλόν όμως. Το σενάριο το βλέπουμε συχνά. Υπουργοί αντιπολιτεύονται υπουργούς, εκτίθενται αμφότερες οι πλευρές, γίνεται τελικά αυτό που βολεύει τους «θεσμούς» κι ο πρωθυπουργός πάντα απ’ έξω. Τα είδαμε με τα ζευγάρια Δραγασάκης-Βαρουφάκης, Πιτσιόρλας-Σπίρτζης (-Δρίτσας, - Σκουρλέτης). Ακόμη και στις σουρεαλιστικές καταστάσεις της λαθροχειρίας σε σύμβαση ή στο δημόσιο κλάμα, ο Τσίπρας λάμπει διά της απουσίας του. Είναι προφανές πως η διγλωσσία (ή πολυγλωσσία) είναι επιλογή και όχι σύμπτωμα. Υπάρχει πάντα ένας «καλός» και ένας «κακός», λογικός και παράλογος. Ο Χουλιαράκης και ο Τσακαλώτος είναι οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος. Ο Πιτσιόρλας και ο Σκουρλέτης ή ο Σπίρτζης, ομοίως. Το νόμισμα το κρατάει στα χέρια ο Τσίπρας. Όλοι αδιαφορούν για τις πολιτικές τους – ενδιαφέρονται για την εξουσία, είτε από ιδιοτέλεια είτε από ιδεοληψία. Η ισορροπία έχει βρεθεί στην εξυπηρέτηση των στόχων της ομάδας Τσίπρα. Καλοί και κακοί χρειάζονται τον Τσίπρα  για τις καρέκλες τους. Ο Τσίπρας χρειάζεται και τους δύο για τη δική του. Ο καλός απευθύνεται στα μετριοπαθή ακροατήρια και ο κακός στις φαιοκόκκινες πλατείες του 2011. Ο καλός δίνει άλλοθι στους αφελείς ή πονηρούς που κάθε τόσο καλούν να υπογράψουμε λευκές επιταγές στον σοσιαλδημοκράτη-εν-εξελίξει Τσίπρα. Ο κακός κρατάει το αγωνιστικό φρόνημα του χυλού των πλατειών, ικανοποιεί τον τσαμπουκά του ελληναρά.

Όπως έλεγε και μια παλιά διαφήμιση: δεν έτυχε, πέτυχε. Η επικοινωνιακή διαχείριση που έχει επιλεγεί, με το χάιδεμα όλων των αυτιών, εξακολουθεί να έχει επιτυχία. Λογικό να αναμένουμε πως θα συνεχισθεί όσο αντέχουν. Πόσο; Εξαρτάται από την πολιτική ωριμότητα της αντιπολίτευσης και τη δημιουργική διοχέτευση της διογκούμενης λαϊκής οργής. Σε κάθε περίπτωση, ας έχουμε νερό μαζί μας – το μέλλον θα έχει ξηρασία.

Γιώργος Προκοπάκης

Σπούδασε μηχανικός, δίδαξε οκτώ χρόνια στο Columbia, διετέλεσε πρόεδρος της ΝΕΡΙΤ, σήμερα είναι σύμβουλος επιχειρήσεων. 

Προσθηκη σχολιου

Τα πεδία με * είναι υποχρεωτικά